Foto bij O21

Aleesha Harris

'Oh my, I'm swimming the rest of the night.' Ik sluit even mijn ogen en voel het alleen maar golven. 'I know the feeling, I have the same.' Charlotte geeft me even een bemoedigende schouderklop en ik richt mij weer op de pizza voor mijn neus. Een beetje vies zit ik ernaar te staren als ik na een halve al vol zit. 'Enough?' 'Yes go ahead Lando.' Dat laat hij zich geen tweede keer zeggen en hij wisselt onze borden om. 'Kept some room for dessert?' 'I always leave some room for a dessert Carlos, especially for Italian gelato.' 'What is gelato?' Van schrik laat Carlos zijn vork vallen en ook Charlotte kijkt Lando hoofdschuddend aan. 'Lando my dear, gelato is Italian for ice cream.' 'Than just say ice cream, no need to be so complicated.' 'You're unbelievable Norris.' 'No, I'm normal.' 'If you're normal, what are we than?' 'Aliens?' We proesten het allemaal uit van het lachen, behalve Lando, die kijkt ons aan alsof we gek zijn. 'Ice cream time!' Lando schuift zijn bord naar voren en pakt dan de desserkaart welke al op tafel lag. 'Why is everything so difficult? I just want ice cream.' 'We'll order a little child ice cream for you Lando, than we take the nice stuff.' 'Yeah great idea.'

Genietend schraap ik het laatste restje van de tiramisu van mijn bord en schuif het bordje dan met een pruillip naar voren. 'That was so good, but now I feel like I'm going to explode.' 'Me as well.' Charlotte schuift net als mij haar bordje weg en schuift dan naar achteren om zichzelf ietwat comfortabeler neer te zetten. 'What time is it?' '7.30.' Carlos kijkt op zijn horloge en richt zich dan weer op zijn bord waar van alle kleine desserts nog wat over is. 'Which was the best?' 'Can't choose between the tiramisu and the Semifredo, both are amazing.' ‘And which one will you eat first?’ ‘I don’t know.’ Carlos kijkt nogal keurend naar zijn bord. ‘I’ll choose, take this one!’ Lando zet snel zijn lepel in het kleine stukje cannoli en stopt het dan snel in zijn mond. ‘Noooo Lando give it back!’ ‘You don’t want that trust me.’ Lando kijkt hem aan en doet dan zijn mond open. ‘Iel no, keep it.’ ‘That is so kind of you!’ ‘Yeah great story.’ Carlos eet zijn laatste stukje dessert op terwijl ik, misschien niet helemaal netjes, mijn hoofd op mijn hand laat steunen. ‘Someone’s tired?’ ‘Yes I am, sorry. Not used to that much physical activity for a long time.’ ‘Not? You look very fit if I can say that.’ ‘Thanks Caco, but it’s been quite a while since I took a run or any other form of physical activity. Should do.’ ‘I can imagine that it is hard to find a moment, especially since you have a busy job.’ ‘You’re right. You guys are more “off” than we are, when I still was at school I got to the gym during the day, now have to do that in the evening or whenever I have a day off, not very much motivation to do that then.’ ‘I can imagine. Works for me that Carlos has so much training, than I automatically train as well.’ ‘You always go with him?’ ‘Not always, most of the times when he is running or cycling. Don’t like the gym that much.’ Ik knik even naar Caco en richt mijn blik op Carlos die inmiddels zijn bord leeg heeft. Overal om ons heen beginnen er tafeltjes leeg te stromen, iets wat volkomen normaal was aangezien morgen weer een drukke dag beloofde te worden. ‘I think I am going to bed as well.’ Charlotte staat als eerste op en dat is voor ons allen ook een goed teken om op te staan. ‘Great idea, busy day tomorrow.’ We lopen met zijn allen de eetzaal uit naar de liften toe. Bij de vijfde verdieping stappen we uit en lopen naar onze kamers die toevallig dicht bij elkaar zitten. ‘Good night everyone.’ ‘Goodnight.’ Klinkt er vanuit alle kanten en ik open mijn deur om hem vervolgens achter mij te sluiten. Als eerste trek ik alle gordijnen dicht en trek vervolgens mijn kleding uit en mijn slaapshort en hemdje aan. Ik poets mijn tanden en ga vervolgens in bed liggen. Half 9, vrij vroeg maar eigenlijk was ik best moe en kon ik de slaap goed gebruiken. Mijn wekker zet ik op 7 uur en kruip dan onder de dekens. Mijn ogen sluit ik en niet veel later val ik in slaap.

‘Ready?’ ‘Yes let’s go.’ Samen met Charlotte had ik ontbeten en was ik nu op weg naar het circuit. Daar aangekomen lopen we het motorhome in en checken alvast of alles klaar staat voor de challenge van straks. ‘So the food is arranged?’ ‘Everything will be delivered until the end of the day.’ ‘Great. So Carlos will try to teach Lando some Italian pronunciation?’ ‘Try is the best word, Lando is not that good with foreign languages.’ We lachen even en gaan dan weer verder met onze concepten voor de volgende filmpjes. Mijn telefoon trilt en ik kijk even snel wie het is, Lando. ’Do you have any idea what time we need to be at the track?’ ‘Lando is asking what time they need to be here. Lazy ass.’ ‘His engineer and team manager are still at the hotel? Why doesn’t he ask them?’ ‘Because I know Lando as being lazy and probably the WhatsApp chat with me is on top of his list.’ Charlotte rolt met haar ogen en richt zich dan weer op haar laptop. ’At eleven as usual, now get out of you bed lazy. You won’t have breakfast otherwise.’ Ik rol eveneens met mijn ogen en richte mij ook weer op de laptop voor mij. ’Oops you’re right, thank you, love you!’ 10 uur was het inmiddels al en waar voor de meesten de donderdag een rustige dag was, was dit voor ons een van de drukste dagen. De persconferentie, de filmpjes en dan nog Netflix die overal rond rent en vanalles wil filmen. Het was altijd een drukte van jewelste en over een uur moesten we dan ook een briefing bijwonen. Voordat ik het door had was het al zover en verzamelden we allemaal in de pitbox waar Zak voor ons plaats nam, klaar voor zijn zegje. Nadat we daarna nog het hele schema hadden doorgenomen gingen Lando en Carlos op weg voor de track walk en hadden wij een meeting met Netflix.

‘I’M HUNGRY! Where is the food?’ ‘Lando, sit.’ Lando doet braaf wat Charlotte van hem vraagt en gaat zitten op de voor hem bestemde stoel. Carlos gaat aan het tafeltje rechts van Lando zitten en al snel starten we met filmen van het filmpje. Zo’n 2 uur later staat eindelijk alles erop. ‘You’re horrible. Never ever serve pizza with chicken any more please?’ Carlos kijkt ons smekend aan en we beginnen allebei hard te lachen. ‘And never ever give this guy a spoon with spaghetti any more. You two are bad.’ ‘Is there still any pizza left?’ Ik heb het niet meer en moet tegen de railing leunen om vooral niet om te vallen van het lachen. ‘Give me that espresso.’ Carlos pakt het beetje espresso dat nog over is en drinkt het in één teug leeg. Als ik weer bijgekomen ben zie ik dat Lando zich de pizza heeft toegeëigend en het nu uitgebreid op zit te eten. ‘Lando leave some room for dinner.’ ‘I always have room for pizza.’ ‘No more chicken pizza, never. Promise me please?’ ‘Promise we will never give you chicken pizza any more.’ ‘I can live with that, thank you.’ Samen met de productie ruimen we alles nog even op en vertrekken dan niet veel later naar het hotel. ‘Anyone seen my phone?’ Ik weet toch zeker dat ik het ding had meegenomen, maar kan hem nu nergens meer vinden, en een gele iPhone valt toch wel op. ‘Lando?’ ‘No I don’t have it, why always look at me?’ ‘Because you always steal my phone to look on Instagram?’ ‘I do that, but this time I only have mine.’ ‘Charlotte have you seen my phone?’ ‘Yes I have!’ Ze knikt even naar Carlos die uitgebreid op de bank heeft plaats genomen, en met een gele iPhone in zijn handen zit. ‘What are you doing with my phone?’ ‘Looking at your Instagram, Lando told me it is fun.’ Met een big smile op zijn gezicht scrollt hij verder en geeft mij niet veel later mijn telefoon terug. ‘Let’s eat!’ Carlos rent voor ons uit de eetzaal in en neemt bij Lando aan tafel plaats. Charlotte haalt haar schouders op en we lopen samen ook op de tafel af en schuiven aan.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen