Foto bij 5

Florian was die avond mee genomen door de ambulance broeders, Liz heeft zijn ouders op gebeld, verteld wat er gebeurd is en met de boodschap dat ze mij niet mogen lastigvallen, als er wat is mogen ze haar bellen. Zelf heb ik keihard uitgehuild bij haar, echt, ik heb zoveel gehuild dat er na geen traan meer over is gebleven. Ik weet niet of ik nu nog zou kunnen huilen, maar ergens ben ik daar opgelucht over want al dat gejank ben ik zat.
Ik heb veel en lang kunnen slapen, met als resultaat dat ik mij na 3 dagen stukken beter voel. Mijn arm doet minder pijn en mijn hoofdpijn is te remmen met pijnstillers.
Florian heeft mij 2 dagen al heel veel excuus berichtjes gestuurd, hij heeft mij gebeld en er zijn 100 rozen binnen gekomen met een excuus. Volgens Liz moet ik er geen aandacht aan schenken, maar ik mis hem toch. We zijn nog nooit 4 dagen van elkaar gescheiden geweest. Niet zonder dat we zelf die keuze maakte, dus het voelt gek en leeg. Het is niet dat ik het met hem uitgemaakt heb, ik had gewoon even een pauze nodig. Maar die eindigt nu, vanavond, want dan ga ik weer terug naar Florian. Ik heb hem net een berichtje met die boodschap gestuurd en ik hoop dat Florian mij nog wil zien, ondanks dat ik nergens op gereageerd heb en wat er gebeurd is.

Ook heeft Vincent de makelaar weer contact op genomen met mij en over 2 dagen ga ik bij de notaris het koopcontract tekenen, iets waar ik teveel zin in heb. Ik kan niet stoppen om er over na te denken, helemaal omdat ik Florian er nog niets over verteld heb verder. Mijn ouders overigens wel, die waren dol gelukkig voor mij.

"Weet je het zeker dat je weer terug gaat?" Een bezorgde Liz kijkt mij aan, ze is erg sceptisch met het idee dat ik zo weg ga. Maar ik heb het besloten, dat ik dat ga doen. Ik moet hem ook nog vertellen dat ik over 2 dagen ga tekenen voor het huis. Dus het moet, of het nu het goede moment is of niet. "Ja, ik ga echt."
"Oké fijn, maar ik breng je." Ik zie hoe Liz geïrriteerd word door het gesprek en mijn vastberadenheid dat ik echt weg ga. "Ik ga nog even plassen en dan breng ik je weg, want ik heb vanavond een date." Ik glimlach, Liz heeft een date met een jongen waar ze al een tijdje achteraan zit en eindelijk heeft hij toegezegd. Ik ben blij voor haar en hoop dat hij het waard is, want de types war Liz mee aan komt zetten zijn vaak niet geweldig, het blijft vaak op een paar keer seks en een bak ijs.
Ik kijk nog snel of mijn spullen bij mij heb, niet dat ik echt wat bij mij had. Ik heb praktisch alles geleend van Liz, we hebben bij ons alle twee de standaard spullen liggen.
Nu pas, nu ik wacht tot Liz klaar is, voel ik een spanning door mijn lichaam gaan. Is het gek om zenuwachtig te zijn om terug naar huis te gaan? Terug naar je vriend? Ik bijt op de velletjes rond mijn nagel en staar naar buiten, naar de plek waar ik oog in oog met Harry gestaan heb. Die klootzak heeft al op elke plek die ik dierbaar ben een nare herinnering achtergelaten, in het ziekenhuis, in het appartement van Florian, het nieuwe huis en hier bij Liz in de straat.

"Ben je zo ver?" Ik word uit mijn gedachten getrokken door Liz die in de deuropening met haar autosleutels staat te slingeren. Ik knik en volg haar naar de auto, waar we een stille rit hebben. We zijn waarschijnlijk alle 2 in gevecht met onze gevoelens. Als ze stopt voor het complex kijk ik haar aan, "ik hoop dat je het ergens snapt."
Liz rolt met haar bruine ogen en trekt mij in een knuffel, "natuurlijk snap ik je gek. Ik geloof er in dat je alle goede bedoelingen hebt en dat je van hem houdt. Maar ik geloof gewoon niet dat hij dat ook heeft, sorry lieverd, maar ik denk echt dat hij een zak is." Ik trek mij uit haar armen om haar aan te kijken, "hoezo?"
"Je weet wat ik van hem vind, hij is gewoon een jaloers, zelfzuchtig en hebberig joch. Hij heeft nog te veel middeleeuwse ideeën over vrouwen en hij is gewoon niet zuiver, ik voel het, maar ik heb er na 4 jaar nog geen bewijs voor. Maar pas op bij hem, laat geen ring om je vinger leggen alsjeblieft." Ik grinnik om haar laatste opmerking, Florian heeft het al meerdere keren gehad over trouwen, maar ik ben nog niet zo ver.
"Rustig aan, ik doe geen stomme dingen en zet die gedachtes toch eens uit je hoofd. Florian heeft nooit een andere relatie gehad en ook niet terwijl ik met hem ben."
Ik zie Liz haar lippen op elkaar persen en knikken, "echt ik ben oké. Jij moet je klaar gaan maken voor je date, vertel mij er alles over morgen, goed?" Opnieuw trekt ze mij in een knuffel in ik kus haar op haar wang. "Ik houd van je lieverd, ik zie je snel weer."

Niet veel later loop ik het huis in, ik merk dat het mij minder aan grijpt dan ik had verwacht. Ik ben blij dat ik nu alleen maar een tafel zie en niet wat ik hier eerder aantrof. Maar voor ik verder kan kijken, word ik vastgegrepen door Florian en in een knuffel getrokken. "Lief, o lief. Je bent er weer, alsjeblieft doe mij dit nooit meer aan." Het duurt even voor hij mij loslaat en dan pas kan ik goed naar hem kijken. Hij heeft een soort tulband op zijn hoofd om waarschijnlijk de wond die daar zit te beschermen, maar verder ziet hij er prima uit.
"Hoe is het met je?" Ik vraag het voorzichtig, niet wetende hoe ik hem moet pijlen.
"De dokters hebben de wond op mijn hoofd gehecht en ik slik pijnstillers. Maar ik kan mij er maar weinig van herinneren en laat staan over wat er gebeurd is, eigenlijk gaat het met de pijn medicatie wel goed. Hoe is het met jou lieverd? Kom zit."
Ik laat mij mee nemen naar de donker blauwe stoffen bank en ik ga naast Florian zitten, "wat precies weet je nog wat er gebeurd is?"
"Ik wilde je ophalen, mijn excuus maken. Maar vanaf daar weet ik het niet goed meer, het schijnt dat een gek mij tegen mijn auto heeft neer geslagen?"

'Ah nu snap ik waarom je zo ontspannen bent, je hebt geen idee wat er gebeurd is.'

Voor ik zijn vraag beantwoord vraag ik mij af hoeveel ik van de waarheid moet vertellen, ik besluit maar een deel te vertellen.
"Je kwam met een slecht excuus en je wilde mij mee naar huis nemen. Ik was het daar niet mee eens en je deed mij pijn, iemand zag dat en die persoon dacht denk ik dat je mij echt heel erg pijn deed. Voor ik iets kon doen ben je tegen de auto aangeslagen en die persoon is verdwenen."
"Liz zei al dat ik mijn excuus niet goed gemaakt had, daarom probeerde ik je deze dagen berichten te sturen met een oprecht excuus, vergeef je mij El?"

Ik kauw op de binnenkant van mijn lip, terwijl ik nadenk. Heb ik heb daadwerkelijk vergeven? Vind ik het oke wat hij gedaan heeft, ondanks dat hij het zich niet kan herinneren? Dat hij mij, naar mijn idee, toch echt expres pijn deed, dat hij mij dwong naar huis te komen?
"Alleen als je belooft dat je mij nooit en dan nooit meer pijn doet of mij dwingt tot bepaalde dingen. Want dat is een no go, Florian."
Ik zie dat mijn antwoord hem niet bevalt en hoe hij meteen rechter op gaat zitten.
"Ik weet niet dat ik dat heb gedaan El, dus hoe kun je mij niet vergeven?" Ik kijk hem vol ongeloof aan, zegt hij dit nu echt?

"Ik doe nu net of jij dat niet gezegd hebt, want dat is niet oké Florian. En dan nog eens wat. Ik ga over 2 dagen tekenen voor de boerderij, ik heb hem kunnen kopen. Wij kunnen dit rustig aan doen, ik kan de plek zelf betalen en jij kan hier blijven. Maar als je wilt, zou ik het heerlijk vinden als je met mij mee wilt."

Dan zo maar, als hij alleen aan zichzelf denkt, dan doe ik dat ook.

"Je hebt wat?! Maak je het nu met mij uit? Ik mag kiezen, jou met huis of niet?" Hij springt op, waardoor hij meteen naar zijn hoofd grijpt en vloekt. Hierdoor wordt hij nog bozer en trapt keihard tegen de salon tafel aan, die hierdoor een zware zucht slaat en breekt.

"Hier is jou probleem, je luistert niet. Want ik zeg dat helemaal niet. Maar inderdaad Florian, ik heb een droom die jij niet met mij wil delen. Jij denkt alleen om jezelf en als ik dat doe, is dat opeens een probleem.
Dus inderdaad je kunt kiezen, mij met het huis of niet.
Of je kunt naar mij luisteren en nadenken, want er is zoveel mogelijk. We kunnen ook een deel verbouwen naar jou smaak, zodat je je er ook thuis voelt. Iets wat totaal tegen mijn principes ingaat, maar voor jou zou ik dat doen. De sfeer van de boerderij veranderen en moderniseren, want ik hou van je en ik zou alles voor je doen. Maar als jij dat blijkbaar andersom niet kan doen, dan fuck you! Ik verdien namelijk iemand die dat wel kan en alles voor mij over hebt en voor mij wil doen. Je kunt niet alleen maar nemen en niet geven."


Ik sta ook op en loop van hem weg, richting de badkamer waar ik mijzelf opsluit. Ik ben te boos om te huilen, ik ben zo boos dat ik iemand wil slaan of beter gezegd nog, ik wil Florian een dreun verkopen. Het word er ook niet beter op als hij tegen de deur aan staat te bonken, terwijl ik mijn best doe rustig te worden van binnen.
"Open die deur Eloise, we zijn nog niet klaar met dit gesprek."

'Daar gaan we!'

"Wat? Ga je dat ook al voor mij bepalen? Ik ben zo klaar met jou, zo , zo klaar! Je wist dat ik dit zou doen. Op onze eerste date heb ik je mijn droom verteld en ik heb tegen je gezegd dat als je het niet zou zien zitten, je niet met mij moest gaan daten. Maar jij zei dat je dat prima vond, zolang ik maar gelukkig was. Nou niet dus! Jij bent gewoon een egoïstisch monster nu, wat is er met je gebeurd?" Ik trap hard tegen de deur, terwijl ik naar hem schreeuw. Ik ben woedend omdat hij denkt dat ik het met hem uitmaak, ik heb hem hier 4 jaar terug al voor gewaarschuwd.
"Ik had niet verwacht dat je dat zo serieus zou menen, je was toen nog maar een klein meisje. Je bent nu opgegroeid tot een vrouw, er ligt zoveel voor je schat. En zo'n huis in je eentje verbouwen en alles wat er bij komt kijken, dat kun jij toch nooit?"
Ik draai de deur van het slot en sla deze open, "wat zeg je? Noemde jij mij nu een meisje en zeg je dat ik iets niet kan? Ik kan verdomme alles! Je hebt blijkbaar geen idee waarin ik instaat ben om te doen, als ik iets wil, kan ik verdomme alles." Ik voel mijn hard in mijn borst slaan en ik schud kwaad mijn hoofd, "en ik was toen al 20, waag het niet mij een meisje te noemen. Ik doe je wat, ik zweer het je! Jij met je losse handjes, je baas-achtige gedrag. Ik zou je gedrag maar in dimmen, want..." Voor ik nog iets kan zeggen sluit hij zijn handen om mijn boven armen en tilt mij naar hem toe, "wat? Wat was je van plan?"
De gedachten om hem in zijn kruis te schoppen is heel aantrekkelijk op dit moment, maar ik weet wel wat beters, iets heftiger, iets wat hem echt zou kunnen raken.
"Ik zou je naam en adres geven aan de gene die jouw knock-out heeft geslagen, zo hard dat je je niks kan herinneren. Maar raad eens? Ik kan mij alles nog herinneren, heel goed zelfs dus ook hem."
Dit heeft het gewenste effect en geschokt laat hij mij los en stapt naar achteren. "What the fuck El?" Ik zie de tranen in zijn ogen komen en hij draait zich van mij weg, ik zucht diep als ik zie dat hij huilend weg loopt.



'Oké ik ging misschien iets te ver, ietsjes maar.'

En daar ga ik, ik voel al mijn woede verdwijnen en ik voel hoe klein ik word. Ik loop snel achter hem aan en ik probeer hem vast te pakken, maar natuurlijk trekt hij zich van mij los. "Je ging te ver, echt te ver Eloise." Ik kijk hem met tranen in mijn ogen terug aan.
"Ik weet het, het spijt mij. Kom alsjeblieft hier, alsjeblieft. Ik zal dit nooit meer zeggen, echt het spijt mij zo. Ik hou van je, zoveel, maar je woorden deden mij zo pijn. Je doet zoveel dingen die mij pijn doen." Hij kijkt mij met grote ogen verdrietig aan, dan schud hij zijn hoofd en trekt mij in een knuffel. "Het spijt mij ook, ik zal het niet meer doen. Het spijt mij ook lief." Huilend knuffelt Florian mij en verstrengeld staan wij in de kamer, terwijl we alle 2 spijt hebben van onze ruzie, woorden en daden. Maar ik hoor de stem van Liz, of ik wil of niet. Ik hoor haar waarschuwingen en ik zie haar nee schudden.

'Is dit wat ik wil? Wil ik mijn droom aanpassen voor iemand die duidelijk niet zich naar mij toe kan buigen? Ik kan nog zoveel van hem houden, maar er zijn grenzen.'
Ik knuffel hem terug en adem diep in, de frisse dennengeur opnemend die altijd om hem heen hangt. Hij is waarschijnlijk toch nog niet genoeg de grens over gegaan, dat ik hem los kan laten.

Reacties (3)

  • LeLouisx3

    Begin alvast je spullen in te pakken El en regel de verhuiswagen maar.

    1 maand geleden
  • LeLouisx3

    tussentijdse reactie: "Ik weet niet dat ik dat heb gedaan El, dus hoe kun je mij niet vergeven?"
    Dat is hetzelfde is was kei-dronken en heb blijkbaar mijn lul in haar gestoken, maar ik weet van niets dus het is oké

    1 maand geleden
    • bels

      I hate him....

      1 maand geleden
  • AmorAmor

    Dit gaat fout. Kan niet anders.

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen