Julius stond op wacht. Dit keer niet in de wachttorens, maar op de vulkaan van de pompeii. Samen met een groep andere legionairs. De anderen waren in rome. Toen zag julius in de verte een groep germanen aankomen. Toen riep hij plotseling: Legionairs, verdedig rome tot de laatste man! Zijn bevel werd uitgevoerd. Al was hij geen centurion. Maar hij had altijd het bloed van een geboren leider. Hij grijnsde. Maar toen de germanen op de vulkaan waren, werd het een gevecht. Julius vocht weer tegen ferdinandus. Julius gooide ferdinandus bijna de lava in. Maar toen draaide ferdinandus zich om, en werd dit omgekeerd. De helm van julius viel van zijn hoofd in de lava. Vervolgens gaf ferdinandus julius een duw, en julius viel richting de lava. Julius was dood. Of toch niet? Julius deed zijn schild onder zijn voeten, en surfde zo over de lava. Toen surfde hij de vulkaan weer op, en pakte hij zijn schild. Nog helemaal als nieuw. Ferdinandus keek verbaasd. Toen viel hij zonder aarzelen julius weer aan, maar hij gooide zijn schild naar ferdinandus. Ferdinandus viel, en het schild ging weer terug naar julius. Toen vochten ze weer. De romeinen stonden aan de verliezende kant. En uiteindelijk wonnen de germanen. Mannen, we hebben gewonnen! Riep ferdinandus naar de andere germanen. We gaan terug! Toen vertrokken de romeinen weer terug naar de plek waar hun centurion was. De legionairs hadden verloren, hoewel ze nog steeds niet helemaal overwonnen hadden. Al hadden ze daar geen geheim wapen voor in gebruik. Dat was best wonderlijk. Toen gingen de romeinen allemaal naar bed.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen