Dit is geen how-to tutorial om een viral youtube video te maken, volg Samuel en Puberts stappen at your own risk


Licht hijgend komt Samuel de wachtruimte voor de privésessies binnen. Hij hoopt dat zijn gezicht niet te rood is en vervloekt de trap. De tweede verdieping is dan niet ver, maar hij kon de lift niet nemen omdat Naeve de deur net voor zijn neus dicht liet vallen. De andere lift kwam maar niet, en de trap zat op een onlogische locatie, dus nu heeft hij het hele stuk gesprint. En hij is alsnog bijna te laat. Hij werpt een blik op de wachtende tributen en ziet Naeve met Sean kletsen, alsof er niks aan de hand is.

Vanuit zijn ooghoek ziet Samuel een medewerker met een boze blik naar de open deur en de trainingszaal erachter wijzen. Hij haalt diep adem en loopt er rustig naar toe.

Het zilveren staal van de zwaarden trekt meteen Samuels aandacht. Even overweegt hij al het advies van zijn mentoren in de wind te slaan. Maar ze hadden gelijk; hij moet zich van zijn beste kant laten zien, en bovendien is Aderyn net aan de beurt geweest.

De zaal staat aan de ene kant vol met meer soorten wapens dan Samuel sinds de Boete in zijn handen heeft gehad. De keus is overweldigend. Aan de andere kant staat een tafel, met zo mogelijk nog meer opties. Samuel veegt met een hand door zijn haar en maakt de saaie keuze. Een acht heeft hij altijd wel, meer trekt alleen maar aandacht. Bovendien heeft zijn tijd bij de speren tijdens de trainingen hem al een imago opgeleverd, en sponsoren zien graag een tribuut met een herkenbaar eigenschap.

De metalen speren voelen koud in zijn bezwete handen. Samuels techniek is perfect, tot zijn concentratie voor een fractie van een seconde bezwijkt. De speerpunt landt niet in het hart, maar de heup van de simulatie. Het blauw verlichte gezicht van de onbekende tribuut vertrekt zich tot een schreeuw. Het figuur stort zich op Samuel, recht in de punt van zijn tweede speer, nog in zijn hand. Als dit een echte tegenstander was, zou Samuel zijn kracht moeten tonen, maar de tribuut valt in een blauwe regen van vonken uiteen.

Een vrolijk deuntje geeft aan dat hij gewonnen heeft, en hij veegt het zweet van zijn voorhoofd. Één voor één werpt hij de twee speren in de stilstaande dummy op de schietbaan, halverwege de zaal. De eerste klap doet het wankelen, de tweede gooit de pop op de grond.

Samuel loopt ernaartoe en trekt de speren met—waarschijnlijk onnodig—geweld uit de pop. Een grote witte krater blijft achter in de zij, een andere waar op een mensenhoofd de ogen zouden zitten. De gapende gaten geven hem het gevoel dat hij kijkt naar meer dan schade aan Capitoolseigendom. Hij laat zijn ogen over de pop reizen en neemt het in hem op.

Een langzaam applaus herinnert hem aan zijn publiek. Een enkele man klapt nog eenmaal in zijn handen voor hij ze laat zakken. Hij deelt Samuel mee dat hij kan vertrekken. Hij werpt nog een laatste blik op de spelmakers en de speren op de grond voor hij naar de deur loopt.

De meeste andere juryleden hebben hun aandacht op het buffet gericht. Een enkeling maakt gebruik van de korte tijd tussen zijn en Naeves sessie om wijn in te schenken. Samuel weet dat de spelmakers geen geduld hebben voor de gemiddelde tribuut uit de hogere districten. Tot voor zijn bondgenootschap met Florian had hij ze waarschijnlijk groot gelijk gegeven. Nu komt de gedachte in hem op dat ze hun baan fatsoenlijk moeten uitvoeren.

Als hij in de lift staat en de deuren zich achter hem sluiten, leunt Samuel zijn voorhoofd tegen de koele glazen wand. De ochtend is nog niet voorbij, maar voor de rest van de dag staat er niets gepland. Zijn lichaam staat strak met onrustige energie. Een sprintje en tien minuten speergeweld hebben hem alleen dorst gegeven voor meer. Hij heeft geen idee wat hij moet doen.

Na een minuut of drie is Samuel de liftmuziek zat en drukt hij op het knopje voor de tweede verdieping. De tien seconden die het duurt voor de lift daar aankomt lijken zich eeuwig uit te strekken. De liftdeuren openen zich en Samuel stapt uit, op zoek naar Pubert.

De man zit aan de eettafel, een puddingbroodje in zijn hand en zijn inmiddels bekende tablet voor zijn neus. Vanaf het scherm klinken stemmen. Samuel kijkt over Puberts schouder en herkent het meisje dat die ene desastreuze lifttocht haar mond niet kon houden over de ruit. Hij fronst naar het beeld, hij kan zich niet voorstellen dat iemand haar vrijwillig zou interviewen.

Pubert pauzeert de video en glimlacht. “Samuel! Hoe ging het? Heb je laten zien dat je een machine des doods bent, niet te stoppen? Op een goede manier, bedoel ik.”

Samuel haalt zijn schouders op. “Een acht denkt ik. Goed genoeg.”

“Als ik spelmaker was, had ik je een tien gegeven,” verklaart Pubert plechtig.

“Geen twaalf?” vraagt Samuel. Hij trekt zijn wenkbrauwen op.

“Voor jou, Samuel, geef ik een vijftien.”

Samuel maakt een nadenkend geluidje. “Is dat waarom je geen spelmaker bent?”

“Zeg, ben eens aardig voor je begeleider!” zegt Pubert. “Als— als,” Pubert neemt een korte pauze om te lachen. “Als ik er niet was, wie zou dan de videos met andere tributen erin bekijken?”

Samuel heeft de reacties op blogposts op TributesDaily gezien. “Het halve Capitool?” zegt hij.

“Pff,” zegt Pubert. “Natuurlijk niet. Minstens driekwart.”

“Ah,” zegt Samuel knikkend. “En wat heeft zij te zeggen?” Hij wijst naar de video.

“Olive uit District 8?” Pubert grinnikt. “Je kunt beter vragen wat ze niet te zeggen heeft. Over elke tribuut heeft ze een mening, uitgesproken ook, en ze deelt hem graag.”

Samuels interesse is gewekt. “Elke tribuut?” vraagt hij.

“Jazeker. Zo vindt ze haar districtsgenoot een boze aansteller, en zijn vriendje Alex irritant. Dahlia uit District 12 is de knapste tribuut volgens haar, maar vooral als ze haar haar in een paardenstaart draagt.”

“Oké, wow,” onderbreekt Samuel. “Dat zijn inderdaad een hoop meningen. Heeft ze ook iets over mij te zeggen?” Hij heeft zo’n vermoeden van wel.

“Je bent gewelddadig en hebt geen gevoel voor humor.” Pubert tikt met zijn nagels op de tafel. “Dat tweede leek ze erger te vinden.”

“Mhm,” zegt Samuel. Dat is minder erg dan hij had verwacht. “Waar vindt ze de mensen die haar willen interviewen?”

“Die heeft haar districtsbegeleider voor haar geregeld. Dat gebeurt wel vaker met de tributen van District 8. Persoonlijk vind ik het beter om niet te veel weg te geven voor het officiële interview, dan houd je de spanning er een beetje in.”

Samuel knikt. Hij denkt na. Zijn blik valt op de lijst andere videos, langs het interview met Olive. ‘Marshmallow challenge’, verklaart een titel. Hij wijst ernaar, “Wat is dit?”

“Oh, daarin doen twee broers een wedstrijd wie er een kilometer kan rennen met zo veel mogelijk marshmallows in zijn mond. Hun kanaal is verschrikkelijk populair.”

“Wat?” Samuel weet niet wat hij moet zeggen. “Maar waarom dan?”

“Omdat—” Pubert stopt om na te denken. “Omdat het leuk is om te zien? Wil je kijken?”

“Nee, hoeft niet. Dit soort videos zijn populair, zei je? Hoe film je zoiets?”

“Je hebt de juiste camera nodig, iemand die het voor je filmt, en natuurlijk een origineel idee.” Pubert kijkt Samuel aan. “Had je iets in gedachten?”

“Misschien,” zegt Samuel

Een uur later richt Pubert een camera op Samuel, terwijl hij met een speer op een rommelige piramide van marshmallows mikt. Hij gooit, en raakt de stapel in het midden. De marshmallows rollen overal naartoe, uitgezonderd vier. Die zitten gespietst op de speer.

“Een nieuw record!” roept Pubert enthousiast, “Wow, goed gedaan man.”

Samuel glimlacht een beetje ongemakkelijk naar de camera. Al praat hij al bijna een half uur tegen een cirkel van glas, het voelt nog steeds onwennig. Maar aan Puberts opgestoken duim te zien is hij overtuigend genoeg.

Hij loopt naar de speer en raapt hem op. De helft van de marshmallows valt er vanaf. Samuel inspecteert de speerpunt en haalt de andere twee marshmallows eraf. Hij stopt er één in zijn mond en stopt de andere in zijn broekzak. “Smaakt prima,” zegt hij.

“Samuel,” zegt Pubert, “Wat doe jij nou?”

“Wat, het zijn goede marshmallows. Het zou zonde zijn om te laten liggen.”

“Ja maar— Oke, vooruit, ik zal eens proeven.”

En zo gebeurt het dat Samuel en Pubert tegenover elkaar op de grond zitten, omringt door marshmallows. Pubert zet de camera uit. “We hebben al een goede hoeveelheid tijd,” zegt hij. “Maar er kan nog wel wat bij. Ik film gewoon door, we zien wel of er iets uit komt, oke?”

Samuel slikt een marshmallow door. “Prima,” zegt hij.

“Top, daar gaan we dan.” Een korte pauze “Dus, Samuel,” zegt hij, terwijl hij een knopje indrukt—is hij aan het inzoomen?— “Speren en marshmallows, waar komt het idee vandaan?”

Samuel haalt een hand door zijn haar. “Nou weet je, in District 2 doen we dit met bakstenen.”

“Bakstenen?” vraagt Pubert. “Hoe wil je een baksteen aan een speer rijgen? Hoe hard kan jij wel niet gooien?”

“Niet met gebakken bakstenen.” Samuel maakt een geluid dat ongeveer communiceert, als je dat denkt ben je een enorme idioot.

“Ah,” zegt Pubert, die het duidelijk niet begrijpt. “Duidelijk, dankjewel.”

“Graag gedaan,” zegt Samuel met een grijns. “En in de arena is het natuurlijk ook een nuttige vaardigheid.”

Pubert knikt, en de camera wiebelt een beetje mee. “Zeker, zeker, voor het geval dat—”

“Er wilde bakstenen of marshmallows rondwaren, ja.” bevestigt Samuel. “Dat zou nog eens een nachtmerrie zijn.”

Een stilte. “Ja,” zegt Pubert. Er valt opnieuw een stilte. “Ik denk dat we wel genoeg materiaal hebben nu. Kun je nog even doei zeggen, de kijkers bedanken voor het kijken, je weet wel?”

“Sure,” zegt Samuel, voor het zijn beurt is om stil te vallen. Hij doet meerdere afgebroken pogingen om iets uit te brengen wat te verstaan is. Uiteindelijk zucht hij. “Kun jij dat niet doen?” zegt hij verslagen.

“Natuurlijk kan ik dat! Geen zorgen, ik maak de beste outro die ooit in een video verschenen is. En daarna ga ik het in elkaar plakken, zodat het zo snel mogelijk openbaar is.”

“Dankje,” zegt Samuel. “Zonder jou had ik nog geen een sponsor kunnen krijgen.”

“Ach, dat valt toch wel mee.” Pubert kijkt weg. “Je mysterieuze verschijning spreekt voor zichzelf. Of spreekt juist niet voor zichzelf, snap je.”

Samuel pakt de camera uit Puberts handen en staat op. “Mysterieus kan iedereen. Met jouw hulp heb ik nu hopelijk iets beters, een persoonlijkheid.” Hij steekt een hand omlaag naar Pubert. “Kom je mee, of blijf je hier in deze marshmallowhemel?”

Pubert kijkt om zich heen en grijpt nog een handvol marshmallows in zijn hand. “Oke dan, je hebt me overtuigd,” zegt hij, en hij pakt de hand aan.

Reacties (4)

  • Megaeraaa

    Wat een prachtig idee! Ik weet zeker dat hun video viraal gaat gaan en dit is het begin van Puberts extreem populaire YouTubekannaal

    1 maand geleden
    • Incidium

      haha ja:D
      viral voor twee dagen tot de spelen zelf beginnen

      1 maand geleden
  • Duendes

    maar hij kon de lift niet nemen omdat Naeve de deur net voor zijn neus dicht liet vallen.

    OHNO arme Samuel ohmygosh hij heeft het niet makkelijk oeps

    Tot voor zijn bondgenootschap met Florian had hij ze waarschijnlijk groot gelijk gegeven. Nu komt de gedachte in hem op dat ze hun baan fatsoenlijk moeten uitvoeren.

    Dat is zo precious awhh

    - IK HOU ZO ONGELOOFLIJK VEEL VAN PUBERT EN SAMUEL EN HUN DYNAMIEK EN IK GA HUILEN EN LACHEN en abonneren op hun YouTube kanaal like omg love it en Pubert is gewoon zo cute en leuk en Samuel is zo leuk in zijn contact met Pubert en aahh love it
    Ik geniet zo van de gedachte van Capitool sociaal media like TributesDaily, YouTube video's, Twitter en Tiktok? Hellyeah

    1 maand geleden
    • Incidium

      natuurlijk heeft het Capitool elke mogelijke social media die wij hebben en waarschijnlijk nog wel twintig meer:D
      Als we ooit aan Pubert perspectief toekomen, dan ga ik er een keer dieper op in denk ik

      1 maand geleden
    • Duendes

      DAT IS HEERLIJK LOVE THAT

      1 maand geleden
  • Samanthablaze

    Dit is geen how-to tutorial om een viral youtube video te maken, volg Samuel en Puberts stappen at your own risk
    Ah shit daar gaan mijn plannen

    Naeve de deur net voor zijn neus dicht liet vallen.
    Naeve is een kleine bitch

    Oef, rip de capitoolmaterialen, en rip degene die Samuel tegen komt als hij zijn goede wapens bij de hand heeft
    Tot voor zijn bondgenootschap met Florian had hij ze waarschijnlijk groot gelijk gegeven. Nu komt de gedachte in hem op dat ze hun baan fatsoenlijk moeten uitvoeren.
    Awwhh Samuels band met Florian is echt super cute

    “Voor jou, Samuel, geef ik een vijftien.”
    Pubert is de beste. We houden van deze dynamic

    Dahlia uit District 12 is de knapste tribuut volgens haar, maar vooral als ze haar haar in een paardenstaart draagt.
    Ik heb het al gezegd maar HELL YEAH respect voor Dahlia

    De Spelen zijn cancelled, de echte prioriteit is namelijk het YouTube-succes van Samuel en Pubert. Dit hele stuk is echt ongelooflijk genieten, deze twee zijn echt heel leuk samen awhh

    1 maand geleden
    • Incidium

      gewoon een hoop stomme banter is precies wat ik nodig had voor we de arena in moeten:D
      en natuurlijk zijn de spelen gecancelled, duh

      1 maand geleden
  • Deparnieux

    Pubert is een schat van een man. Geen kwaad in hem te vinden. I love Pubert, hij maakt echt het verhaal. Het laat zien dat in het capitool niet alleen maar monsters wonen.

    1 maand geleden
    • Incidium

      Ik houd van Pubert ja. Hij is ook mijn poging te laten zien dat enthousiast zijn over mode je niet meteen een slechte oppervlakkige persoon maakt (wat een hele makkelijke aanname is om in een hongerspelen verhaal te maken :/ ). Ik ben blij dat het een beetje overkomt:D

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen