Tom POV.

De volgende ochtend help ik Bill in z'n kleding waarna ik ook Gerdine d'r kleertjes aandoe. "Sorry," hoor ik Bill zachtjes zeggen.

"Bill, je hoeft toch geen sorry te zeggen. Als je weer genezen bent komt het allemaal wel goed," zeg ik tegen Bill.

"Dat wel, maar ik leg nu wel alle druk op jouw schouders," zegt Bill.

"Dat vind ik niet erg. Ik doe het graag. Ik houd van mijn gezin en heb alles voor jullie over," zeg ik en Bill knikt even waarna ik Bill nog wat te eten geef en Gerdine haar fruithapje krijgt. Daarna gaan Bill en ik Gerdine samen bij de opvang brengen waarna we naar onze eigen lokalen lopen, want met lopen heeft Bill geen hulp nodig en overleggen met z'n leraren kan hij ook wel zelf. Daarnaast heeft hij gelukkig ook Chantal die hem in de klas kan helpen met z'n jas en dingen uit z'n tas te pakken.



In de middag haal ik Gerdine weer op bij de opvang. "Baba!" Roept Gerdine.

"Awh lieverd," zeg ik en ik knuffel met mijn dochter waarna ik haar mee naar huis neem en even later is Bill ook terug. "Hoe ging het?" Vraag ik aan hem.

"Redelijk, maar ik denk dat het typen op de laptop toch wat kramp geeft," zegt Bill.

"Dat komt wel goed. Zolang je pols niet dik word," zeg ik en ik check z'n pols, maar dat ziet er nog gewoon uit zoals het er in deze fase uit hoort te zien, dus daar zie ik ook geen problemen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi het is even niet anders
    Ze redden het samen ze zijn een super goed team

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen