Bill POV.

Er is een nieuwe week aangebroken en vandaag zou ik proberen weer naar school te gaan. Ik wil mijn opleiding natuurlijk wel halen en dat gaat niet als ik mij niet meer op school durf te vertonen. "Tomi, ik ben misselijk," klaag ik en Tom neemt mijn hand vast.

"Komt zeker door de spanning?" Vraagt Tom en ik knik.

"Ik denk het wel," zeg ik zachtjes.

"Het komt goed, ik ben bij je. Ik blijf bij Steven in de buurt totdat ik hem naar huis zie gaan. Dan weet ik zeker dat hij jou niks meer kan doen," zegt Tom.

"Dat is lief Tomi, maar alle mensen die, die foto hebben gezien?" Vraag ik zachtjes.

"Ik heb er niemand over gehoord, of nja, misschien een paar mensen, maar die heb ik vriendelijk verzocht hun monder daarover te houden," zegt Tom en ik knik waarna we vertrekken.



Bij de ingang van de school merk ik dat ik moezamer begin te ademen. "Schat, rustig, adem met mij mee," zegt Tom en ik volg zijn ademhaling. "Goedzo," zegt Tom en ik glimlach voorzichtig naar hem waarna ik toch de school binnenloop, ook al zou ik het liefst ook gelijk de school weer uit willen rennen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik snap zijn gedachtes
    Door zetten voor de tweeling !

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen