Bill POV.

"Tom, ik ga naar mijn moeder. Ik kom straks weer," zeg ik tegen Tom.

"Je kan beter wegblijven," zegt Leonie, maar haar opmerking laat ik langs mij heen gaan en ik verlaat het huis.



Bij het huis van mijn moeder druk ik op de bel en wanneer de deur zich opent word ik gelijk door mijn moeder in d'r armen genomen. "Waarom heb je niks meer van je laten horen? Weet je hoe bezorgd ik was? En hoe erg ik je heb gemist?" Vraagt mijn moeder en ik bijt even op mijn lip.

"Het spijt me ma. Ik, ehm, ik dacht dat je het raar zou vinden dat ik bij mijn beste vriend zou gaan wonen," lieg ik, want ik kan mijn moeder de waarheid niet vertellen.

"Ach lieverd. Dat vind ik toch helemaal niet. Ik snap dat je zelfstandiger wilt worden en dat kan je daar beter dan hier," zegt mijn moeder en ik knik even.

"Dank je mam," zeg ik en ik ben opgelucht dat ze niet kwaad is, iets wat ze wel zou worden als ik haar over de drieling zou vertellen. "Ik hou van je mam," zeg ik.

"Ik toch ook van jou," zegt ze waarna ze mij binnenlaat en ik besluit even een paar uur hier te blijven.


Na een tijdje loop ik Tom z'n huis weer in en voor het eerst zie ik één van de drieling echt goed, terwijl Tom hem in zijn armen heeft. Mijn hart begint sneller te kloppen en ik kijk met een vertederde blik naar de kleine. Er komen gevoelens bij kijken waarvan ik hoopte dat ik die nooit voor deze kinderen zou krijgen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahaha Tom had dat wel al door 🤣
    Daarom wilde hij de kleintjes niet bij vreemde brengen

    1 week geleden
    • syllie1992

      Hihi, ja, Tom kent z'n beste vriend dan ook goed:)Hij kent z'n beste vriend waarschijnlijk beter dan z'n vriendinxD

      1 week geleden
    • Luckey

      Hahaha dat kent die sowieos

      1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen