Bill POV.

"Weet je wat. Waarom gaan wij niet ergens met z'n tweetjes eten? We zijn allebei vrij, dus waarom niet? Zal ik de oppas bellen?" Vraag ik en Tom knikt gelijk waarna ik ook gelijk de oppas bel.



Wanneer ze gearriveerd is kunnen Tom en ik gelijk vertrekken. Eindelijk weer eens echt tijd met z'n tweetjes.

Bij het restaurant zetten we ons neer en bestellen ons eten. "Ik vind dit echt fijn," zegt Tom en ik knik even.

"Ik ook schat," zeg ik waarna ik z'n hand vastpak. "Voel je, je weer wat beter en minder nerveus?" Vraag ik.

"Ja. Op dit moment voel ik mij super, maar dat komt omdat jij er bent," zegt Tom en ik bloos even. Tom is ook echt altijd zo'n schatje.

Wanneer ons eten er is beginnen we rustig te eten en ik glimlach even naar Tom. Hij is zo'n schatje. Ik ben echt gek op hem en dat na al die tijd nog steeds.


Na even is het tijd om weer naar ons huis te vertrekken. "Ik zie rook daar," zegt Tom.

"Ach, er staan meer huizen daar. Niet gelijk het ergste gaan denken he," zeg ik tegen Tom.

"Doe ik niet," zegt Tom en ik knik even waarna we doorlopen, maar op een gegeven moment is het duidelijk dat het wel echt om ons huis gaat. Ik kijk gehaast om mijn heen, maar zie de kinderen nergens en zonder na te denken ren ik het brandende huis in.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god nee!!
    Wat doe je ze aan!

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen