Een aantal maanden later.

Tom POV.

Bill is inmiddels hoogzwanger en ook al probeert hij nog veel tijd te besteden aan onze kinderen en z'n nichtje, het is te merken dat het zwaar voor hem is. "De kinderen snappen wel als je wat meer rust neemt," zeg ik.

"Hendrik en Marisa niet," zegt Bill.

"Marisa denkt daar nog niet over na en voor Hendrik is het goed genoeg als je hem knuffelt. Die merkt echt niet hoe het echt zit. Hij vraagt er niet om, om met hem te spelen, dat doe ik wel," zeg ik en Bill knikt en hij legt z'n hand op z'n buik.

"De baby schopt," zegt hij met een glimlach waarna ik mijn hand ook op z'n buik leg en Bill kijkt mij even aan. "Ik kan niet wachten," zegt hij.

"Ik ook niet. Je wilt niet weten hoe gespannen ik ben," zeg ik en Bill lacht even.

"Dat is geen probleem. Jij wilt ook graag een dochter, toch?" Vraagt Bill.

"Het maakt mij echt niks uit. Natuurlijk is een meisje eens iets anders, maar de jongens zijn ook stuk voor stuk anders en vereisen een andere manier van opvoeden, dus hoe het dat dan gaat is het altijd wel anders," zeg ik.

"Ja, ik snap het, maar je weet dat ik van mode houd en dat ik vooral van vrouwenmode houd. Niet om zelf aan te trekken, maar wel om te bestuderen," zegt Bill en ik knik begrijpend.

"Nog een paar weekjes, hooguit," zeg ik en Bill knikt met een glimlach.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw dit word leuk

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen