Foto bij Chapter 39

POV Emily Silver

Wanneer we de deur in het slot horen vallen, trekt Samuel me tegen me aan. Zijn lippen raken de mijne en ik kreun. Ik voel hem glimlachen tegen mijn lippen aan. "Nee nee, we gaan op pad." zegt hij tegen mij en ik trek een pruillip. Hij rolt zijn ogen en trekt me mee naar de kamer. "Kom, kleed je aan." zegt hij tegen mij en dan gaat zijn telefoon af. Samuel neemt op. "Ja." zegt hij in een harde toon. Ik kijk hem aan. Ik hoor hem een paar keer hummen en ja zeggen en dan hang hij op. "Wie was dat?" vraag ik aan hem. "Ben, gewoon een update." zegt hij tegen me. Ik knik en kies voor een rokje en een wit hempje met franjes en doe er leuke laarsjes onder. Wanneer ik klaar ben met aankleden, doe ik een beetje make-up op. Als ik klaar ben loop ik naar de woonkamer toe en hoor ik een gefrustreerde Samuel aan de telefoon. "Interesseert me niet, zoek het uit! Ik wil weten wie het is, voor ik terug ben! Verdomme, zo moeilijk is het toch niet?!" roep hij uiteindelijk. Zijn stem is anders, zwaarder, intenser. Dan hangt hij op en wanneer hij zich omdraait, verzacht zijn gezicht. "He babe, sorry." zegt hij tegen me. Hij loopt naar me toe en trekt me in een knuffel. Ik voel zijn lichaam relaxen wanneer hij me in zijn armen neemt. Hij legt zijn neus in mijn nek en neemt mijn geur in zich op. "Je ruikt zo lekker." fluistert hij in mijn oor. Ik grinnik. "Ik heb niet eens parfum op." zeg ik tegen hem. Hij trekt zich terug en pakt mijn handen vast. "Als we terug zijn, zal ik je het een en ander uitleggen. Je weet wat dingen, maar niet genoeg." zegt hij tegen me en dan zie ik een flits van bezorgdheid over zijn gezicht schieten maar dat is al snel weer weg. "Hmmm oke." zeg ik tegen hem. "Kom, ik heb wat dingen op de planning staan voor ons." zegt hij tegen me en hij pakt me bij de hand.

De dag vloog voorbij. We waren naar Times Square, Statue of Liberty en nog veel meer bekende plekken geweest. We hebben ons vermaakt en wat foto's gemaakt. Samuel had in de tijd nog een telefoon gekregen, maar daar had ik niks van meegekregen. Hij kwam wel alweer heel boos over. Eenmaal terug, leek er niks aan de hand te zijn. Toch zou ik graag willen weten waar het allemaal over ging. Hij wilt er niks over los laten. We zitten op de bank een film te kijken met de rest van mijn familie. Waarschijnlijk was ik zo erg aan het piekeren dat Samuel me met een opgetrokken aan zat te staren. Ik gooi hem een glimlach toe en wuif het weg. Daarna went hij zich weer terug naar de film.

Wanneer we terug zijn op de slaapkamer en van plan ben om me om te kleden, trekt Samuel me naar zich toe. "Wat is er?' vraag hij aan me. "Niks, hoezo?" Hij kijkt me aan. "Je liegt, er is wel wat." zegt hij tegen me. Ik zucht en leg mijn hoofd op zijn borstkast. "Ik vraag me af wat er in jou hoofd speelt. Ik weet dat wolven die gepaard zijn, elkaars gevoelens kunnen aanvoelen en soms zelfs hun gedachten.." Samuel zucht. "Dit bespreken we als we terug zijn oke?" zegt hij tegen me, maar ik neem er geen genoegen mee. "Vertel me dan op zijn minst wat er is? Je hebt vandaag redelijk vaak staan bellen, als ik jou metgezel ben, wees dan eerlijk en vertel me wat er aan de hand is." zeg ik tegen hem en ik maak me los van hem. Samuel zucht en gaat op het bed zitten en wrijft met zijn handen over zijn gezicht. Het duurt even voor hij antwoord geeft. "Ze kunnen de persoon die jou zoekt niet vinden.. Ze denken dat het een wolf, een wolf kan zijn geur verbergen met monnikskap." Ik kijk hem aan. "Monnikskap is toch ook dodelijk voor jullie?" vraag ik hem. Hij knikt. "Ingespoten is het dodelijk. Niet als je het met je kleding wast. Het verbergt alleen de geur goed. Het werkt alleen niet lang, maar lang genoeg om niet herkend te worden." Ik ga langs hem zitten en leg mijn hand op zijn knie. "En wat nog mee?" vraag ik aan hem, want heb het idee dat dat niet alles is. "Er is beweging hier voor het huis geweest door dezelfde auto. Wanneer ze het nummerplaat natrekken, komen ze bij een andere naam uit dan de persoon die in de auto zit. De gegeven zeggen dat ze niks met elkaar gemeen hebben. Dus tot nu toe weten we nog niks." Ik pak zijn gezicht in mijn handen en kijk hem aan. "Alles komt goed, er is hier nog niks gebeurd, hopelijk blijft dat zo. Laat me weten als er wat gebeurd alsjeblieft.." Hij kijkt me aan en geeft me een kus.

De volgende ochtend word ik wakker maar licht er geen Samuel naast me. Ik sta op en trek een legging aan en loop naar de keuken. Jolien staat in de keuken. "Goeiemorgen." zeg ik tegen haar. "Goeiemorgen sis, lekker geslapen?" vraagt ze aan me. "Ja hoor, zeg, heb jij Samuel gezien?" vraag ik aan haar en pak de mok koffie die ze aan me geeft. "Geen idee, John is aan het werk en de kinders zijn naar school." Ik knik en neem een slok van mijn koffie. "Nou, nu iedereen toch weg is, kan ik je even spreken?" Mijn zus kijkt me aan en trekt een wenkbrauw op. "Je bent toch niet zwanger he." vraagt ze aan me en komt tegen over me zitten. "Uhm, nee, niet ik.." zeg ik tegen haar. Hoe ga ik haar vertellen dat haar dochter zwanger is van een eikel die haar in de steek het gelaten er voor. "Wat dan? Je kijkt erg serieus voor jou doen." zegt ze tegen me. "Je maakt het niet makkelijker op Jolien." zeg ik tegen haar en ik zucht. "Kun je me gewoon vertellen wat er is? Ik begin erg te stressen." zegt ze. Ik zie dat ze aan haar nagels zit te peuteren. Ze is erg gestrest. "Oke, maar beloof me, vat het niet al te persoonlijk op oke." zeg ik tegen haar. "Ik beloof niks." zegt ze. Ik rol met mijn ogen. "Heb je niks gemerkt aan Nina?" vraag ik haar. "Als er iets zou zijn met mijn eigen dochter, zou ik dat toch wel merken?" zegt ze een beetje verontwaardigd. Ik laat een kreun. "Zoals ik al zei, vat het niet persoonlijk op." zeg ik nog een keer tegen haar. Ze rolt met haar ogen. "Ga door." zegt ze dan. "Nina heeft me laats gebeld met een nieuwtje.." begin ik maar mee. God ik weet echt niet hoe ik dit goed moet zeggen. Gelukkig blijft Jolien stil. "Luister, ben er voor haar in deze tijd... Ze is eh.." Jolien haar ogen worden zo groot als schotels. "Ga me nou niet vertellen wat ik denk dat je me nu gaat zeggen.." Ik knik met mijn hoofd. "Ze is zwanger Jolien. Ze durft het je niet te vertellen omdat ze bang is dat je boos wordt op haar. Of erger, teleurgesteld.." zeg ik tegen haar. Jolien weet niet wat ze moet zeggen. Ze opent haar mond en dan doet ze die weer dicht. "Luister, zoals ik al zei, ben er voor haar. Jij weet niet beter hoe het is om jong moeder te worden. God dank, was en is hij er nog altijd voor je. Maar de jonge die haar heeft bezwangerd, is er vandoor gegaan. Gewoon letterlijk van de aardbodem verdwenen.." Jolien haar ogen worden waterig en ik leg mijn hand op die van haar. "Ik kan niet geloven dat ik dat niet in de gaten had.." fluistert ze. Ze veegt haar tranen weg. "Em, wat moet ik doen?" vraagt ze aan me. Ik haal mijn schouders op. "Ben wie je altijd bent, ben er voor haar. Ze heeft je nu harder nodig dan wie dan ook." Jolien knikt. "Je hebt gelijk. Maar eerst krijgt ze een lel om haar oren, want ze weet verdomme dat ze altijd voorzichtig moet zijn! Ik wist niet eens dat ze al sexueel actief was!" en ze laat een gefrustreerde kreun. "Jo.." zeg ik tegen haar. "Ja, ik weet het, maak je geen zorgen, ik praat met haar als jullie weg zijn." zegt ze tegen me. Ik knik en we nemen nog een slok van onze koffie.

Reacties (3)

  • LOKIxMARVELx

    love it love it snel verder

    1 maand geleden
  • Luckey

    Lekker leuke dag gehad samen
    Oh Ben benieuwd wat die gaat uit leggen!
    Ja je douchen is actiefxD

    1 maand geleden
  • Luckey

    Lekker leuke dag gehad samen
    Oh Ben benieuwd wat die gaat uit leggen!
    Ja je douchen is actiefxD

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen