Bill POV.

Wanneer mijn vliezen zijn gebroken kijk ik even naar de grond naar het plasje wat zich heeft gevormd. Ik pak mijn spullen en loop naar de auto, maar wanneer de eerste wee begint besef ik dat het moeilijk gaat worden om zelf naar het ziekenhuis te rijden. Ik kan Natascha bellen, maar ik weet ook dat zij het druk heeft op het werk, want ik ben er al niet, dus dan kan Natascha beter ook niet weg. Mijn volgende optie is Tom en ik kijk naar mijn telefoon waarna ik Tom bel. "Bill, is het zover?" Vraagt Tom.

"Is Nicole niet in de beurt?" Vraag ik waarna ik toch even pijnlijk kreun.

"Nee, ik sta buiten," zegt Tom.

"Okay, ja, het is zover. Zou jij, zou jij mij naar het ziekenhuis kunnen brengen?" Vraag ik.

"Natuurlijk. Ik kom er gelijk aan," zegt Tom waarna ik ophang en ik rust mijn hand op mijn buik en wacht gespannen af. Gelukkig duurt het inderdaad niet lang voordat Tom er is en zo snel als mogelijk is zet ik mij in de auto. "Gaat het?" Vraagt Tom en ik knik en kreun weer pijnlijk. "We zijn zo in het ziekenhuis," zegt Tom en ik knik waarna ik naar het raam kijk.



In het ziekenhuis wilt Tom ook de ziekenhuiskamer in lopen, maar ik stop hem. "Daar ben je niet nodig," zeg ik zachtjes, waarna ik naar binnen wordt gebracht. Ik moet straks het meeste toch ook alleen doen, dus dan moet ik de bevalling ook in mijn eentje doorstaan.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik snap Bill dat die Tom niet wilt
    Maar hij was er wel voor hem meteen

    1 maand geleden
    • syllie1992

      Ja, dat is wel zo inderdaad.

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen