Rond acht uur word ik wakker. Dat hoeft nu niet aangezien ik geen werk heb. Alleen probeer ik een beetje een vast ritme aan te houden.
Ik werk mijn standaard ochtendroutine af. Even snel douchen, wat eten en gaan sporten. Mijn manier van sporten houdt in dat ik begin met een ronden van twaalf kilometer hardlopen, het doel is dan de zee. Naast de kleine strook strand heeft Kadedorp een aantal fitnes apparaten geplaatst. Hier train ik een halfuur op en tenslotte neem ik een duik in zee en zwem zo nog ongeveer twee kilometer uit de kust en weer terug.
Tijdens het hardlopen probeer ik de drukke gedeeltes van de stad te ontlopen. Ik ren altijd door het kleine bos dat om Kadedorp heen is gegroeid. Rond de tijd dat ik daar ben is het altijd lekker rustig. Op sommige dagen ga ik er dan ook gewoon even zitten om van de natuur te genieten. Als ik dat doe ga ik altijd naar dezelfde plek. Dit is een kleine openplek die ‘s Ochtens altijd half in de zon en half in de schaduw ligt.
Vandaag heb ik te veel energie om rustig te gaan zitten, ik ren door richting het strand.
Dit standaard patroon van hardlopen, fitnes en zwemmen begint op ten duur wel te vervelen, maar het vult wel de tijd op. Ook is het fijn dat mijn conditie zo een beetje op pijl blijft.
Na mij op de op de apparaten me een tijdje te hebben uitgesloofd spring ik in het water.
Wat ik nu alleen merk zodra ik ongeveer één kilometer uit de kust kom is dat de stroming anders is dan eerst. Na nog eens vijfhonderd meter zie ik de weerspiegeling van de nieuwe muur die sinds gister is afgedicht.
Nu ik er toch ben besluit ik om even de muur goed te bestuderen. Wat ik merk is dat de muur zo wel onderwater als naar links en rechts nog heel ver doorgaat. Het lijkt er inderdaad op dat de muur helemaal om Moja heen is geplaatst.
Zoals de vrouw gister op het podium al aangaf is de golfslag er nog wel. Dat is wel echt een knap staaltje werk, het materiaal voelt namelijk we volledig massief.
Nu ik weet dat de muur er echt is voelt mijn ronde zwemmen niet meer als vroeger. Dat is wel jammer. Het voelde juist altijd zo vrij, helaas is dat gevoel nu er niet meer.
Ik zwem weer terug naar de kant, en loop naar huis.
Op de weg naar huis kom ik een kraampje met koffie en broodjes tegen. Ik heb altijd wat kleingeld bij me. Na mijn sportsessie vind ik dat ik een kop koffie en een broodje heb verdiend. Ze hebben genoeg keus, maar ik besluit de aanbieding te nemen. Dit houdt in een espresso en een simpel broodje. Mijn broodje is met appel en kaneel.
Ik betaal en terwijl ik naar huis loop nuttig ik mijn aankoop.
Rond halftwaalf kom ik thuis aan. Het kopen van de koffie en het broodje heeft mij iets vertraagd.
Ik moet weer onder de douch, het zoutwater dat nu op mijn lichaam opdroogt begint te jeuken.
Net als in de Ochtend heb ik voor de middag ook een vaste routine. Nadat bleek dat het best een tijdje zou duren voor dat ik een baan zou krijgen ben ik begonnen met nog wat extra lessen om mijn kennis op hetzelfde niveau te houden, en hopelijk zelfs nog te verbeteren. Wie weet kan ik nog een hogere score halen voor de competentie “onderzoek”. En dan zou ik mogelijk toch nog opgaan voor een baan bij de laboratoria van Moja. Nadat ik net de muur heb gezien ben ik weer onder de indruk geraakt van de kennis hier, en zou er graag iets aan willen bijdragen.
Na ruim twee uur studeren stop ik en begin even wat filmpjes te kijken.
Net op het moment dat het vijfde filmpje begint word ik gebeld door een onbekend contact.

Reacties (2)

  • bels

    Haha dat is een beter ritme dan ik heb! Goed geschreven weer

    1 week geleden
    • Deparnieux

      Ik weet ook niet of ik did tempo blijf volhouden.

      1 week geleden
  • ZainaSwift

    (Y)

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen