Bill POV.

Twee dagen later zit ik dicht tegen Tom aan op de bank, tot het moment dat de kleine heeft besloten dat het nu tijd is om te komen. "Ehm, ik check of er geen pers voor de deur staat en dan kunnen we gaan," zegt Tom en ik knik even en wanneer Tom naar buiten heeft gekeken neemt hij mij mee.



Zes uur later.

"Fuck, ik kan dit niet meer," kreun ik pijnlijk en Tom streelt over mijn arm.

"Nog even volhouden schat."


Nog eens zes uur later.

"Nog even volhouden zei je! Er zijn weer uren voorbij gegaan en de baby is er nog steeds niet!" Roep ik kwaad, maar vlak daarna komt eindelijk het verlossende woord dat ik mag gaan persen, wat ik dan ook doe.

"Het is een meisje," zegt de verloskundige na even en de kleine meid wordt bij mij neergelegd.

Tom heeft tranen in z'n ogen en ik kan alleen maar genieten van mijn pasgeboren dochtertje. Al die uren zijn gelijk vergeten, want nu weet ik waar ik het voor heb gedaan. Meike, onze kleine meisje.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw te schattig!
    Kindje maakt alles weer goed

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen