Bill POV.

Wanneer ik thuis ben loop ik de aanstaande babykamer in. Ik ben er druk mee bezig en heb er ook echt plezier in, ook al merk ik dat ik niet lang achter elkaar kan werken zonder moe te worden, maar misschien moet ik het ook iets rustiger aan doen, want dan houd ik het misschien wel langer vol. Ik had dit graag met Tom gedaan en ik vermoed dat hij niet per se nee zou zeggen als ik het hem zou vragen, maar ik wil dat gewoon niet. Wetende dat hij daarna toch weer terug naar Nicole gaat, ondanks dat ze duidelijk niet altijd meer de lieve Nicole is die hij en ik hebben gekend. Dat was maar al te goed te merken net.

Wanneer de bel gaat loop ik naar de deur en besef dat het de meubelen van de kinderkamer al zijn. Ik had ze eigenlijk volgende week pas verwacht, niet dat ik er over klaag dat het eerder is geworden, dan kan ik ze al in elkaar zetten. Of toch het wiegje, want de kant van de kamer waar het wiegje komt te staan is al klaar.

Ik leg alles dan in de woonkamer en sjouw de dozen met onderdelen van het wiegje erin alvast naar de babykamer, waar ik de dozen uitpak. Laat ik gewoon gelijk beginnen. Zo moeilijk kan het toch niet zijn?



Twee uur later zucht ik even. Het leek niet zo moeilijk, maar toch staat het wiegje nog altijd niet. Ik had plezier bij het vloer leggen en toen ik ging behangen, en de inrichting bepalen vind ik geweldig, maar meubels in elkaar zetten is duidelijk niet mijn ding, maar het zal wel een keer afkomen voordat de baby er is, hoop ik.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Handje hulp nodig

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen