Foto bij 146 - Your promises

Je hebt het voor elkaar gekregen om Maud ervan te overtuigen dat je aan de andere kant van de eettafel (in absolute stilte) mag blijven zitten, terwijl zij haar gesprek met UCLA heeft. Jullie zijn vanochtend op tijd vertrokken om vandaag nog bij Sophia en Roos door te brengen, omdat jullie morgen terug naar Los Angeles gaan. Daarnaast zijn ze beiden aan het werk tot 18.00 uur, dus kan Maud nog net rustig haar gesprek voeren, terwijl bij haar moeder iedereen thuis zou zijn. Jullie zitten nu al bijna een kwartier gespannen aan tafel te wachten, maar om stipt half 6 wordt ze – voor je gevoel eindelijk – gebeld. Ze werpt je nog een waarschuwende blik toe, voordat ze op opnemen drukt.
“Hello?”
“Hi, Maud, is it?” Je perst je lippen op elkaar om niet in de lach te schieten, als je hoort hoe de man aan de andere kant van de lijn haar naam totaal verkeerd uitspreekt.
Maud glimlacht beleefd. “Yes, it’s Maud. Hi.”
“Hi, my name is Edward Browne and I am the Dean of Admissions at UCLA. Pleased to meet you.”
“Likewise.”
“First of all, my sincerest condolences for losing your grandmother.”
“Thank you.”
“Now, I understand you have applied for doing your minor here. Is that correct?”
“Yes, that is correct. I am in the international Teacher Education in English Program at the University of Applied sciences in Utrecht, but I have been living in Los Angeles for the past few months. I started out as an intern at the Hamilton Highschool in October, but I am working there as a teacher now. Of course, I will still have time to…-“
Een trotse glimlach vult opnieuw jouw gezicht als je haar zo hoort praten. Natuurlijk is ze altijd goed geweest in Engels, misschien zelfs wel beter dan jij, terwijl je nu al bijna tien jaar in Amerika woont, maar de manier waarop ze zich nu uit is nieuw voor je. Meestal hebben jullie niet zulke uitgebreide gesprekken. Of niet zo technisch, in ieder geval.
“All right. And did you have a specific set of subjects in mind?”
Je spiekt nieuwsgierig Mauds kant op. Jullie hebben het er eigenlijk nooit echt over gehad welke vakken ze zou gaan volgen, of zou willen volgen – het feit dat ze benoemde dat ze naar Los Angeles kwam was voor jou al genoeg en heel eerlijk gezegd heb je je er daarna niet echt meer mee bezig gehouden.
“I do.” Maud werpt een zenuwachtige blik jouw kant op. “I want to take some writing courses and I saw on your website that you offer a Professional Writing Minor. I noticed you need an average of at least a C to apply and I currently have a GPA of 4.0 and I passed my CPE exam with a B.”
Je grijnst – heeft ze toch nog naar je geluisterd!
“You will also need to submit a brief essay of application, in which you describe why you want to enroll in the minor and what you hope to gain from it professionally. Additionally, we will need one writing sample that you feel represents your best work in college so far.”
“I know.” Opnieuw verbaast het je hoe goed Maud op dit gesprek voorbereid lijkt en hoe weinig jij eigenlijk afweet van wat ze wil gaan doen. “I have written a 500 word essay for the application and I have selected one of my previous assignments to submit as a writing sample. I emailed it to you after we scheduled our first meeting.”
“Oh, I am sorry. I must have missed the email. No worries, I will have a look at it later and get you sorted. Now, there is one thing I would like to discuss with you, before we go more into what the next semester will look like.”
“Okay, and what is that?”
“It has come to my attention that you are dating someone called Bill Kaulitz?” Opnieuw weet Edward duidelijk niet hoe hij de naam uit moet spreken.
“Kaulitz,” verbetert Maud hem stilletjes. “Yes, I am. I live with him and his twin brother in Los Angeles.”
“How long exactly have you been in the Netherlands for?”
Maud werpt een korte blik jouw kant op en je haalt je schouders op, alsof je wil zeggen dat je ook geen idee hebt waar hij naartoe wil. “Uh, about two weeks.”
“I see. You see, I understand that our students are still young and that they may do some impulsive things every now and then, but most of them aren’t exactly as much on display, if I may say so.”
“How do you mean on display?”
Diverse momenten in alleen al de week voordat jullie naar Nederland gingen schieten door je hoofd. In de toiletten in die club met de kerst. In de auto bij lookout point nadat Maud met haar moeder en oma gefacetimed had. In de schuur op jullie feestje.
“You and your boyfriend have been spotted,” zegt Edward uiteindelijk. “Now I assume this was a one-time thing?”
“Yes,” zegt Maud snel, waarna ze opnieuw een blik jouw kant op werpt. Je ziet hoe haar wangen rood kleuren en kan niet anders dan zachtjes lachen. “Yes, sir, I promise that was a one-time thing.”

Reacties (2)

  • Pineapple20

    Woepsie 🙈❤️❤️

    1 week geleden
  • Luckey

    Oh god 🤣
    Oepsie dat was niet helemaal de bedoeling
    Bill zoek dat eens uit

    2 weken geleden
    • Maleficent20

      I love this story.. snel verder ♥️♥️

      2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen