"Hé, ben je er een beetje klaar voor?" vraag ik Parveen, die uit zijn gedachten opschrikt en zucht. Ik ben gelukkig niet de enige die niet zo’n beste dag lijkt te hebben, en op ziet tegen het interviews: alles aan de jongen straalt spanning uit.

"Eerlijk gezegd, niet echt," geeft hij toe, met een nerveuze blik op het podium. Zijn districtsgenote, Mary, heeft inmiddels naast Caesar plaatsgenomen, wat betekent dat hij over minder dan drie minuten aan de beurt is.

Ik kan hem moeilijk ongelijk geven. Op de vrijwilligers na, is er hier waarschijnlijk niemand die echt goed voorbereid is op een interview over ons leven en toekomstige dood, op nationale televisie. Een paar uur overleg, tactiekbespreking en oefening zijn bij lange na niet genoeg om ons voor te bereiden op een miljoenenpubliek - zeker niet als dat miljoenenpubliek je enige kans is om alle roddels de wereld uit te helpen en te laten zien wie je écht bent. "Weet je waar je het over wil hebben?"

"Niet echt.” Parveen haalt zijn schouders op en schuift een beetje nerveus heen en weer. “Ik zie wel wat er gevraagd wordt. De afgelopen dagen heb ik meer geprobeerd er gewoon niet teveel aan te denken."

"Dat klinkt als een plan," verzucht ik. Ik heb hetzelfde geprobeerd, maar het heeft me niet echt iets opgeleverd - hoe meer ik probeer de gedachten van de af te houden, hoe hardnekkiger ze lijken te worden. Ik een hopeloze poging om mijn eigen zenuwen te verbergen, glimlach ik bemoedigend naar de jongen. "Het komt vast wel goed. Tot nu toe heeft Caesar geen gekke vragen gesteld."

"Gelukkig niet, nee,” antwoordt hij met nog een vlugge blik naar het podium, en een flauwe glimlach, “dus ik hoop dat ik geen gekke antwoorden ga geven."

"Daar hoef je je vast geen zorgen over te maken. Ik heb je nog nooit iets geks horen zeggen." Parveen is slim, en hoewel de spelmakers dat duidelijk niet genoeg konden waarderen, doe ik dat wel. Het wordt misschien niet het meest spectaculaire interviews, maar ik weet in ieder geval vrij zeker dat hij niets stoms gaat zeggen of doen - dat kan ik over mezelf niet met zekerheid zeggen.

Parveen knikt. "Gelukkig is dat waar,” zegt hij, met een beetje tevredenheid en zelfvertrouwen dat ik niet eerder bij hem gezien heb. Dan scheurt hij zijn blik los van het podium, en kijkt hij nieuwsgierig naar mij. “Hoe zit het eigenlijk met jou? Heb je al iets in gedachte om zo over te spreken?"

"Ik heb wat geruchten recht te praten, denk ik," mompel ik, met een flauwe glimlach, maar meteen voel ik mijn hartslag weer versnellen. Eigenlijk wil ik er helemaal niet over praten, maar ik weet dat ik het over iets minder dan een uur sowieso niet meer kan voorkomen. Ik weet ook niet wat ik anders moet zeggen. Mijn bespreking met Luna lijkt alweer ver weg, en hoewel ik nog weet dat ik als een overlever over moet komen, zijn de roddels het enige wat in me opkomt op het moment dat ik aan de inhoud van de interviews denk. "Maar dat komt vast wel goed,” probeer ik zo optimistisch mogelijk te zeggen, maar ik kan niet eens mezelf overtuigen. Ik heb maar één kans, en mijn gestaar en gestamel daarnet maken alles alleen maar ingewikkelder. Ik kan alleen maar hopen dat niemand mijn gedrag daarnet heeft opgemerkt, maar de wereld kennende, zit zelfs dat er niet in.

"Oh, ja, dat is waar ook,” zegt Parveen, zonder ook maar een spoor van verbazing. Meteen voel ik mijn ademhaling en hartslag nog meer versnellen, en voel ik me ontzettend naïef. Ik had gehoopt dat de roddels alleen iets waren van TributesDaily, en de paar Capitoolbewoners die hun tijd graag op die hoek van het internet doorbrengen, maar natuurlijk is dat niet het geval. May leek ook al conclusies getrokken te hebben en de kans is groot dat ze die met andere tributen gedeeld heeft - de Beroeps, Alex, iedereen die toevallig in de buurt zat. Jades vraag gisteren zal ook heus niet zomaar uit de lucht gevallen komen zijn, en als dat het geval is, is de kans groot dat Day er ook allang van weet.

Ik werp een vlugge blik over mijn schouder, naar mijn bondgenoot, die nog steeds rustig met Jade staat te praten. Als hij de geruchten gehoord heeft, heeft hij het in ieder geval niet laten merken, maar ik heb er daarnet net zo goed niets over gezegd. Voor hetzelfde geld is hij van plan om straks, tijdens zijn eigen interview, alles op te helderen, zodat ik me er tijdens mijn eigen interview geen zorgen meer over hoef te maken - en misschien weet hij er wel niets van, en dan komt het straks op mij aan.

“Maar, ik bedoel, volgens mij hebben ze over iedereen wel wat te zeggen, of niet soms?” vervolgt Parveen geruststellend.

Ik knik, maar voor zover Ivma me heeft laten zien, ging het in de discussies niet over Parveen, of over Bo, of Jade. "Of in ieder geval bijna iedereen. Maar toch." Het voelt niet echt als een geruststelling. In tegenstelling tot de bizarre dingen op dat forum, zoals het gerucht dat er iets speelt tussen Aderyn en Florian, lijkt het erop dat best veel mensen die de roddels over mij en Day daadwerkelijk geloven. Ik haal mijn schouders op en schud mijn hoofd, maar het lukt me niet om de nerveuze gevoelens en zorgen los te laten. "We zien wel."

"Ja, het kan altijd zijn dat hij het er niet over gaat hebben,” zegt Parveen bemoedigend, met een glimlach, en hij knikt richting Caesar. "Maar heb je verder nog ideeën over wat je wil zeggen?"

Als Caesar zelf niet begint over de roddels, wat me onwaarschijnlijk lijkt, zal ik het zelf moeten doen, wat mogelijk nog veel erger is. Morgenochtend beginnen de Spelen, dus dit is mijn enige kans om alles recht te zetten. Maar om te voorkomen dat Parveen verder vraagt, en ik zelf nog meer ga piekeren over wat ik tijdens het interview moet zeggen, tover ik een grijns op mijn gezicht. "Misschien dat ik nog met een leuke grap kan komen,” zeg ik, hoewel op slechte woordgrappen en de moppen die ik eerder verteld heb na, mijn arsenaal aan grappen leeg is. “Maar dan hoop ik wel dat het publiek mijn humor ook kan waarderen."

"Oh, ja, dat is wel een goed idee." Parveen knikt en frunnikt wat aan zijn vlinderdas, in een poging om die wat rechter te trekken. Zijn eerdere zelfvertrouwen is weer verdwenen, nu zijn interview echt dichtbij komt.

Mijn blik dwaalt weer af naar het podium, waar zijn districtsgenote opstaat en haar applaus in ontvangst neemt. "Het lijkt erop dat het jouw beurt is." Ik werp hem bemoedigende glimlach toe en geef hem een schouderklopje. "Succes, Parveen. En niet teveel piekeren, het komt wel goed."

Hij kijkt op, naar het podium, en haalt diep adem. "Oh ja, ik zie het,” mompelt hij. Hij kijkt me aan en glimlacht flauwtjes. “Bedankt, en jij ook nog succes ermee."

Ik knik naar hem en steek mijn duim naar hem op, waarna hij naar de coulissen loopt. Even later neemt hij plaats naast Caesar op het podium, die helaas meteen begint over de val die hij tijdens zijn Boete gemaakt heeft. Gelukkig lijkt hij daar inmiddels helemaal van hersteld te zijn, maar als Caesar de beelden nogmaals af laat spelen en het publiek lacht, voel ik me slecht over de keren dat ik er zelf om gelachen heb, toen ik de Boetes bekeek. Parveen verdient het niet om zo belachelijk gemaakt te worden, Hij is slimmer dan de hele zaal bij elkaar, en verdient het om serieus genomen te worden.

Parveen lijkt zich er echter niets van aan te trekken: hij glimlacht en begint luchtig te vertellen over een eerdere val die hij gemaakt heeft, in zijn thuisdistrict, alsof het hem helemaal niets meer kan schelen wat de wereld van hem denkt. Ondanks zijn onvoldoende voor de privésessie, ondanks een publiek dat hem uitlacht, ondanks zijn eerdere zenuwen, vertelt hij open en eerlijk zijn verhaal aan de wereld, en geeft zijn familie beelden van zichzelf, waarvan ik weet dat het ontzettend veel voor hen betekent.

Maar terwijl ik naar hem kijk, realiseer ik me dat ik mijn zusjes niet hetzelfde kan geven. Alle roddels die gaande zijn, maken het onmogelijk om alle dingen te zeggen die ik hen zou willen zeggen, om herinneringen op te halen en om hen te laten zien dat ik nog steeds ik ben. Ik kan me niet alleen tot hen richten, hoe graag ik dat ook zou willen. Daarvoor is er te veel dat ik de wereld moet vertellen.

Reacties (3)

  • Megaeraaa

    zeker niet als dat miljoenenpubliek je enige kans is om alle roddels de wereld uit te helpen
    Dat kan hij wel gebruiken

    maar ik weet in ieder geval vrij zeker dat hij niets stoms gaat zeggen of doen - dat kan ik over mezelf niet met zekerheid zeggen.
    Wat een zelfkennis!

    met een beetje tevredenheid en zelfvertrouwen dat ik niet eerder bij hem gezien heb.
    En daar is het zelfvertrouwen

    maar de wereld kennende, zit zelfs dat er niet in.
    hij is echt de personificatie van de spreuk "ken jezelf, begin bij de wereld"xD

    de bizarre dingen op dat forum, zoals het gerucht dat er iets speelt tussen Aderyn en Florian,
    xD*afschuwelijke grijns*

    1 week geleden
    • Samanthablaze

      Hij kent zichzelf heel goed, en toch is hij een sukkel - maar dat weet hij ook

      1 week geleden
  • Incidium

    In tegenstelling tot de bizarre dingen op dat forum, zoals het gerucht dat er iets speelt tussen Aderyn en Florian
    boi Chris jou staat iets te wachten haha.
    Van alle tributen is Parveen wel degene die het meeste een hekel heeft aan het geven van een interview vgm. Arme jongen, maar ik deel Chris' vertrouwen in hem:D
    Parveen een vlinderdas? Cute. En natuurlijk nailt hij zijn interview, go Parveen

    1 week geleden
    • Samanthablaze

      Ja dat wordt wat als hij straks Florians interview ziet
      Hij heeft het verassend goed onder controle. Parveen heeft stiekem best wel wat zelfvertrouwen en hij is te oblivious om door te hebben dat mensen kinda met hem spotten

      1 week geleden
  • Duendes

    Gosh Chris het zit hem allemaal echt zo enorm hoog oeps en dat zegt al meer dan genoeg oef hij hoeft er niet over te beginnen en kan gewoon over andere dingen praten maar in zijn eigen hoofd zit niets anders meer dan die roddels en mogelijk wat andere twijfels waar we het niet over zullen hebben aangezien de kast op een kiertje staat en hij alles kan horen en dan vast boos wordt
    Also Parveen is echt wel precious en gewoon heerlijk kneuzig zichzelf wat cute

    1 week geleden
    • Samanthablaze

      Oh absoluut. Dan gaat hij huilen en/of iets slaan
      Jep awh we love Parveen

      1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen