Bill POV.

"Tom, ik hoorde wel wat je zei," zeg ik zachtjes.

"Vergeet het, okay? Het is te vroeg om weer terug op dat punt te komen," zegt Tom waarna ik maar knik, want pushen wil ik nog steeds niet. Ik wacht totdat Tom de eerste stap zet, want ik denk dat, dat het beste is, want als ik een verkeerd moment uitkies verpest ik misschien alles.

"Okay, dat is okay," zeg ik en Tom knikt dankbaar en ik leg mijn hand op mijn buik. Ik hoop zo dat Tom er klaar voor is om weer samen te zijn tegen de tijd dat de kleine er is, maar ik betwijfel het eigenlijk. Ik weet nu dat Tom nog wel echt van mij houdt, maar ik weet ook dat het vertrouwen niet zomaar terug gaat komen.



Drie dagen later.

Ik schrik wanneer ik Niek ineens haast de longen uit z'n lijf hoor hoesten. "Lieverd, wat is er?" Vraag ik en ik hurk bij Niek neer waarna hij begint te huilen en ik leg mijn hand op z'n hoofd die behoorlijk heet is. Het is dat ik weet dat hoesten zeker niet hoort bij de aandoening die Niek en Chloé hebben, maar om Niek ziek te zien is ook niet leuk. "Tom, Niek is ziek," zeg ik tegen Tom en ik zie hem even knikken.

"Meet z'n koorts en geef hem daarna dit," zegt Tom en ik knik dankbaar. Tom en ik blijven gewoon een team.

"Kom lieverd, we moeten kijken hoeveel koorts je hebt," zeg ik, maar Niek begint met z'n voetjes te trappelen en te huilen waardoor ik er niet goed bij kan.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Arme Niek
    Hopelijk gaat het een beetje met hem!

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen