Bill POV.

Tegen het avondeten komt Ben pas thuis en ik kijk mijn zoon kwaad aan. "Kon je niet iets laten weten, ik had bijna de politie gebeld!" Roep ik kwaad naar Ben.

"Ik was gewoon bij een vriendje spelen," zegt Ben en hij loopt naar de eettafel en zet zich daar neer. "Wat eten we papa?" Vraagt hij en ik zucht even. Als het aan mij ligt zou hij nu gelijk naar boven moeten, maar ik ben er geen voorstander van om kinderen zonder eten naar boven te sturen.

"Dat kan je zelf nu wel zien," zeg ik, nog steeds kwaad omdat Ben mij die stress heeft bezorgd. Ik was wel bezig met zijn klassenlijst bellen, maar had daar ook nog geen succes. "Wie is die vriend waar je was spelen?" Vraag ik.

"Hij zit in een groep hoger," zegt Ben en ik zucht even. Logisch dat ik dan niet met de juisten in contact kon komen.

"Vanaf morgen haal ik je weer gewoon op," zeg ik.

"Wat, maar papa," zegt Ben.

"Geen gemaar Ben, alsjeblieft. Ik heb je deze mogelijkheid gegeven, maar als jij niet belt als je bij iemand gaat spelen dan doe ik dit niet meer," zeg ik en ik kijk even naar Tom. "Ik heb geen honger meer," zeg ik waarna ik bij de tafel wegloop.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Eigen schuld ben
    Dit krijg je ervan

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen