Bill POV.

Dit is het eerste weekend dat ik Koert aan Lucas moet overhandigen. Ik zie er toch tegenop, want nu gaat er geen toezicht bij zijn. Lucas en z'n vrouw moeten het deze keer alleen doen en dat bevalt mij toch niet. "Het komt goed schat. Vertrouw daarop," zegt Tom en ik knik langzaam waarna de bel gaat.

Ik pak Koert uit de box en loop met hem naar de deur. "Hey lieverdje van mij," zegt Lucas en hij pakt Koert van mij over. Het is een kleine geruststelling dat hij op dit moment toch echt van Koert lijkt te houden. Ik weet dat hij nu wel alles voor Koert zal doen.

"Ehm, ik heb hier wat spulletjes voor hem en bel mij als er iets is," zeg ik.

"We hebben thuis onze eigen spulletjes voor Koert en ik ben ook z'n vader. Ik bel alleen bij echte noodgevallen," zegt Lucas en ik knik maar. Ik moet het maar accepteren hoe het nu is.

"Dag lieverd," zeg ik tegen Koert waarna ik terug naar binnenloop.

"Gaat het schat?" Vraagt Tom wanneer ik weer de woonkamer in loop.

"Ik, ik denk het. Zondagavond is hij weer terug," zeg ik. Nu is het misschien nog wennen, maar ik weet dat het uiteindelijk went en wanneer het een normale zaak is gewoorden zal het ook geen pijn meer doen. Dat is toch waar ik vanuit ga.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Arme Bill
    Die opmerkingen van Lucas bevallen me niks

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen