Van mij iemand maken die niet snel vijanden maakt, blijkt een bijzonder lastige opgave, want een paar uur later is Luna vooral erg geërgerd, ben ik alleen maar onrustiger en hebben we nog steeds niet echt een plan van aanpak voor de interviews.

Luna zucht diep en laat zich een beetje onderuit zakken in haar stoel. “Ik ben hier niet de persoon voor,” mompelt ze. “Sorry Chris, maar mijn eigen interview was een puinhoop. Ik heb geen idee hoe charisma werkt, laat staan dat ik het iemand kan leren.”

“Maar in principe hoeft het ook geen charisma te zijn, toch?” opper ik. Mij charisma aan proberen te leren is een gepasseerd station. Om een charismatisch persoon te worden, had ik denk ik in een iets minder vijandige omgeving op moeten groeien. “We kunnen proberen gewoon een strategie te bedenken. Daar ben je wel goed in, toch? We kunnen vast wel iets bedenken.”

“Een soort act, bedoel je?” Luna fronst en gaat weer wat rechter overeind zitten. “Heb je iets in gedachten?”

“Nou, ik denk dat de rol van ‘enthousiast jong meisje dat zo verwonderd is door de schoonheid van het Capitool dat ze niets anders doet dan glimlachen en rondzwieren in haar jurk’ niet helemaal mijn ding is,” antwoord ik, met een knik naar het televisiescherm, waarop we door oude interviews heen zappen die misschien kunnen helpen, en het beeld gepauzeerd hebben op het interview van Lucy Linger - de vrouwelijke tribuut uit ons district, twee jaar geleden. “Ik denk dat we op zoek moeten naar iets, ehm, stoerders.” Hoewel mijn verschijning op het feest en mijn trainingsscore niet de indruk geven dat ik de coolste persoon ooit ben, valt er misschien nog iets van dat imago te redden.

“Iets stoerders?” Luna weet haar sceptische toon niet te verbergen, maar begint het beeld dan wel terug te spoelen naar de mannelijke tribuut uit District 2. “Bedoel je iets als dit?” De jongen in beeld, ene Dave, praat met brommende stem tegen Caesar over zijn plan voor de Hongerspelen: winnen. Hoewel dat hem niet gelukt is, straalt alles aan hem uit dat hij een kanshebber was. Dat hebben de sponsoren ook gezien, want de jongen heeft samen met de andere Beroeps aardig wat giften weten te verzamelen.

Hoewel zijn tactiek om zich als een koelbloedige moordenaar te presenteren gewerkt heeft, maakt het idee dat ik hetzelfde zou doen me enorm ongemakkelijk. Hoewel ik ergens vanbinnen mezelf heel graag voor de ogen van mijn vader zo neer zou willen zetten, denk ik niet dat ik het echt zou kunnen. Niet met de gedachte dat heel Panem meekijkt, maar vooral ook Ada, die ik weiger haar gelijk te geven, en nog heel veel erger, Day. Ik kijk naar het scherm, vanaf waar de jongen me recht aanstaart, terwijl hij in een ijskoude, lage stem en in teveel details vertelt wat hij gaat doen met iedereen die hem in de weg zal staan. En hoewel de jongen inmiddels al twee jaar dood is, geloof ik hem. “Niet echt,” antwoord ik op Luna. “Ik denk niet dat ik goed koelbloedig kan spelen. Maar ik weet ook niet echt wat dan wel.” Mezelf zijn is niet echt iets dat gaat werken, en hoewel ik geen hele slechte leugenaar ben, gaat een rol als deze me te ver. Ik weet dat ik gruwelijke verwondingen zou kunnen beschrijven - alle pijnlijke sterfgevallen die ik ooit gezien heb staan op mijn netvlies gebrand - maar ik weet ook dat ik meegesleept zou worden in de herinneringen. In tegenstelling tot de jongen op het scherm, wie het idee van moord niets lijkt te doen, denk ik dat ik zou gaan huilen. Niet echt het beeld dat ik van ‘stoer’ heb, laat staan van ‘koelbloedig’.

Mijn zus pakt de afstandsbediening en begint door de andere interviews heen te zappen, maar zucht dan. “Een tactiek, zei je?” mompelt ze. “Iets dat je sponsoren oplevert.” Ze staart even peinzend voor zich uit, maar bevriest dan, voor ze langzaam naar me opkijkt. “Je zou kunnen… De kans dat Caesar over mij begint is best groot, en anders zou je er zelf over kunnen beginnen. Misschien dat het helpt als je je nadrukkelijk presenteert als familie van een winnaar.”

Ik weet dat het zou kunnen werken - het zou de aandacht afhalen van mij, en zorgen dat ik even niet over mezelf zou hoeven praten, waardoor ik hopelijk iets minder gesloten zou zijn, want ik ben niet van plan het Capitool meer te vertellen over mij dan strikt noodzakelijk is - maar als ik zie hoe gespannen het idee Luna maakt, schud ik mijn hoofd. “Ik ga echt niet nog meer aandacht op jou vestigen dan nodig is,” zeg ik. “Ze hebben je al veel meer in de aandacht gezet dan je ooit gewild hebt. Dat ga ik echt niet erger maken. We verzinnen wel iets anders.”

Luna doet haar mond open om te protesteren, maar doet hem dan weer dicht, glimlacht zwakjes en knikt. “Oké,” mompelt ze. “Het is gewoon een tactiek. Logisch nadenken. De sponsoren geven hun geld ofwel aan mensen die ze leuk vinden, ofwel aan de mensen waar zij en hun vrienden op wedden. Aangezien zorgen dat mensen je leuk vinden je erg moeilijk afgaat, denk ik dat we ons moeten richten op de mensen die eventueel op je zouden wedden.” Ze pakt een tablet van de tafel en begint met een diepe frons op haar gezicht door lijsten met statistieken te scrollen, waar ik sowieso al geen wijs uit zou kunnen, maar al helemaal niet nu ik de cijfers ondersteboven zie.

Het is in ieder geval succesvol in me afleiden van het feit dat ze net min of meer gezegd heeft dat mensen me over het algemeen niet als een leuk persoon zien - wat weliswaar waar is, maar daarom niet minder vervelend om te horen - want doordat ik naar alle bewegende en veranderende cijfers en lijntjes staar, lukt het me niet om een goede verdediging te bedenken. Ik knik alleen maar, terwijl Luna haar uitlegt begint.

“Ik hou al een paar dagen hoe men je kansen inschat. Het schommelt nogal, en je staat niet bovenaan, deels omdat je cijfer niet heel erg bovengemiddeld was, maar ik denk dat dat alleen maar een goed iets is hier.” Ze draait de tablet naar me om en wijst op een lijn in een grafiek die waarschijnlijk mij en mijn overlevingskansen in moet schatten. “Je bent niet volledig buiten beeld van het publiek, doordat je wel tot de kansrijke helft van de tributen lijkt te behoren. Je staat ook niet helemaal bovenaan - die plaatsen zijn voor de mannelijke Beroeps, Aderyn en voor Flynn. De meeste mensen zullen op hen wedden. Dat betekent echter dat de winst die voor de gokkers te behalen valt als een van hen wint, procentueel niet heel erg groot is. Het is waarschijnlijk dat de slimmere gokkers in zullen zetten op de mensen die wel een kans hebben, maar waar niet veel andere mensen geld op zullen zetten. Dit zijn vaak mensen die verstand hebben van investeringen, en die hier goed over nagedacht hebben. En dat zijn precies de mensen waarvan de kans het grootst is dat ze zullen sponsoren, naast de mensen die kleine beetjes sponsoren uit sympathie. Als de tribuut waar zij op gewed hebben wint, levert hen dat enorm veel winst op, doordat er maar weinig mensen zijn die dezelfde weddenschap afgelegd hebben. Voor die mensen is het daarom rendabel om grote hoeveelheden geld te sponsoren: hoewel het hen in eerste instantie misschien veel kost, levert het hen uiteindelijk alleen maar heel veel op, als hun tribuut daardoor wint. Je positie is gunstig: je bent een kanshebber, maar niet dé kanshebber. Daarnaast scheelt het dat mensen je naam al weten. Mensen hebben simpelweg sneller geld over voor iemand die ze kennen, ook al is het op een basaal niveau. Je hebt de interviews dus niet per se nodig om naam te maken: het Capitool weet heel goed wie je bent. In plaats daarvan kun je je gaan focussen op het trekken van de aandacht van deze specifieke groep gokkers en investeerders. Je hoeft er alleen maar voor te zorgen dat ze denken dat jij iemand bent die écht zou kunnen winnen, wat je de sponsorgiften oplevert die dat mogelijk maken.”

“Dus ik hoef me niet als een koelbloedige moordenaar te presenteren om mensen te overtuigen dat ik kan winnen. Dat zou er misschien alleen maar voor zorgen dat het minder aantrekkelijk is om geld op me in te zetten, doordat het de aandacht van een publiek trekt dat misschien groter is, maar minder snel geld zal spenderen om de uitkomst van de Spelen te beïnvloeden.” Ik laat me achterover zakken in mijn stoel en wrijf over mijn slapen, terwijl ik Luna’s uitleg tot me door laat dringen. “Ik hoef er alleen maar voor te zorgen dat de intelligentere mensen een overlever in me zien. Ik hoef niet charmant of charismatisch te zijn. Ik hoef alleen maar stevig in mijn schoenen te staan en duidelijk maken dat ik heel goed weet wat me te wachten staat.” Er vormt een kleine glimlach op mijn lippen, net als op die van Luna, en ze knikt naar me. Dit is iets dat ik zou moeten kunnen. “Ik denk dat we een plan hebben,” zeg ik, en ik geef mijn zus een high-five. “Aan de slag.”

Reacties (3)

  • Megaeraaa

    Leuk! Een manier bedenken om zijn imago te redden

    enthousiast jong meisje dat zo verwonderd is door de schoonheid van het Capitool dat ze niets anders doet dan glimlachen en rondzwieren in haar jurk
    Ik denk dat ze hem zo wel leuk zouden vinden of alleszins onthoudenxD

    die plaatsen zijn voor de mannelijke Beroeps, Aderyn en voor Flynn.
    Hoezo worden Samuels kansen hoog ingeschat? Één komkommer en die is dood!

    2 weken geleden
    • Samanthablaze

      Ik denk niet dat hij het zou kunnen - maar de jurk zou hem goed staan
      Niet iedereen weet van dat incident, natuurlijk

      2 weken geleden
  • Incidium

    Een soort act, bedoel je?
    Chris gaat een salto doen tijdens zijn interview met een clownsneus op.
    Mmm geen Chris die tijdens het interview luidruchtig shipt, dat had ik kunnen verwachten. Het is wel een goede verbetering denk ik zo.
    Ik was zelf net ook bezig met peilingen haha. Ik had Aderyn bovenaan gezet met als idee dat wat oud-winnaars haar een goede kans gaven. Maar na de privesessie zie ik Cabe haar best inhalen mhm. Nep statistieken bedenken is leuk:D

    2 weken geleden
    • Samanthablaze

      Plan en uitwerking zijn twee hele verschillende dingen. Je kunt erop rekenen dat hij íéts verkloot
      Ik denk idd dat Adey en Cabe bovenaan staan, en door zijn hogere cijfer Cabe nu misschien net iets hoger. De rest van de Beroeps staan vast ook best hoog, net als Flynn, en verder probably Florian en Day ook best wel (zeker aangezien mensen Day niet goed genoeg kennen om te weten dat hij veel te soft is voor de Spelen)

      2 weken geleden
  • Duendes

    Love it hoe Luna daar gewoon is van "je bent echt niet erg likeable dus we moeten het op de andere hoek richten" en Chris is daar like "i mean ur right but it still hurts" awhhxD
    Also Luna doet zo enorm haar best awh ze heeft zich zo in alle mentor zaken verdiept enzo love it

    2 weken geleden
    • Samanthablaze

      Het is ook gewoon zo en Chris is selfaware genoeg om te weten dat ze helaas gelijk heeft, maar hij is er wel salty over
      Het is Luna, ze wil graag helpen en denkt dat dit de beste manier is, dus doet ze alles wat ze kan om het zo goed mogelijk te doen

      2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen