Tom POV.

Ik ga met mijn hand door mijn haar en zucht even. Mijn baas is echt een tiran. Koop gewoon nieuwe pennen zal ik zeggen, of geloof je medewerkers toch op z'n minst op hun woord, maar nee hoor, hij dreigt weer met ontslag. Hoe wilt hij dat ik voor het einde van de dag achter de waarheid kom en dan ook nog mijn eigen werkzaamheden verricht? Dat is toch onmogelijk?

"Mijn diamanten zijn ook spoorloos!" Roept mijn baas ineens.

"Sorry dat ik het vraag, maar waarom bewaard u dat dan ook op kantoor? Thuis en in een kluis is het toch veiliger?" Vraag ik verward.

"Ga je nu bijdehand doen!" Roept mijn baas kwaad en gelijk sluit ik mijn mond. "Weet je Tom, je bent gewoon gelijk ontslagen, rot maar op!" Tiert hij.

"Maar, maar, dat kan u niet maken. Ik heb drie kinderen om voor te zorgen," zeg ik.

"Daar had je dan eerder aan moeten denken. Vertrek Tom, nu, voordat ik mijn geduld echt verlies en met tegenzin pak ik mijn spullen, ook al ben ik niet van plan het hierbij te laten zitten. Je mag medewerkers niet zomaar ontslaan als ik het goed heb en ook al wil ik misschien liever niet meer onder deze baas werken, het is een baan en het brengt geld in het laatje en geld kunnen we wel gebruiken, als we willen kunnen blijven wonen waar we nu wonen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    En buiten dat,
    Hij is zelf dom bezig en onder goede reden ontslagen
    Zonder bewijs

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen