Tom POV.

Wanneer ik klaar ben met de klus loop ik naar de auto, maar ik rijd niet gelijk naar Bill z'n huis toe. Ik leg mijn hoofd tegen het stuur terwijl mijn gsm maar blijft afgaan. Ik heb wel 20 gemiste oproepen van Nicole en dat in een halve dag.

Na even ga ik toch naar Bill toe en druk op de bel. "Tom, hey, hoe ging het?" Vraagt Bill gelijk.

"Ja, de klus ging mij goed af," zeg ik en Bill knikt even en pakt mijn hand vast. "Bill," zeg ik zachtjes.

"Sorry," zegt hij waarna hij mijn hand loslaat en mij mee naar binnen neemt en ik zie Shelley naar Tymen kijken. "Ze kan niks anders dan naar hem kijken en dan weet ze niet eens dat het haar broertje is," zegt Bill zachtjes en ik knik even waarna de tranen komen. "Tom, kom," zegt Bill en hij neemt mij mee naar de keuken.

"Sorry, ik wil niet huilen," zeg ik en ik veeg mijn tranen snel weg.

"Het mag best. Ik weet hoe het is met Nicole thuis en dat je het liefst meer tijd met Tymen door zou brengen," zegt Bill en een snik verlaat mijn mond.

"Ik weet het gewoon niet meer, ik weet het echt niet meer," snik ik en Bill slaat z'n armen troostend om mij heen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw arme Tom
    He is gebroken

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen