Bill POV.

Wanneer de rompertjes dan officieel in de verkoop mogen kijk ik toe. Dat ze hier niet veel verkocht worden is logisch. Ik denk niet dat hier mensen aanwezig zijn met een baby, alhoewel, je weet nooit of de aanwezige mannen er één hebben of er binnenkort één verwachten.

"Bill, heb je online al gekeken?" Vraagt mijn baas ineens en ik schud mijn hoofd. "De rompertjes worden als een gek besteld. Ik moet je nageven Bill, ik had dit niet verwacht. Je hebt het echt goed gedaan," zegt mijn baas en ik moet eerlijk zeggen dat ik dit zelf ook niet had verwacht. Wel gehoopt, maar zeker niet verwacht.

"Dank u," zeg ik met een glimlach en ik leg mijn hand op mijn buik. Gelukkig heb ik thuis al zo'n rompertje opgeborgen, anders had ik er geen één voor deze kleine kunnen houden.



Na een zware avond ga ik naar huis en ik zet mij uitgeput op de bank. Ik zit erover na te denken om de laatste periode van mijn zwangerschap toch thuis door te brengen. Dat betekent niet dat ik stop met schetsen, maar een hele nieuwe kledinglijn ga ik toch niet meer afkrijgen voordat de baby er is. Ik wil ook niet teveel doen en dat dan blijkt dat, dat niet goed is geweest voor mijn kindje. Ik moet nu geen risico's meer nemen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Super leuk voor Bill dat zo succes is
    En nu snel stap terug doen

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen