Bill POV.

"Wij gaan wel een keer met onze zoon praten, ja? Misschien luistert hij wel naar ons," zegt z'n moeder.

"Ik hoop het, want op dit moment ben ik alleen maar gestrest omdat ik gewoon niet weet wanneer Lucas weer kan opduiken en wat hij dan gaat doen," zeg ik eerlijk en z'n moeder knikt.

"Het komt goed," zegt ze en ik knik even waarna Tom alweer terug komt met het flesje zodat Lucas z'n ouders, of toch één van hen, Koert gaat voeden.

Ik glimlach even naar Tom en zodra hij weer zit leg ik mijn hoofd op z'n schouder. Voor mij voelt het nu al alsof Tom en ik Koert samen opvoeden. Natuurlijk is het nu nog vooral zorgen voor Koert en gezellig met hem knuffelen en hem liefde geven, maar langzaamaan zullen we hem steeds meer dingen moeten leren.

"Sorry, ik moet plassen," zegt Tom waarna ik weer recht ga zitten zodat Tom kan opstaan. Waarschijnlijk moet hij door de baby plassen, want hij heeft ook al geplast vlak voordat Lucas z'n ouders arriveerden.

"Z'n oogjes zijn echt net die van Lucas en z'n mondje die van jou," zegt Lucas z'n moeder.

"Dat vond ik ook al," zeg ik zachtjes en ik kijk even naar mijn zoontje. Ik heb zoveel liefde voor die kleine jongen. Je kan het je eigenlijk niet voorstellen hoeveel je van iemand kan houden, totdat je zelf een kind hebt, want het is nog veel intenser dan de liefde die je voor je partner voelt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik ook echt dat die ouders in kunnen grijpen
    Koert hoort bij Bill en niet bij Lucas

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen