Tom POV.

"Maar Bill, ik wil niet afhankelijk zijn," zeg ik zachtjes.

"Zo moet je het niet zien. Tom, als onze relatie doorgroeit wonen we op een dag toch ook officieel samen en dan ben je ook niet afhankelijk van mij. Nu ben je zwanger en dat is een uitzonderlijke situatie waarbij je wel hulp mag vragen," zegt Bill.

"Okay," zeg ik en ik leg mijn hand op mijn buik. Ik wil onze dochter ook niet in gevaar brengen.

"Tomi, het komt wel goed. Ik help je," zegt Bill en ik knik even waarna ik z'n hand vastpak.

"Je bent een schat Bill," zeg ik en Bill glimlacht even.

"Ik hoopte er al op dat je dat zou zeggen," zegt hij waarna Bill mij een zoen geeft. "Okay, luister goed, het is logisch dat je nog gewoon door het huis mag lopen en alles. Je hebt niet overal mijn hulp bij nodig, maar denk eraan dat je je niks doet wat mogelijk te zwaar voor je is nu," zegt Bill en ik besef maar al te goed dat Bill echt het beste met mij voorheeft.

"En dat voorzichtig zijn, denk je dat ik dat uithoudt totdat onze dochter geboren is?" Vraag ik.

"Natuurlijk. Het lijkt misschien nog lang, maar voordat je het weet is ze geboren en ook al moet je dan ook nog wel iets herstellen, maar bij mij ging dat best snel, dus dat zal bij jou vast ook zo zijn," zegt Bill en ik knik even, ook al was het kindje dat Bill moest uitpersen wel een stuk kleiner dan het kindje dat ik ga moeten uitpersen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Je kan dat ook Tom
    Geen zorgen

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen