Tom POV.

Wanneer ik net naast Nicole in bed wil kruipen begint Gretha weer te huilen en gelijk loop ik naar haar kamertje. "Liefje, wat is er nu weer?" Vraag ik en ik til haar op.

"Papa!" Roept ze.

"Ik ben toch hier?" Vraag ik, maar ze schudt d'r hoofdje heen en weer. Ik hoop maar dat ik Bill nu niet wakker ga bellen. Ik druk z'n nummer in en wacht af of hij nog op gaat nemen.

"Tom, waarom bel je zo laat? Er is toch niks met de meiden?" Vraagt Bill bezorgd.

"Gretha wilt jouw stem horen. Ik weet dat je mij op dit moment waarschijnlijk haat, maar ik heb zo'n voorgevoel dat ik jou over de kinderen altijd kan bellen," zeg ik.

"Klopt. Houdt de telefoon maar bij d'r oor," zegt Bill en dat is dan ook precies wat ik doe en gelijk licht het gezichtje van Gretha op terwijl ze naar Bill z'n stem luistert en zodra Gretha in slaapis gevallen hangt Bill op zonder verder nog iets tegen mij te zeggen, maar dat neem ik hem ook niet kwalijk. Ik leg Gretha weer terug in d'r bedje waarna ik terug naar mijn eigen kamer ga, waar Nicole al ligt te slapen. Ik begin echt steeds meer het gevoel te krijgen dat die band tussen Nicole en Gretha er niet gaat komen, daarvoor is Gretha teveel gefocust op Bill als haar andere ouder en Nicole is te ongeduldig waardoor ze domme dingen doet. Dingen die ze vroeger niet gedaan zou hebben, want toen was ze juist geduldig en dus het tegenovergestelde van nu.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ze is veranderd na een coma
    Gelukkig helpt Bill we voor de kleine meidn

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen