Bill POV.

"Patrick, lieverd, het komt uiteindelijk wel goed met papa Tom," zeg ik tegen hem.

"Maar ik wil ook weer met papa spelen," snikt Patrick en ik knuffel hem.

"Maar ik kan toch ook met jou spelen?" Vraag ik.

"Maar dat is niet leuk," snikt Patrick.

"Oh," zeg ik en ik kijk even naar Tom die moeilijk kijkt, terwijl Mary al bij hem op schoot is geklommen. "Neem het niet persoonlijk op Tom," zeg ik en Tom knikt langzaam.

"Niet huilen Pat," zegt Mary waarna Patrick haar aankijkt en hij knikt even waarna hij z'n traantjes wegveegt.

"Papa, vindt je dit mooi?" Vraagt Patrick dan voorzichtig.

"Het is prachtig," zegt Tom en Patrick knikt even waarna ik hem ook bij Tom op schoot zet en hij zet zich dicht tegen Tom aan.

"Het spijt me papa," zegt Patrick.

"Nee, het spijt mij," zegt Tom en ik schud even met mijn hoofd. Het is voor geen van beiden nodig om sorry te zeggen, maar toch besluit ik deze keer niks te zeggen om het verdere moment niet te verstoren.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik snap beide wel maar het is Niemand schuld

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen