Chris maakt een hoop fouten, maar deze keer verkloot hij het pas écht

“Chris, wat goed om je weer te zien.” De presentator heeft me vorig jaar ook al eens geïnterviewd, toen Luna bij de laatste acht zat, maar als ik niet geweten had dat dit dezelfde man is, had ik hem waarschijnlijk niet herkend. Zijn haar- en oogkleur zijn met de mode mee veranderd, in die gekke blauw-groene kleur, en zijn gezicht is net zoals bij veel mensen in het Capitool dusdanig aangepast, dat er niet echt onderscheidende kenmerken over zijn. Het is überhaupt een wonder dat zijn huid nog toelaat dat hij lacht, maar hij doet al de hele avond weinig anders. Hij schudt mijn hand en meteen als ik ga zitten, begint hij zijn vragen te stellen. “Dit had natuurlijk niemand kunnen bedenken, toen we vorig jaar afscheid namen. Ik moet zeggen, ik had mijn twijfels toen me ter oren kwam dat je erg modebewust bent, maar ik denk dat mijn geheugen me in de steek begint te laten, want er was duidelijk geen woord van gelogen.” Hij lacht om zijn eigen grap, en het publiek lacht mee. Iedereen weet dat Caesar eigenlijk een oude man is. “Ik zou willen zeggen dat je er stralend uitziet, maar ik denk dat je dat vanavond al wel een paar keer gehoord hebt.”

Ik grinnik zachtjes, probeer de belediging dat hij op basis van onze eerdere ontmoeting zijn twijfels had over mijn stijl te negeren en strijk even over de gloeiende zon op mijn hart. “Minder vaak dan je zou denken,” antwoord ik. “En ik kan hiervoor natuurlijk niet met de eer strijken. Ik was niet echt thuis in de mode hier, maar mijn begeleidster, Celese, heeft me wegwijs gemaakt. Ze is een hele slimme en getalenteerde vrouw, met een fantastisch gevoel voor stijl. En mijn stylist, Julius, heeft dit ontwerp gemaakt. Hij werkt pas net voor District 11, maar hij heeft zich meer dan bewezen. Ik denk dat hij in ieder district geweldige dingen zou kunnen doen, want hij heeft echt laten zien hoe creatief en vindingrijk hij is.” Op de voorste rij van het publiek, zie ik Julius zitten, duidelijk geëmotioneerd, terwijl hij felicitaties van zijn collega’s ontvangt. Hopelijk kan ik hiermee alle keren dat ik tegen hem en Celese gelogen heb en van hun plannen ben afgeweken een beetje goedmaken, en levert het hen de promoties op die ze zo verdienen - of levert het Celese op zijn minst die date met de begeleidster uit District 1 op. “En mijn voorbereidingsteam heeft natuurlijk ook enorm geholpen, want het trainen heeft me de afgelopen dagen behoorlijk wat blauwe plekken opgeleverd.” Ik laat mijn vuist zien, waar de bloeduitstortingen voor het grootste deel vervaagd zijn, maar nog wel een heel klein beetje zichtbaar als je goed kijkt. Hopelijk helpt het om het publiek te laten zien dat ik keihard gewerkt heb om te leren vechten, zonder dat het het idee geeft dat Flynns blauwe oog gaf tijdens de Boete - dat ik een stomme idioot ben die niet weet hoe hij basis EHBO moet verlenen.

“Niets ernstigs, mag ik hopen?” vraagt Caesar, met een bezorgde blik op mijn vuist. “We zouden het natuurlijk heel vervelend vinden als er nog meer tributen gewond zouden raken voor de Spelen begonnen zijn. Die arme Parveen, Sean, Alex en Flynn zijn natuurlijk ook al gewond geraakt, tijdens de Boete en trainingen.”

Ik haal diep adem en probeer mijn meest zelfverzekerde gezicht op te zetten. Als ik nu de uitstraling van een overlever neer kan zetten, heb ik me in ieder geval voor een deel aan het plan gehouden. “Nee, geen zorgen. Ik kan mezelf aardig verdedigen, zeker na drie trainingsdagen.” Ik glimlach en recht mijn rug. Met een beetje geluk, zien een paar van Seans en Flynns sponsoren het als een reden om hun keuzes te heroverwegen, en toch maar te wedden op de jongen die zich niet in zijn gezicht laat slaan.

Caesar slaakt een opgeluchte zucht en knikt, voor hij zijn volgende vraag stelt. “Je hebt het afgelopen jaar waarschijnlijk al een hoop gehoord over hoe de Hongerspelen er achter de schermen aan toe gaan, maar vertel eens, hoe heb je het zelf ervaren? Je noemde net de trainingen al even, maar er komt natuurlijk veel meer bij kijken. Is het wat je ervan verwacht had?”

“Nou, ik heb natuurlijk alleen nog maar de eerste fase meegemaakt, dus heel veel kan ik er nog niet over zeggen,” zeg ik. Mijn stem trilt meer dan ik zou willen bij de gedachte aan de Spelen zelf, maar we moeten het er maar mee doen. Hopelijk valt het niemand op. “Ik hoop dat ik hier over een paar weken weer zit. Als je me dan dezelfde vraag nog een keer stelt, kan ik denk ik een beter antwoord kan geven.”

Caesar lacht en knikt. “En hoe groot acht je die kans? Je hebt natuurlijk een hartstikke mooie zeven weten te scoren voor je privésessies, dus ik denk dat we wel kunnen stellen dat de vechtlust die je zus heeft laten zien vorig jaar in de familie zit. Maar hoe denk je er zelf over?”

De manier waarop hij Luna beschrijft, laat een rilling over mijn rug trekken. Mijn zus had nooit een vechter moeten zijn. Dat was ik altijd al genoeg voor ons allebei. Hoewel ze heeft laten zien dat ze het kan - dat zij misschien altijd al een sterkere overlever is geweest dan ik ooit zal zijn - is dit nooit wat ze gewild heeft. Als er een van ons is die voorbestemd is om levens te redden, niet te nemen, is zij het wel. Het liefste zou ik uitleggen dat Luna niet de moordenaar is die zij willen zien, maar ik weet dat ik dan alleen maar meer aandacht op haar vestig. Hoe makkelijk het ook zou zijn om mezelf te presenteren als iemand met winnaarsbloed, alsof dat ook maar enige garantie biedt op een goede afloop, ik moet ervoor zien te zorgen dat men niet automatisch aan haar denkt als ze mij zien. Ze heeft al veel te veel ongewenste aandacht gehad. “Ik denk niet echt dat het genetisch bepaald is,” antwoord ik dus maar, met een flauwe glimlach. “Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat je me zomaar af kunt schrijven. De Hongerspelen zijn natuurlijk ontzettend onvoorspelbaar en er zijn talloze jaren geweest waarin niet de sterkste of slimste won, maar iemand die genoeg van allebei heeft.” Het feit dat geluk ook een grote rol speelt, noem ik niet - als je dat in beschouwing neemt, lijken mijn kansen ineens een stuk kleiner. Ik weet heel goed dat er een aantal tributen zijn die simpelweg sterker zijn dan ik, en ik weet dat in ieder geval Parveen een heel stuk intelligenter is dan ik. Maar ik hoop dat de implicatie duidelijk is: ik ben niet de sterkste of slimste, maar ik ben wel slimmer dan de sterkste tributen, en ik ben een stuk sterker dan de slimste tribuut hier. Als ik mijn kaarten perfect speel, ben ik een logische winnaar, zelfs als ik niet de meest waarschijnlijke ben. Dat ik nog geen idee heb hoe ik de Beroeps, Flynn en Florian te slim af moet zijn, en dat ik niet de intentie heb om Parveen, Day of Bo iets te doen, hoeven mijn sponsoren niet te weten.

“Dat klinkt alsof je een plan hebt, en ik denk dat ik voor ons allemaal spreek als ik zeg dat je ons nu wel heel nieuwsgierig gemaakt hebt.” Caesar kijkt naar het publiek, dat uitbundig joelt. “Zou je speciaal voor ons vast een tipje van de sluier op willen lichten?”

Ik lach zachtjes, grotendeels gespeeld, en schud mijn hoofd. “Ik, eh, weet dat er nog wat tributen backstage staan te luisteren, dus het zou heel onverstandig zijn om mijn tactiek nu al te verraden.” Het enige plan dat ik écht heb, is het krijgen van een mes en dat ergens verstoppen, maar dat hele plan valt in het water als ik er iets over zou zeggen. “Sorry, Caesar.”

De presentator trekt een beteuterd gezicht, maar is duidelijk nog niet helemaal plan om het op te geven. “Ik hoop dat je het niet erg vind dat ik een beetje ga zitten gissen, want ik ben heel erg benieuwd,” zegt hij, en hij leunt naar voren, wederom alsof hij een geheimpje wil bespreken. “Heeft het toevallig te maken met een zekere Daniel uit District 7? Het is me ingefluisterd dat hij bijzonder vaak op de elfde verdieping geweest is. Of zijn er andere redenen dat hij erg vaak bij je op bezoek komt?” Caesar knipoogt naar me, en ik weet meteen dat dit over de roddels gaat.

Dit zou het moment zijn waarop ik alles goed zou maken. Ik zou rustig uitleggen dat er niets klopt van alle geruchten, dat het allemaal leugens zijn. Maar het voelt alsof mijn keel dichtgeknepen wordt, en ik merk dat ik begin te trillen. “Dat is- dat is niets,” weet ik stamelend uit te brengen, veel harder dan de bedoeling was. Mijn stem hapert en slaat over. “Er is helemaal niets tussen Daniel en mij. Hij is- We hebben een bondgenootschap gesloten, dat is alles, en daarom- Hij…” Mijn stem hapert, terwijl mijn brein wanhopig op zoek gaat naar een uitweg. Ergens anders de aandacht op focussen, op iemand anders, zorgen dat mensen niet meer denken aan mij en Day, Day en- “Luna. Hij kan het heel goed vinden met Luna, dus ik denk dat hij daarom vrij vaak op onze verdieping komt,” flap ik eruit. Op het moment dat ik Caesars verbaasde blik in een nieuwsgierige lach zie veranderen, weet ik dat ik de grootste fout van mijn leven heb gemaakt, en voel ik de neiging om over te geven opborrelen.

Luna heeft gezegd dat het oké was als ik de aandacht op haar zou vestigen, maar ik weet dat ze dat niet echt meende. De aandacht die ze het afgelopen jaar ineens gekregen heeft, vreet aan haar, en maakt haar beetje bij beetje kapot, ook al heeft ze het nooit hardop gezegd. Ze is wel de laatste die ik had moeten noemen. Ik had helemaal niemand moeten noemen. Maar op Caesars vraag was het enige wat er helder in mijn hoofd naar boven kwam, de hand van mijn bondgenoot op de schouder van mijn zus, zijn glimlach, en haar ontspannen houding.

“Nou, Chris, dit is toch echt een primeur,” lacht Caesar. “Nu maak je me nog nieuwsgieriger, en ik denk dat het publiek ook niet goed tegen deze spanning kan. Wat speelt er precies tussen die twee, als ik vragen mag?”

Ik moet zeggen dat het niet mijn zaak is, dat hij het maar aan hen moet vrage- nee, dat is nog veel erger. “Ik weet het niet precies,” antwoord ik snel - te snel, besef ik me, als Caesar zijn wenkbrauw optrekt. “Ik heb ze gewoon een paar keer zien praten, en ze leken het best gezellig te hebben en dat heeft Luna niet zo snel met mensen die ze net kent.” Ik haat ieder woord dat mijn mond verlaat, en ik haat mezelf voor het feit dat ik desondanks door blijf praten. Het was de bedoeling dat ik de roddels zou stoppen, dat ik misverstanden recht zou zetten en dat ik Luna er buiten zou houden, maar iedere keer als ik iets zeg, raak ik dieper in deze nachtmerrie verstrikt.

“Dat klinkt alsof daar iets heel moois bloeit.” Caesar zucht dromerig, wat door het publiek geëchood wordt. “Ik denk dat ik voor ons allemaal spreek als ik zeg dat we deze twist niet verwacht hadden - de roddels leken er namelijk op te wijzen dat de romantiek vooral bij jou vandaan kwam. Maar dan vraag ik me wel af, Chris: Luna is natuurlijk je tweelingzus, en je hebt eerder verteld dat jullie erg hecht zijn, en jij en Daniel schijnen best veel samen getraind te hebben, dus ik denk dat je hem ook best goed kent. Wat vind je zelf va- Oh, wacht even.” Hij drukt een vinger tegen zijn oortje, maar dan breekt er een brede lach op zijn gezicht door waar ik het heel benauwd van krijg. Als vermoedens over waar dit heen gaat zich beginnen te vormen in mijn hoofd, voel ik het bloed uit mijn gezicht wegtrekken, maar ik kan niets doen om dit te stoppen, nu ik het eenmaal in gang gezet heb. "Ik hoor uit betrouwbare bronnen dat ze allebei nog backstage staan. Wat denken jullie - zullen we ze er even bij halen?" Het publiek begint onmiddellijk te joelen, en ik krijg geen lucht meer.

Day en Luna komen het podium op, en als ik de holle, paniekerige blik in haar ogen zie, weet ik zeker dat ieder woord dat ik gezegd heb tot nu toe er een teveel geweest is. Mijn schuldgevoel vermengd zich met mijn eigen angst en paniek, en gaat langzaam door me verstikken. Het enige waar ik nog aan kan denken, is dat ik wil verdwijnen, samen met alle fouten die ik heb gemaakt.

Reacties (4)

  • Megaeraaa

    IK KAN ZIJN NEK WEL OMVRINGEN!!!!!
    Hij heeft het volste recht om een idioot te zijn maar als hij Day en Luna er in mee sleept gaat het wel echt te ver!

    weer eens een veel te late reactie:X

    2 dagen geleden
    • Samanthablaze

      Hij is er zelf ook niet echt heel blij mee, als dat een beetje troost is

      2 dagen geleden
  • Incidium

    Chris maakt een hoop fouten, maar deze keer verkloot hij het pas écht
    Dat belooft veel. Je weet de spanning wel meteen op te voeren jij
    Hoe weet Chris of Flynn een stomme idioot is zonder hem ooit fatsoenlijk te spreken. I mean, dat doet Samuel ook, maar Samuel is zelf een stomme idioot XD
    niet de sterkste of slimste, maar iemand die genoeg van allebei heeft
    Ik zie dat Chris nog altijd even bescheiden is haha
    Interessant dat Chris aan de ene kant denkt aan de domme Beroeps, Flynn en Florian, die hij niet mag, en aan de andere kant de slimme Parveen, Bo en Day, die hij wel mag. Chris, heb jij vooroordelen op basis van intelligentie? Mmm ik vraag me af wiens schuld dat is uche uche. Of lees ik veel te veel implicaties in een zin waar jij ze er helemaal niet bedoelt, oeps
    Oh Chris schat, dat was wel het slechts mogelijke moment om zoiets te zeggen. Arme jongen. Kan ik hem chocomel doneren? werkt dat?
    Maar Chris heeft succesvol de geruchten over hem en Day opgeruimd? Hopelijk? Er zullen vast geen forum posts zijn met clips van Chris' gezicht als Luna en Day oplopen met comments erbij van, kijk hoe teleurgesteld hij eruit ziet
    Dit is een lange comment uhm. Goed hoofdstuk! Ik ben bang voor het volgende

    5 dagen geleden
    • Samanthablaze

      Chris is ook een stomme idioot - en het was best duidelijk dat Flynn stond te pronken met zijn blauwe oog en op basis daarvan heeft Chris zo zijn conclusies getrokken
      Oh Day en zeker Bo zijn niet de allerslimste tributen, daarmee doelt hij eigenlijk alleen op Parveen, maar hij is ook niet van plan om Day of Bo iets te doen want die verdomde gevoelens ook. En de rest ziet hij niet per se als dom - een deel zeker wel tho - maar wel als mensen die minder slim zijn dan hijzelf (lekker gemiddeld dus, want Chris is oh-zo bescheiden)
      Dat gezegd hebbende, heb ik wel zeker bias voor intelligentie, zelfs als Chris dat maar deels heeft
      Dat kan vast wel aan een zilveren parachute naar beneden komen in de arena. Klinkt als een plan
      About that... Eh. Rip deze kids

      5 dagen geleden
  • Duendes

    Ik moet zeggen, ik had mijn twijfels toen me ter oren kwam dat je erg modebewust bent, maar ik denk dat mijn geheugen me in de steek begint te laten, want er was duidelijk geen woord van gelogen.

    Caesar waardeerde Chris' oude nonchalante look dus niet bepaald pff maar gescheurde broek en wittig shirt is hartstikke hot in de districten hoor pff

    Ik word er heel blij van hoe Chris even zijn voorbereidingsteam en stylist en Celese de credits geeft die ze verdienen want het is like super precious en ze zijn zo blij ermee awh

    Als ik mijn kaarten perfect speel, ben ik een logische winnaar, zelfs als ik niet de meest waarschijnlijke ben.

    I mean hij heeft gelijk like als het perfect gaat enzo dan heeft hij zeker een kans:Y)

    “Heeft het toevallig te maken met een zekere Daniel uit District 7? Het is me ingefluisterd dat hij bijzonder vaak op de elfde verdieping geweest is. Of zijn er andere redenen dat hij erg vaak bij je op bezoek komt?”

    Alles ging goed en super- totdat de roddels aanvielen ohno. Dit is het moment dat het fout gaat awhhh en also de gedachte aan Day die natuurlijk meeluistert enzo en die is zo verward like wat?

    - de roddels leken er namelijk op te wijzen dat de romantiek vooral bij jou vandaan kwam.

    Chris doet zo enorm hard zijn best om dit te ontwijken en verpest het en alsnog krijgt hij dit ook naar zijn hoofd geslingerd oeps awh het zit niet mee en het woretballeen maar erger ohno zet hem op baby's jullie kunnen dit aan niet gaan huilen pls

    6 dagen geleden
    • Samanthablaze

      I mean het is zeker een look. Alleen jammer dat het een bewuste keuze was, dat maakt het zoveel erger
      Ja man we gunnen hen hun promoties en dates, yay
      Jammer dat Chris en geluk niet goed samen gaan
      Oh true die wist van niets. Oef
      Hij wil heel graag huilen maar eh, miljoenenpubliek en stress. Arme kids

      6 dagen geleden
  • ZainaSwift

    (Y)

    6 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen