Mark POV.

Ik blijf Thomas zoenen en beweeg wat tegen hem aan, maar wanneer er een apart gevoel door mijn buik gaat stop ik. "Wat is er?" Vraagt Thomas.

"Er is niks," zeg ik en ik kijk even weg waarna Thomas z'n armen om mij heen slaat.

"Ik hou van je," zegt Thomas.

"Ik ook van jou," zeg ik en ik druk een kus op z'n wang. "Nu moeten we jouw dochtertje weer aandacht geven," zeg ik.

"Jij vindt Leentje ook wel lief, toch?" Vraagt Thomas.

"Natuurlijk vind ik haar lief," zeg ik en Thomas knikt tevreden waarna we echt naar Leentje d'r kamer lopen, maar mijn papa is er al.

"Oh, huilde ze?" Vraagt Thomas onzeker en ik zie mijn papa Bill knikken.

"Ik heb niks gehoord," zegt Thomas.

"Ik ook niet," vervolg ik.

"Misschien ben je vergeten de babyfoon aan te zetten," zegt papa Bill.

"Oh, ik voel mij zo stom nu," zegt Thomas.

"Hey, dat kan de beste gebeuren, ja?" Zegt papa Bill tegen Thomas en ik zie Thomas knikken.

"Oh, papa Tom had trouwens een telefoontje gekregen. Jouw moeder gaat er mee akkoord dat je in ieder geval nog wat langer hier kan blijven," zegt papa Bill en ik zie Thomas langzaam knikken.

"En nog wat van de politie gehoord?" Vraag ik angstig.

"Nog niet, maar ook dat komt wel goed zegt papa Tom," zegt papa Bill en ik knik even, want ik weet dat ik mijn papa moet geloven.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw !

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen