Tom POV.

Hier bij Bill z'n ouders voelt het zo huiselijk. Ze zijn ook echte schatten, ook al verbaasd het mij dat ze Bill niet op de campus hebben opgezocht, maar daar zullen ze vast een goede reden voor hebben. "Jullie hebben het echt getroffen met deze kleine meid," zegt Bill z'n moeder.

"Ja, we zijn ook super gelukkig met haar. Natuurlijk heeft ze haar ondeugende streekjes, maar zo gaat dat met kinderen. Dat zal Bill ook wel gehad hebben," zeg ik en ik kijk even naar Bill.

"Oh, als je al die verhalen zou horen," zegt Bill z'n moeder lachend en ik zie Bill z'n wangen rood kleuren.

"Mam, laten we het nu niet over mijn kindertijd hebben en mijn streken van toen," zegt Bill.

"Ik zou het graag horen," zeg ik met een knipoog en Bill trekt een pruillip.

"Laten we het er op houden dat je hem geen seconde alleen kon laten, of ook maar je rug naar hem kon toekeren," zegt zijn moeder.

"Jij was dus een ondeugend kindje," zeg ik en Bill knikt langzaam.

"En ik heb ook wel door dat Gerdine mij achterna gaat daarin," zegt Bill.

"Ach ja, wat maakt het uit," zeg ik en ik glimlach even. Of Gerdine nu net zo ondeugend wordt als Bill vroeger maakt mij niet uit, zolang ze zichzelf maar niet bezeerd tijdens dat ondeugend zijn, want dat is voor mij het belangrijkste.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw te leuk!!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen