Chloé POV.

Mijn papa's hebben mij net bij school gebracht, dus ik loop vrolijk de klas in. "Mijn papa's zeiden dat ik niet meer boos hoefde te zijn, dus ik ben niet meer boos," zeg ik met een brede glimlach tegen de juf.

"Dat is mooi lieverd. Het was nooit mijn bedoeling om zo over jouw papa's te spreken," zegt mijn juf.

"Je dacht niet na," zeg ik en de juf knikt.

"Precies," zegt ze.

"Ik denk ook heel vaak niet na en dan worden mijn papa's boos omdat ze bang zijn dat ik mijzelf pijn doe," zeg ik en de juf glimlacht even.

"Je hebt lieve papa's meid," zegt ze en ik knik vrolijk waarna ik op mijn plekje ga zitten. Mijn papa's zijn de liefste en ik wil nooit, nooit, nooit meer zonder ze.

Tom POV.

Ik ben blij dat Chloé vandaag weer met een brede glimlach naar school ging. Dat laat duidelijk zien dat het geholpen heeft. "Tom, hoe vaak moet ik nog zeggen dat je geen spelfouten in je teksten moet hebben staan. Desnoods 3 of 4 keer overlezen. We zijn een professioneel bedrijf, dit kan zo niet," zegt mijn baas ineens en langzaam knik ik. Ik heb het al proberen te verbeteren, maar het lukt niet echt goed.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh oh
    Wat is dat nou!!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen