Tom POV.

"Het is okay schat. Het komt goed, hij kan je niks maken in het openbaar, ja?" Zeg ik en Bill knikt langzaam.

"Ik schrok gewoon heel erg, denk ik," zegt Bill zachtjes. "Ik had ook niet verwacht hem nu al tegen te komen," zegt hij en ik knik begrijpend.

"Dat snap ik schat. Ik snap dat je angst hebt. Ik wou dat ik mee kon, maar dat geeft extra gedoe," zeg ik.

"Dat boeit mij echt niet. Ik duw jou graag in je rolstoel, daarnaast kan je het ook zelf met je handen tegenwoordig," zegt Bill en ik knik.

"Dan ga ik voortaan mee. Het komt goed," zeg ik waarna ik naar mijn vader kijk.

"Moet ik je weer in jouw rolstoel helpen?" Vraagt mijn vader en ik knik even waarna hij mij in mijn rolstoel helpt en Bill komt ook weer overeind.

"We kunnen naar huis. Ik voel mij weer goed," zegt Bill.

"Zeker weten?" Vraag ik en Bill knikt en hij geeft mij een zoen.

"Dank je Tom. Ik had niet verwacht dat je hier zomaar heen zou komen," zegt Bill zachtjes.

"Natuurlijk doe ik dat. Je bent de liefde van mijn leven en als er wat is dan help ik je," zeg ik en ik zie de tranen in Bill z'n ogen, dus pak ik zijn hand liefdevol vast.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Mijn hart smelt gewoon!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen