. . .


De woede verspreidde zich als een verterend vuur door Raines lichaam.
      Die gore klootzak.
      Heel even was er een flits van pijn, maar de verzengende hitte verschroeide het onmiddellijk. De laatste weken was het een gewoonte geworden om de woede vrij spel te geven en iedere andere emotie te verslinden. Ook nu liet Raine het gretig toe.
      Wéten dat zijn beste vriend hem verraden had, was één ding.
      Maar het verraad vóélen…
      Nee. Niet nu, niet vandaag.
      Hij weigerde simpelweg daar pijn over te voelen. Esai mocht z’n woede hebben, meer was die hufter niet waard.
      Raines vingers verkrampten om het stuur toen hij opeens wel een héle scherpe bocht maakte en zijn motor bijna begon te slippen.
      Kalm aan. Straks vlieg je uit de bocht.
      Hij nam wat gas terug.
      Voor even – want na vijf minuten ging de snelheidsmeter weer ver voorbij het toegestane getal. Pas toen hij een rood licht over het hoofd zag en er vlák voor zijn neus een vrachtwagen voorbij raasde, dwong hij zichzelf zijn motor aan de kant van de weg te zetten en eerst een paar keer diep adem te halen. Zijn hart ramde in zijn keel, hij kon de luchtverplaatsing van de vrachtwagen nog voelen.
      Het scheelde maar een haartje en je had daaronder gelegen, vriend. Doe je nou even rustig?
      Hij gleed van zijn motor en zette een paar stappen in de berm. Zijn handen trilden toen hij ze langs zijn gezicht liet glijden. Het was alsof zijn adem vastzat in zijn keel.
      Juice wist het. Juice wíst dat ik niet was vreemdgegaan en hij zei niks. Geen fucking woord. Als hij Juice niet eens kon vertrouwen – wie dan wel?
      Hoe de fuck was alles toch zo snel naar de tering gegaan?
      Door op zijn ademhaling te letten probeerde Raine weer grip op zichzelf te krijgen. Juice had dat heus niet zomaar gedaan, hij moest niet te snel conclusies trekken. Maar dat Esai hem willens en wetens in deze ellende had gestort, liet hem aan alles en iedereen twijfelen. Op de een of andere geschifte manier kon zijn voormalige beste vriend het nog allemaal tegenover zichzelf rechtvaardigen ook. Zou Juice straks ook met zulke stompzinnige argumenten aankomen? Straks wenste hij nog dat hij de waarheid nooit ontdekt had…
      Doe niet zo stom. De gedachte dat je was vreemdgegaan heeft je een halve identiteitscrisis opgeleverd. Wat Juice’ beweegredenen ook zijn geweest, het is beter dan dat jij hem belazerd hebt met een random grietje uit het clubhuis.
      Raine haalde nog eens diep adem en klom toen weer op zijn motor.

Juice was niet thuis.
      En Skye evenmin, waardoor hij niet naar binnen kon. Een tijd bleef hij op zijn motor zitten wachten, totdat hij stijve spieren begon te krijgen. Hij stak zijn handen in zijn zakken en slenterde een stukje over de straat, overwegend of hij gewoon naar het clubhuis van de Sons zou gaan. Dat deden de vriendinnen van de andere Sons toch ook? Toch zag hij ervan af. Hij wist niet waar het gesprek met Juice in zou uitmonden, maar hij wilde geen stennis schoppen met de andere Sons erbij.
      Misschien moest hij hem gewoon bellen.
      Raine wist niet wat hem tegenhield. Zag hij er toch tegenop op hem te zien, was hij stiekem blij met elke minuut dat hij zijn gevoelens niet onder woorden hoefde te brengen, dat hij niet hoefde uit te leggen wat er vandaag gebeurd was?
      Hij was nog bezig zijn gedachten uit te pluizen toen hij het geluid van een motor hoorde. Een Harley kwam dichterbij en tot zijn eigen verbazing merkte Raine dat hij zenuwachtig was.
      Het was idioot – hij was nooit zenuwachtig.
      En zeker niet bij Juice.
      Zijn vriend zette zijn motor naast die van Raine en deed zijn helm af. ‘Hé,’ groette hij hem verrast. ‘Ik wist niet dat je kwam. Heb ik een berichtje gemist?’ Hij tastte naar zijn broekzak.
      ‘Nee.’
      Onzekerheid schemerde in Juice’ ogen bij het horen van zijn botte antwoord. Raine wist niet of hij boos moest zijn of dat hij alles gewoon achter zich wilde laten en hem in zijn armen wilde trekken. Om zichzelf nog wat tijd te gunnen om daar achter te komen, stak hij een sigaret op. Juice keek hem kort aan en stapte toen dichter naar hem toe.
      ‘Je bent kwaad.’
      ‘Zeg dat wel,’ bromde hij.
      ‘Op mij?’
      Raine trok zijn schouders op. ‘Zeg jij ’t maar. Heb ik een reden om boos op je te zijn?’
      Juice sloeg zijn ogen niet neer, maar keek hem peilend aan. ‘Wat mij betreft niet.’
      ‘Ik weet het,’ zei hij nors. ‘Wat Esai heeft gedaan. En dat jij dat al langer wist.’
      Juice knikte langzaam. ‘Ja… Daar hoopte ik al op.’
      Raines kaken verstrakten. Hoe kon hij hier zo kalm staan? ‘Hoezo hoopte je daar op?!’
      ‘Ik heb Phantom aangemoedigd om de waarheid tegen Alvarez te zeggen.’ Juice liep dichter naar hem toe en bleef vlak voor hem staan.
      ‘Achter m’n rug om,’ gromde Raine. ‘Echt – wat de fuck, Juice?’
      ‘Als jij Phantom niet het gevoel had gegeven dat je in een ongevoelige zak was veranderd, was hij misschien naar jou gekomen,’ antwoordde Juice. ‘Maar de afgelopen weken was je nou niet echt benaderbaar, zeker niet als het op mij aankwam. Je snauwde zelfs tegen Muis dat ik maar met Phantom moest gaan daten.’
      Raine kreeg een kleur. Stel dat ze dat gedaan hadden…
      ‘Ik denk dat we maar blij moeten zijn dat hij de stoute schoenen heeft aangetrokken en met mij wilde praten. Hij voelde zich onwijs rot over wat hij van Esai moest doen, Raine, maar hij was ook bang. Toen hij me had uitgelegd wat er gebeurd was, smeekte hij me om dat voor me te houden omdat Esai hem anders wat zou aandoen en hij uit de club gekickt zou worden. Wat moest ik dan? Daar schijt aan hebben? Zo ben ik niet. Ik zocht naar een oplossing die zo min mogelijk mensen pijn deed. Ik zou jou vergeven en je de waarheid vertellen als het gevaar voor Phantom minder was. Je bent de laatste tijd zo agressief, ik kon me niet voorstellen dat je tegenover Esai kon volhouden dat je van niets wist. Maar ik zag al heel snel in dat ik de waarheid niet voor me kon houden omdat je lijdt onder een leugen en daarom hoopte ik Phantom over te halen om Alvarez te vertellen wat er gebeurd is. Dan zou Esai er niet achter komen dat Phantom tegen mij had gepraat en kreeg die lul hopelijk wel op zijn klote van zijn vader.’
      Ergens begreep Raine het heus wel. Esai was een manipulatieve eikel, en ook nog eens Phantoms sponsor. Naar Juice stappen was al gewaagd geweest. Toch was het moeilijk te verkroppen dat zijn vriend hem niets verteld had, dat hij had gedaan alsof zijn neus bloedde toen Raine vertelde hoe schuldig hij zich voelde.
      ‘Nou, je kunt in elk geval goed toneelspelen,’ bromde Raine.
      Deze keer sloeg Juice wel zijn blik neer. ‘Dat maakte het nog niet makkelijk.’ Hij zuchtte. ‘Maar ik ben blij dat de waarheid nu eindelijk aan het licht is gekomen.’
      Raine snoof. Zelf wist hij nog altijd niet wat hij moest voelen.
      ‘Ik snap dat je boos bent,’ zei Juice. ‘Ook op mij. Ik ben ook echt wel boos op mezelf omdat ik geen betere oplossing wist dan dit. Maar Raine… Weet je – ik ben dit allemaal gewoon zat. Ik mis je. En ik ben fucking blij dat we weer samen zijn, maar ik heb jóú niet terug. Niet echt. Ik wil dit gewoon achter ons laten.’ Hij bewoog zijn handen omhoog en streek ze langs de kraag van zijn kutte. ‘We hebben beiden fouten gemaakt, maar we zijn allebei vooral de dupe van een of andere kutstreek. En ik haat Esai voor wat hij je – voor wat hij óns – heeft aangedaan en ik laat hem geen seconde langer tussen ons in staan.’
      Juice’ lippen raakten de zijne.
      Fuck Esai.
      De boosheid die er vanwege Juice was verkruimelde door de aanraking van zijn lippen. Zijn vriend had gelijk. Ze hadden allebei genoeg geleden. Hij was er klaar mee. Hij wilde zich weer gelukkig voelen en dat zou niet gebeuren als hij boos bleef op Juice, omdat die rotkeuzes had moeten maken waarbij Raine zelf ook niet wist wat hij gedaan zou hebben.
      Hij liet zijn lippen van elkaar wijken en verwelkomende zijn tong.
      En eindelijk bleef dat verwoestende schuldgevoel weg.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen