Tom POV.

Wanneer ik het huis binnen loop zie ik Bill z'n ouders nog wel zitten, maar Bill zelf niet meer. "Waar is Bill ineens?" Vraag ik verbaasd.

"Naar de wc, maar hij is daar al een tijdje," zegt z'n moeder, die duidelijk ook bezorgd is om haar zoon.

"Ik ga wel even kijken," zeg ik en ik loop naar de wc beneden, maar daar is hij niet, dus loop ik boven naar de badkamer waar Bill op de grond zit. "Schat," zeg ik en ik zet mij naast hem neer waarna Bill gelijk tegen mij aan kruipt.

"De kinderbescherming belde, maar ik kon niet opnemen. Ik kon ze niet weer te woord staan," zegt Bill zachtjes.

"Dat snap ik schat. Aangezien ze jou niet te pakken kregen zullen ze mij zo wel bellen en als ze jou weer proberen te bellen zal ik ook opnemen, ja?" zeg ik en Bill knikt even. Het is dat de bezoekjes altijd onverwachts zijn, anders had ik Bill die ook kunnen wegnemen door hem weg te sturen. "Kom je weer mee naar beneden?" Vraag ik dan en Bill knikt waarna ik recht ga staan en ik trek Bill ook overeind. En net dan gaat mijn telefoon.

"Ik ga wel vast. Ik denk dat ik mijn ouders wat uit te leggen heb," zegt Bill en ik knik even en zodra Bill naar beneden is neem ik de telefoon op.

"Hallo meneer, we konden uw man niet bereiken," zegt de vrouw.

"Ja, jullie bezoekjes vallen hem zwaar," zeg ik, want dat is een feit en ik wil daar niet geheimzinnig over doen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Het is de waarheid waardoor iedereen er onder leid
    Arme Bill

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen