Bill POV.

Na even is Gretha gewassen en heeft ze schone kleertjes aan, dus loop ik weer met haar de woonkamer in. "Ik vroeg mij al af waar jullie waren," zegt Tom.

"Sorry, ze moest even gewassen worden. De verf ga je wel uit kunnen wassen, want het is natuurlijk verf speciaal voor kinderen en niet van dat soort verf die je nooit meer ergens uit krijgt," zeg ik en Tom knikt.

"En al was het wel dat soort verf, dat had niet uitgemaakt. Ze groeit zo snel uit d'r kleertjes," zegt Tom en ik knik even. "Wat is dat?" Vraagt Tom, wanneer z'n oog op mijn nieuwste schetsen valt.

"Nja, ik wou weer wat nieuws uitproberen. Tot nu toe heb ik alleen kleding voor volwassenen, kinderen en wat oudere baby's ontworpen en nu probeer ik het voor pasgeboren baby's. Ik denk niet dat het zo'n succes gaat worden als mijn vorige collecties, maar het is het proberen waard," zeg ik.

"Alles wat je maakt is een succes. Zelfs als het rompertjes zijn," zegt Tom.

"We zullen zien. Heb je alles afgekregen?" Vraag ik.

"Ja, alles is af," zegt Tom en hij pakt Gretha van mij over. "Je, ehm, je belt mij als er iets is, toch?" Vraagt Tom.

"Natuurlijk," zeg ik, want hij is op dit moment de enige die ik kan bellen en ook al is Tom echt superlief nu, ik kan het toch niet helpen dat het nog steeds pijn doet om hem te zien.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw snap dat het pijn doet
    Maar gelukkig help die mee

    5 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen