Foto bij Hoofdstuk 21.

Jacob zette me af bij school. Zijn opvallende verschijning zorgde voor veel bekijks. Iedereen die langsliep, staarde hem aan. Een groepje meiden liep giechelend voorbij terwijl ze Jacob schaamteloos van top tot teen bekeken. Ik schudde mijn hoofd en zuchtte zacht.
'Oké, je moet gaan. Voordat ik de meiden van je af moet slaan. Ze vinden je veel te leuk,' zei ik met een scherpe toon van jaloezie in mijn stem.
'Kom eens hier.' Hij pakte mijn handen vast en drukte een kus op mijn voorhoofd. 'Niet zo jaloers zijn, dat staat je niet,' grinnikte hij en knipoogde naar me. Een glimlach vormde rond mijn lippen en ik haalde mijn schouders op. 'Ik zie je snel weer. Ik moet nu naar Engels. Mijn laatste les voor mijn examen.'
Hij ging weer op zijn motor zitten en reed met een brommende motor weg.
Ik haalde diep adem, negeerde de ogen die op mij gericht waren en liep de school binnen.
'Zo zo zo, jij hebt ons iets uit te leggen,' Emma sloeg een arm om mij heen toen ik het lokaal binnenliep.
'Ik heb geen idee waar je het over hebt.' Ik deed alsof mijn neus bloedde omdat ik het er niet met Emma over wilde hebben.
Eliza rende het lokaal binnen toen de bel ging en haalde opgelucht adem. 'In de pauze vertel je ons hoe het zit tussen jou en Jacob.' Emma nam plaats een paar rijen voor mij en Eliza plofte hijgend op de stoel naast mij.
'Ik heb gerend voor m'n leven om op tijd te komen,' zuchtte ze en haalde een paar keer diep adem. 'Ik heb echt geen conditie meer.'
Ik lachte haar uit en opende mijn schrift om aantekeningen te maken.
Emma schraapte haar keel zacht en porde met haar elleboog tegen mijn arm. 'Ik weet dat ik laat was, maar ik hoorde in de gangen dat Jacob hier was,' fluisterde ze.
'Klopt. Hij heeft me vanmorgen afgezet,' vertelde ik.
'Heeft hij bij je geslapen?' vroeg ze weer fluisterend en wiebelde met haar wenkbrauwen. Ik schudde mijn hoofd.
'We zijn gisteren gaan eten samen, daarna naar de film en toen nog een boswandeling. Het was zo romantisch. Ik vertel je de details nog wel. Maar hij heeft me netjes thuis gebracht en is daarna naar zijn eigen huis gegaan. Vanmorgen stond hij als verrassing voor de deur om me naar school te brengen. Lief hè?'
Ik noteerde wat laatste belangrijke punten die we moesten weten voor onze examens en keek Eliza aan. Ze glunderde.
'Je bent gelukkig, ik merk het aan je. De manier waarop je praat over hem.'
Ze had gelijk. Jacob maakte me gelukkig. Dankzij hem voelde ik weer leven in mijn lichaam. Iets wat ik gemist had de afgelopen tijd.
'Nog nieuws over je-weet-wel?' vroeg ik zacht. Op school moesten we voorzichtig zijn als we het hadden over Henry. Sinds dat moment in het park had ik de persoon die op Henry leek niet meer gezien.
Ze schudde haar hoofd. 'Ik heb overal gezocht.'
'Misschien moeten we niet zoeken,' opperde ik. 'Misschien komt hij alleen wanneer hij het wilt.'
Ze haalde haar schouders op. 'Wil jij dan niet weten of hij het echt is? Of dat we gewoon gek worden?' vroeg ze terwijl ze mij niet-begrijpend aankeek.
'Dames, letten jullie ook even op? Dit is jullie laatste kans om vragen te stellen.' Meneer Berty stond voor onze tafel en keek ons hoofdschuddend aan. 'Let op,' commandeerde hij en liep weer terug naar zijn bureau.
'We hebben het er nog wel over,' fluisterde ik en focuste me weer op mijn aantekeningen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen