Bill POV.

Ik pak Koert voorzichtig uit z'n bedje en geef hem een aantal kusjes. "Papa wacht hier op je. Over twee weken ben je weer bij ons," zeg ik zachtjes waarna er een traan over mijn wang loopt en Tom legt z'n arm om mij heen.

"Het komt wel goed schat," fluistert Tom en hij drukt een kus op mijn wang.

"Ik ga hem zo missen Tom," snik ik.

"Dat weet ik schat, dat weet ik," zegt Tom zachtjes en omdat ik ben begonnen te huilen begint Koert ook te huilen.

"Sorry lieverd," zeg ik, nog altijd met een snik in mijn stem, waarna ik hem aan de vrouw mee moet geven. "Let alsjeblieft goed op hem," snik ik.

"Natuurlijk, er overkomt hem niks," zegt de vrouw met een glimlach en zodra ze de deur uit zijn laat ik mij op mijn knieën vallen en Tom zet zich gelijk naast mij neer en neemt mij in z'n armen.

"Stil maar schat. Over twee weken kan je hem weer knuffelen," zegt Tom.

"Weet je hoe hard hij groeit?" Vraag ik snikkend.

"Dat weet ik en ik snap ook dat je het moeilijk hebt. Ik moet er niet aan denken om onze dochter te moeten missen," zegt Tom zachtjes en ik grijp z'n shirt vast terwijl Tom mij liefdevol blijft troosten.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Arme Bill
    Overleef die twee weken!
    Die het voor koert en jullie kleine meid

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen