Tom POV.

In de hal blijf ik dan maar gewoon wachten, want van plan om naar huis te gaan ben ik op dit moment nog niet. Ik was nu toch graag bij Bill geweest, maar aan de andere kant snap ik Bill ook wel. Ik heb Bill pijn gedaan en ik ga er niet de hele tijd voor Bill en de kleine kunnen zijn. Misschien kan ik er zelfs wel amper voor ze zijn, want ik moet ook aan Nicole denken en aan Shelley en Gretha. Als ze een baby zien gaan ze het vast verraden. Dan kan ik Shelley nog zeggen haar mond te houden, maar bij Gretha gaat dat nog niet werken.

Ik speel met mijn handen en zucht even. Ik weet totaal niet wat zich daar binnen nu afspeelt en dat maakt mij gek, maar ik probeer geduldig te blijven, ook al weet ik dat het nog wel even kan duren.



Bill POV.

Ik lig hier al uren en kreun wat pijnlijk. "Mag ik nu al persen?" Vraag ik waarna het opnieuw gecheckt wordt.

"Ja, het is tijd," zegt ze en ik zucht opgelucht waarna ik begin met persen, maar al vrij snel zegt ze mij te stoppen.

"Is er wat aan de hand?" Vraag ik bezorgd.

"De baby ligt in stuitligging, we moeten overgaan naar een spoedkeizersnede," zegt ze en mijn ogen worden groot. Ik wil eigenlijk helemaal geen keizersnee.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Bill het is niet anders
    En hoe hebben ze dat niet op de echo’s gezien?!

    1 maand geleden
    • syllie1992

      Geen idee, dat hebben ze vermoedelijk gemist.

      1 maand geleden
    • Luckey

      Hahaha ja dat moet wel

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen