Tom POV.

Ik zit gewoon thuis, te wachten totdat Bill thuiskomt. Hij is nogal aan de late kant. Wanneer mijn telefoon gaat neem ik op en ik hoor een oud vrouwtje aan de andere kant van de lijn. "Mevrouw, waar is mijn man?" Vraag ik daarom.

"Hij heeft een paniekaanval. Ik heb al een dokter gebeld, maar ik vond uw naam ook in z'n telefoon als z'n man," zegt de vrouw.

"Ik kom eraan," zeg ik en ik hang op. "Pap, breng mij naar de supermarkt, nu, snel," zeg ik, voordat hij al door een dokter of iets wordt meegenomen en mijn vader knikt waarna hij mij helpt en we vertrekken.



Eenmaal bij de supermarkt duwt mijn vader mij naar binnen totdat we Bill hebben gevonden. "Bill, hey, ik ben hier," zeg ik en ik leg mijn hand op zijn schouder en gelijk kijkt Bill geschrokken op terwijl z'n ademhaling zwaar blijft klinken. "Pap, zet mij op de grond," zeg ik, wat mijn vader dan ook doet. "Adem met mij mee, okay?" Stel ik voor en ik zie Bill knikken waarna hij mijn ademhaling probeert te volgen. "Je doet het perfect," zeg ik en Bill kijkt mij wat aan.

"H.Hij was hier," zegt Bill zachtjes en ik weet gelijk over wie hij heft heeft. Ik denk dat we geen van allen ooit zouden kunnen denken dat hij nog zo heftig zou reageren, ook al herinner ik mij niet wat er precies gebeurt is, maar ik weet dat het hem diep heeft geraakt en het hem nog steeds raakt, ook al lijkt dat niet zo.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw arme Bill
    Maar Tom ja er wel meteen !

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen