Bill POV.

Tijdens het eten zit Michiel de hele tijd bij Tom en als hij de kans krijgt zit hij ook bij Tom op schoot. Op dit moment krijg ik echt 0 aandacht van mijn eigen zoon en eigenlijk is dat al sinds het moment dat Tom is gearriveerd. "Gelukkig ben jij wel blij met mij," zeg ik dan tegen Jildou, die het gelijk op een huilen zet. "Of niet," zeg ik met een zucht en ik neem haar in mijn armen.

"Patat!" Roept Michiel.

"Ja, dat is patat op mijn bord. Wil je een hapje?" Vraagt Tom en gelijk begint Michiel te knikken en Tom lacht even waarna hij een patatje aan hem geeft. We hebben besloten dat zelfs het kindermenu op dit moment een te grote portie zou zijn voor Michiel en dat hij beter met ons kan mee-eten, want anders komen onze borden ook niet leeg. En daar heeft hij een punt in. Ik krijg mijn bord in een restaurant ook niet altijd leeg. Het ligt er denk ik ook aan hoe trek je op dat moment hebt, maar toch. "Vindt je het lekker?" Vraagt Tom.

"Ja, lekker!" Roept Michiel vrolijk uit en ik glimlach even en ben blij dat ook Jildou weer stil is geworden.

"Je bent een geweldige papa voor Michiel en ook voor Jildou natuurlijk," zeg ik en ik zie Tom glimlachen.

"Dat is ook wat ik wil zijn. Ik had nooit verwacht dit te zeggen, maar papa zijn staat nu op één en mijn muziek op twee," zegt Tom en ik knik even. Hij is nu een andere Tom dan de Tom die ik ontmoette en daar ben ik blij mee.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Zeker een andere Tom
    En stuk leuker als de zaad donor van Michel

    2 weken geleden
    • syllie1992

      Hahah, ja dat sowieso:P

      2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen