Bill POV.

Wanneer Lucas z'n ouders weg zijn kijk ik even naar Tom. "Gaat het wel schat?" Vraag ik bezorgd.

"Ik voel mij niet zo goed," zegt Tom eerlijk.

"Ga dan in mijn bed wat rusten. Je moet wel wat fitter zijn wanneer je binnenkort moet bevallen," zeg ik en Tom knikt even. Tom moet niet denken dat ik hem naar huis laat gaan als hij zich morgen nog zo voelt. Desnoods ga ik even naar z'n huis om alles te checken en misschien wat te stoffen als dat nodig is.

"Oh, Bill, ik denk dat Lucas z'n ouders aan jouw kant staan," zegt Tom en ik knik.

"Dat denk ik ook en ze weten dat ze hun kleinkind mogen zien, of Lucas nu betrokken gaat zijn of niet," zeg ik en Tom knikt waarna hij naar boven loopt. De arme schat, maar rusten zal hem goed doen. Ik kijk dan weer naar Koert en ben blij dat het goed met hem gaat. Ik besef mij maar al te goed dat hij er ook niet meer had kunnen zijn. Een pijnlijke gedachte, maar zoals het er nu uitziet is hij gewoon een gezonde baby. Als dat niet zo was geweest hadden de artsen hem natuurlijk ook niet laten gaan. Koert is wel nog altijd kleiner dat de gemiddelde baby wanneer die thuiskomt, maar dat haalt Koert vast wel in. "Ja Koert, papa houdt van je," zeg ik zachtjes en ik geef mijn zoon een kusje waarna ik hem boven naar z'n wiegje breng zodat hij net als Tom ook goed tot rust kan komen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Tom moet ook echt rustiger aan gaan doen
    Hoop dat met koert alles goed blijft gaan en dat die niet terug naar ziekenhuis moet

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen