Tom POV.

Ik kijk Bill doordringend aan terwijl hij weer even naar Seppe kijkt. "Geef het een kans Bill. Ook al heb je ze op papier aan mij afgestaan, ze blijven toch jouw kinderen," zeg ik en ik zie Bill zachtjes knikken.

"Ik ga mijn best doen, maar, het blijft moeilijk Tom. Ik weet niet wat het is. Ik houd van de kinderen, maar als ik naar ze kijk overkruipt mij ook een angst," zegt Bill zachtjes.

"Is dat toevallig de angst dat je niet goed genoeg voor ze bent? Dat je bang bent dat je tekortschiet? Dat je ze niet altijd kan beschermen?" Vraag ik.

"Deels, ja," zegt Bill zachtjes.

"Maar zo voel ik mij toch ook. Dat is logisch als het om jouw kinderen gaat en voor mij voelen ze ook als mijn kinderen," zeg ik en Bill knikt.

"Dus je denkt dat ik het kan?" Vraagt Bill.

"100%. En denk niet aan Steef. Als je naar de kinderen kijkt zal je niet aan Steef denken, beloofd," zeg ik, want ik zie Steef niet in ze. Ze zullen vast wel iets van Steef hebben, maar dat is op dit moment niet duidelijk zichtbaar.

"Okay. Vanaf nu hoef je niet meer alleen voor ze te zorgen," zegt Bill en ik knik even. Ik kan begrijpen als Bill steeds opnieuw twijfels gaat krijgen, maar als ik hem daar telkens doorheen trek komt het wel weer goed.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hij is te minste nu eerlijk naar Tom
    En gaat helpen!! Yeah!!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen