Bill POV.

Vlak voordat ik eigenlijk weer met mijn werkstuk door wil gaan stuit ik op een facebookprofiel. "Bill, waarom kijk je zo?" Vraagt Tom en ik kijk hem even aan.

"Ik, ehm, ik denk dat ik jouw dochter gevonden heb," zeg ik zachtjes. Het kan bijna niet anders dan dat dit Tom z'n Connie is. Het lijkt net alsof Tom z'n ogen mij aankijken. Natuurlijk heeft Connie niet een eigen profiel, maar wel d'r adoptiemoeder. Ik vind het wel een beetje stom dat ze al die foto's van Connie op een openbaar profiel zet. Iedereen kan op haar facebook komen en die foto's zien. Dat zou bij Tom en mij met Gerdine zeker niet gebeuren. Alleen mensen die we ook echt kennen kunnen erbij.

Ik merk dan dat Tom voorzichtig achter mij is komen te staan en ik kijk even naar hem. "Dat moet haar zijn, 100%," zegt Tom en ik zie dat een eerste traan z'n ogen verlaat.

"Tomi," zeg ik zachtjes en ik neem zijn hand in die van mij.

"Ze is zo'n mooie meid," zegt Tom zachtjes en ik knik instemmend.

"Dat is ze zeker Tom," zeg ik.

"Ik dacht dat dit zou helpen, maar het helpt totaal niet," zegt Tom waarna hij de slaapkamer in loopt en ik kijk weer naar het scherm. Mijn blik laat ik afglijden naar de button voor een privébericht, maar ik weet dat ik dat eigenlijk niet mag doen, maar als ik die adoptiemoeder zover kan krijgen om het te begrijpen kan Tom haar misschien ontmoeten. Ik weet het gewoon even niet.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god
    Arme Tom
    Nu hopen of die moeder wel begrip gaat tonen

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen