Tom POV.

Een paar dagen later mogen Bill en de kindjes naar huis. "Lukt het?" Vraag ik aan Bill en hij knikt even.

"Ik wacht nog een paar dagen en dan ga ik naar mijn moeder," zegt Bill.

"Dat is goed. Ik laat jou er helemaal vrij in wanneer je even met haar wilt praten," zeg ik tegen Bill en hij knikt dankbaar en ik pak even z'n hand vast.

"Je bent echt een goede vriend Tom," zegt hij en ik knik even.



Twee dagen later.

Bill gaat straks naar z'n moeder en ik ben druk met de kinderen bezig. Het zijn echt knappe jongens. Ze huilen veel, maar dat hoort erbij. Als de één huilt beginnen de anderen ook. "Tom, je hebt amper nog aandacht voor mij," zegt Leonie en ik draai met mijn ogen.

"Ik ga niet de kinderen verwaarlozen om aandacht aan jou te kunnen geven. Jij red jezelf wel, als ik niks met de kinderen doe dan overleven ze het niet," zeg ik en met een zucht loop Leonie de kamer uit. Persoonlijk vind ik het heel irritant dat Leonie zoveel aandacht nodig heeft, maar uiteindelijk zal dat ook wel minder worden, hoop ik. Ik hou van haar, maar dat betekent niet dat ik haar niet ook af en toe behoorlijk irritant kan vinden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Tom ze gaat echt niet veranderen
    Vergeet dat maar

    1 week geleden
    • syllie1992

      Tom blijft er blijkbaar toch op hopenxD

      1 week geleden
    • Luckey

      Geeft het toch op 🤣

      1 week geleden
    • syllie1992

      Hahah, kan hij beter wel doen jaxD

      1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen