Bill POV.

"Wat was dat voor een telefoontje?" Vraagt Tom wanneer ik weer terug ben.

"Oh, niks belangrijks," zeg ik en ik glimlach even naar hem.

"Okay, gelukkig maar. Ik was even bang dat het een serieus gesprek zou zijn," zegt Tom.

"Nee, het is niks," zeg ik waarna ik naar de slaapkamer loop en ik pak pen en papier en begin te schrijven. Het is te laat om een songwriter in te huren, want de nummers moeten bij mij passen en om dat ook nog te moeten overleggen. Dat kan ik zo'n songwriter niet aandoen. Mijn label kan mij druk geven, maar dan ga ik de druk nog niet bij andere mensen leggen.



"Bill, kom je eten?" Hoor ik Tom ineens vragen.

"Ja, wacht even!" Roep ik botter dan dat de bedoeling was.

"Sorry hoor, ik wist niet dat je boos zou worden," zegt Tom en ik hoor hem weer weglopen. In de afgelopen drie uur heb ik nog geen één song af. De eerste is wel bijna af, maar ik weet dat ik het op dit tempo nooit ga redden. Misschien heb ik de songs dan net op tijd geschreven, maar ze ook nog allemaal perfect op tape krijgen, het lijkt op dit moment onmogelijk.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Bill dit red je niet
    Ga naar Tom en praat er over!
    Je doet nu je familie pijn

    3 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen