Tom POV.

Wanneer we weer thuis zijn pak ik gelijk wat pijnstillers voor Niek en geef er één aan hem. "Nu zal je, je snel weer beter voelen," zeg ik zachtjes waarna Niek zich dicht tegen mij aanzet.

"Ik ben blij dat Niek zo gek op je is," zegt Bill zachtjes en ik kijk even op.

"Ik ook," zeg ik naar waarheid en zodra de pijnstiller z'n werk heeft gedaan valt Niek ook gelijk dicht tegen mij aan in slaap. Wanneer mijn telefoon gaat wordt hij weer wakker en hij kijkt om zich heen. "Kom, ga maar even naar papa," zeg ik en Bill pakt Niek gelijk van mij over waarna ik opneem.

"Tom, je spreekt met Brian," zegt Brian gelijk.

"Wat moet je?" Vraag ik, want zoals je wel kan raden kan ik niet meer vriendelijk zijn naar Brian toe zoals ik eerst wel deed.

"Ik heb al een tijdje niks van Bill gehoord. Ik dacht dat hij Niek gisteren naar mij zou brengen, maar dat is nooit gebeurt. Ik heb alleen van z'n vader begrepen dat hij weer bij jou woont," zegt Brian.

"Niek heeft nu buikgriep," zeg ik dan, ook al is dat niet de reden waarom Bill hem nooit bij Brian heeft gebracht, want gisteren was er nog niks aan de hand. "Ik moet hangen," zeg ik waarna ik ophang en ik kijk even naar Bill.

"Je zou Niek gisteren blijkbaar naar Brian brengen. Is je telefoon leeg ofzo?" Vraag ik.

"Al dagen. Ik moet mijn oplader nog eens thuis halen, maar wacht, wat zei je? Dat ben ik dus helemaal vergeten," zegt Bill met grote ogen.

"Kan toch eens gebeuren," zeg ik, zeker omdat hij hier net is komen wonen, dan is hij in gedachten waarschijnlijk met andere dingen bezig dan daarmee.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Dat zeker
    Bill word wel goed in te gaten gehouden

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen