Foto bij Part 67 || Does he know

When we both fall asleep, underneath the same sky
To the beat of our hearts at the same time
So close but so far away
Can you hear me?
|Beside you - 5SOS|

Geschrokken ga ik rechtop zitten in bed, meteen ben ik klaarwakker. Wat was dat? Een luide knal wekte me net op uit mijn slaap, het lijkt wel alsof er een deur werd dichtgegooid. Snel knip ik het licht aan op het nachttafeltje en kijk ik geschrokken rond in de kamer. Er valt me niet meteen iets op, zou het dan toch in mijn droom geweest zijn? De laatste tijd heb ik zo'n vreemde dromen en ze lijken levensecht. Bij het ontwaken weet ik soms niet of het een droom was of realiteit. Ik kijk rechts van me en zie dat Louis niet naast me ligt. Waar is hij? Aarzelend stap ik uit bed om verder te kijken in de kamer. Mijn voeten raken het tapijt aan en met voorzichtige stapjes begeef ik me richting de badkamer. Laat er alstublieft niemand verstopt zitten in de badkamer. Dan valt me de doordringende geur op in de kamer, hoe dichter ik bij de badkamer en de deur van de hotelkamer kom, hoe sterker de geur van rook en sterke drank wordt. Ik krul mijn neus op en duw de badkamerdeur open. Louis is hier ook niet. Ik sluit de badkamerdeur en keer terug naar bed, ik ga op de rand zitten en neem mijn smartphone die aan de lader hangt. Het scherm licht op en toont aan dat het kwart na drie 's morgens is. Louis' deel van het bed is duidelijk onbeslapen, waar kan die nu toch zijn? Hij ging even praten met Niall, maar ze zeiden meteen dat het niet lang zou duren. Ik heb twee uur op hem gewacht en uiteindelijk heb ik toegegeven aan de vermoeidheid, maar ondertussen is het al bijna vijf uur geleden dat hij binnenging op Niall's kamer. Ik maak me toch wat zorgen over hem en probeer hem op te bellen. De telefoon gaat over en ik wacht geduldig af terwijl het piep-geluid zich herhaalt. Please Louis, neem nu toch op, ik maak me zorgen. Voicemail. Ik zucht en laat me achteruit op de matras vallen. Waar zit hij nu toch en waarom ruikt het hier zo? Ik probeer nog eens te bellen naar Louis, maar opnieuw krijg ik zijn voicemail te horen. Dan stuur ik hem maar een bericht, misschien is hij in slaap gevallen bij Niall en neemt hij daarom zijn telefoon niet op.

Hi love, where are you? The sound of a slamming door woke me up and it smells weird in our room like someone was here. I'm worried about you and I feel scared. xx

Bijna meteen ontvang ik een bericht terug. Hij is dus toch wakker, maar neemt gewoon zijn telefoon niet op.
Workin on songs with N. See ya in the mornin.

Zuchtend kruip ik terug in bed en sla ik het deken over me heen. Ik mis de warmte van Louis naast me die me meestal stevig vastneemt waardoor ik heel snel in slaap kan vallen. De laatste twee weken is het erger dan voorheen: de dagelijkse optredens voor de tour, opnames van het nieuwe album, interviews, promocampagnes voor hun boek en het parfum... Over enkele dagen zijn er de Teen Choice Awards en blijkbaar hebben de jongens heel wat prijzen gewonnen. Omdat ze op tour zijn, kunnen ze niet aanwezig zijn op de awards show en moeten er dus vooraf korte filmpjes worden opgenomen en voor al die dingen moeten ze maar tijd zien te maken. Is het niet in orde dan zit het management achter hen aan zoals die keer dat Louis zijn deel van de autobiografie niet had geschreven. Naar mijn weten heeft een dag maar 24 uur, meer uren creëren lukt helaas niet. Laat de jongens ook eens tot rust komen en gun hen de tijd om te slapen, zelfs ziek worden ze het podium opgestuurd. Ik voel me kwaad en gefrustreerd in hun plaats, nu kan ik ook niet meer terug in slaap vallen. Met een diepe zucht sla ik de deken terug van me af en ga ik op zoek naar mijn oortjes tussen al mijn spullen. Wat muziek luisteren zal misschien helpen om me te kalmeren. Ik schuif Louis' koffer opzij en open mijn koffer, zodra ik gevonden heb wat ik zoek, kruip ik terug in bed. Ik steek mijn oortjes in en scroll door mijn playlist, en zet een leuk liedje
op. Hopelijk kan de muziek mijn gedachten wat verzetten en val ik snel terug in slaap.


Ik word wakker door geluiden op de gang en open langzaam mijn ogen. Vannacht heb ik nog een aantal uur wakker gelegen en naar muziek geluisterd in de hoop dat Louis snel zou komen, kwart voor zeven is het laatste tijdstip dat ik op de klok heb gezien en toen was hij er nog steeds niet. Kort nadien moet ik in slaap zijn gevallen tot nu en ik heb heerlijk geslapen. De hele kamer is verlicht door de zonnestralen die door de gordijnen vallen, ik knijp mijn ogen terug dicht zodat ik aan het licht kan wennen en rek me goed uit in het bed. Mijn rechterhand valt op de matras en wanneer ik niets voel kijk ik snel die kant op. De andere kant van het bed ligt er nog steeds onbeslapen bij. Waar zit Louis toch? Heeft hij nu bij Niall geslapen omdat ze de hele tijd bezig waren met nieuwe muziek? Hoe laat is het eigenlijk? Ik schrik als ik zie dat het al half drie is in de namiddag, heb ik echt zo lang geslapen? Ik heb het ontbijt en lunch gemist en de jongens zijn wellicht al vertrokken voor de soundcheck. Waarom is niemand me komen wekken? Ik heb ook geen enkele gemiste oproep of berichtje. Verward sta ik op, ik ga douchen en me klaar maken om op zoek te gaan naar de jongens. Hopelijk zijn ze nog niet vertrokken en kan ik samen met hen naar het stadium gaan, als ze wel al vertrokken zijn dan wandel ik wel naar het stadium. Het is absoluut niet ver. Na het douchen ga ik op zoek naar een leuke outfit in mijn koffer. Ik hurk neer bij mijn koffer en wat me meteen opvalt is de lege ruimte naast die van mij. Ik zweer dat Louis zijn koffer hier deze nacht nog lag. Is hij die komen halen? Waarom? Ik snap er echt niets meer van, wat is er in godsnaam gaande? Hopelijk zie ik hem straks in het stadium en kan ik even met hem praten. Snel trek ik een outfit aan, ik droog mijn haren en verlaat dan de hotelkamer met mijn cameratas over mijn schouder. Ik klop op de kamerdeur van Niall en die van Harry, maar er komt bij beiden geen reactie. Die zijn dus al vertrokken, ik neem de lift naar beneden en verlaat het hotel via de achteringang. Vooraan staat een horde fans te wachten en daar kan ik echt niet langskomen.


Na tien minuten wandelen kom ik aan bij het stadium, ik toon het crew-pasje en de security agent van het stadium laat me binnen. Sinds ik werk voor het social media team van de band heb ik zo een pasje gekregen, ik heb het alleen nog nooit eerder moeten gebruiken omdat ik altijd bij de jongens ben. Mijn voetstappen klinken dof door de backstage van het stadium, de betonnen vloer en muren laten een koele indruk na. Gelukkig kan ik me de weg van gisteren herinneren naar de loges van de band en hoe dichter ik in de buurt kom, hoe luider het geluid klinkt. Ik hoor Niall zijn lach weergalmen door de ruimte. Met mijn schouder duw ik de stevige deur open van de backstage, de jongens zitten samen op de bank te praten en te lachen. Zodra ik binnenkom kijken ze om en wordt het muisstil.
'Hi', begroet ik hen vrolijk.
Ze kijken elkaar één voor één aan en kijken dan naar Louis die zijn ogen stevig op de grond gericht houdt. De sfeer is omgeslagen van gezellig naar ongemakkelijk, ik voel me ongewenst op dit moment.
Harry schraapt zijn keel en kijkt me aan: 'Hi.' Het klinkt aarzelend.
Ik frons mijn wenkbrauwen en kijk hen alle vijf aan. Louis heeft nog steeds mijn kant niet opgekeken. 'Did I interrupt something?' Ik draai me terug om, klaar om de ruimte terug te verlaten. Niemand reageert op me dus ik vertrek terug zonder nog een woord te zeggen. What the fuck is er met hen aan de hand? Ik ga wel op zoek naar Lexi, ik zou nog enkele dingen met haar willen bespreken voor de show van vanavond. Aangezien de band drie keer speelt op dezelfde locatie wil ik iets originelers doen dan bij de andere optredens, anders wordt het zo eentonig op Instagram. Enkele deuren verder zit het social media team waar ik aanklop, ik ga binnen en doe mijn voorstel. Lexi is enthousiast en samen houden we een korte brainstorm hoe we het vanavond en morgen origineel kunnen aanpakken. Na een klein uur hebben we een uitgewerkt plan en keer ik terug naar de ruimte waar de jongens net nog zaten. Hopelijk zijn ze wat gekalmeerd en ben ik nu wel welkom. Ik ga terug naar binnen en enkel Niall en Harry zitten nog op de bank. Ik stap naar de bank toe die ernaast staat en ga zitten. Mijn tas met cameraspullen laat ik bij mijn voeten vallen. Ik glimlach even naar hen, het is hun beurt om me aan te spreken. Ik heb daarnet mijn best gedaan en zij maakten het ongelofelijk awkward. Niall kijkt me achterdochtig aan en houdt me nauwlettend in het oog. Ik kreeg echt de rillingen van hem de laatste tijd, hoe hij naar me kijkt alsof dwars door me heen kan zien.
'Hi Zoé,' zegt Harry, 'I'm sorry if you felt like you had to leave earlier this afternoon. I- uh, we uh didn't want you to feel uncomfortable. There was uh, we had a meeting about the next album and nobody can know what we're planning. So yeah uh-'
Ik knik begrijpend, ook al klinken zijn woorden niet helemaal oprecht. 'I get it, but you could have said that. Do you know where Louis is? I haven't spoken him all day.'
'I think he's outside with Zayn and Liam playing some soccer. Haven't you seen him this morning?'
'No, last night he went to Niall's room to have a talk. When I woke up at 3 am he wasn't in our room, he texted me he was working on a song with Niall. I don't think he slept in our room last night.'
Niall en Harry kijken elkaar aan en de blik in hun ogen voorspelt niet veel goeds.
'So he didn't come to you last night?' vraagt Niall onzeker.
Ik schud mijn hoofd. Dat zeg ik toch net? Oké, Engels is niet mijn moedertaal maar ik dacht dat de boodschap wel overkwam. 'No, he didn't.'
Niall fronst, maar herstelt snel zijn gezichtsuitdrukking naar neutraal. Hier klopt iets niet, ik voel het aan alles. Niall verbergt iets voor me en Harry misschien ook.
'What is going on, guys?' vraag ik. Mijn vraag is net uitgesproken wanneer Liam, Zayn en Louis luid lachend naar binnenkomen. Ik kijk op en maak oogcontact met Louis. De lach op zijn gezicht verdwijnt meteen en hij heeft een ijskoude blik in zijn ogen.
'We have to change our clothes and go to styling', doorbreekt Liam de ongemakkelijke stilte. Ik sta op en neem mijn camera uit mijn tas. Lexi stelde voor om vanavond ook enkele foto's backstage te maken, dus als ze zich nu gaan omkleden is het mijn moment om in actie te schieten. Ik volg de jongens naar de ruimte waar de styling doorgaat en maak enkele foto's van hen.
Louis zit als laatste in de styling bij Lou en ik hou hem stiekem in de gaten. Harry, Niall, Zayn en Liam zijn al klaar en hebben de ruimte verlaten. Normaal blijven ze op elkaar wachten, maar volgens mij voelen ze ook aan dat er hier iets gaande is en laten ze Louis en ik bewust even alleen. Nu ja alleen zijn we niet want er staan hier nog enkele mensen rond ons. Louis ziet er vermoeid en niet zo gelukkig uit, alsof hij van slag is door iets. Onder zijn ogen zijn gigantische wallen te zien die Lou probeert weg te werken met make-up, zijn kaak staat strak en ik zie dat hij op de binnenkant van zijn wang kauwt.


Wat is er toch mis met hem? Wat heeft Niall hem gisterenavond gezegd waardoor hij niet op onze kamer is komen slapen? Waarom is zijn koffer plots weg van de kamer. Zou die drank- en rookgeur van deze nacht afkomstig zijn van Louis? Hij is normaal de enige die toegang heeft tot onze kamer. Maar waarom zou hij plots gaan drinken en roken? Ik weet dat Louis vroeger nog heeft gerookt, maar ik dacht dat hij ermee gestopt was.
'So, you're done. Ready to shine on stage', zegt Lou. Ze haalt nog een laatste keer haar hand door zijn haren en legt het goed. Louis knikt en staat op. Ik sta ook snel op en loop zijn richting uit.
'Louis, do you have a moment?' vraag ik. Ik hou hem tegen aan zijn bovenarm.
'No, I have to go, the show starts in three minutes.'
Zijn stem klinkt hard en ijskoud, mijn maag krimpt ineen door zijn afstandelijkheid en ik begin meer en meer te denken dat ik iets fout heb gedaan.
'Did I do something wrong?' vraag ik met een krop in mijn keel.
Louis bijt op zijn onderlip en sluit zijn ogen: 'I have to go, Zoé.'
'Can we talk after the show?'
Hij schudt mijn hand van zijn bovenarm af en stapt verder naar het podium. Geen antwoord of zag ik hem nu zachtjes knikken? Ik weet het niet, maar ik hoop wel dat we straks even kunnen praten. Ik probeer het vervelende gevoel van me af te schudden en zoek ook mijn plaats op voor het podium. Ik probeer me te concentreren op de show en het maken van foto's, maar toch dwalen mijn gedachten de hele tijd af. Wat kan ik in godsnaam verkeerd gedaan hebben? Ging ik te ver door iets te vragen over Larry en is hij daarom kwaad op mij? Reageerde ik verkeerd op het nummer dat hij me liet horen? Is hij kwaad omdat ik in het zwembad tegen hem samenspande met Harry? Dat kan toch niet? Hij plaagt zelf ook voortdurend mensen, dan moet hij er toch tegen kunnen als de pijlen op hem gericht zijn. Ik hou Louis strak in de gaten gedurende het optreden, zijn gezicht staat gespannen. Hij zingt en danst mee, maar iets minder uitbundig dan anders. Ik denk niet dat het publiek het zal opmerken, maar mij valt het in elk geval wel op. Elke keer ik de lens van de camera op hem richt, draait hij zich snel om zodat ik geen foto's kan maken. Godverdomme Louis, ik doe hier ook maar mijn job! Wees kwaad op mij zoveel als je wil, maar laat mij alstublieft mijn job doen en als je kwaad op me bent, heb dan de ballen aan je lijf om me te zeggen wat de reden is. Op deze manier zijn we precies een stelletje veertienjarigen die kwaad zijn op elkaar.

Tegen het einde van het laatste nummer haast ik me naar het busje waarmee de jongens terug naar het hotel gaan. Geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om hem nu de kans te geven om te ontsnappen. Ik zit al neer wanneer de jongens komen aangerend. Louis houdt halt en kijkt even verward, dit had hij niet zien aankomen. Harry springt naar binnen en komt naast me zitten. De anderen volgen en ook Louis stapt in maar zit zo ver mogelijk van me vandaan. Ik hou hem strak in het oog, maar hij vermijdt elke vorm van oogcontact. Liam, Niall en Zayn praten honderduit zoals ze dat anders doen na het optreden, maar ik voel enkel de spanning tussen Louis en ik. Het busje rijdt de parking van het hotel op. Ik haal diep adem en bereid me voor op wat ik kan zeggen om ervoor te zorgen dat Louis meegaat naar boven zodat we even kunnen praten op onze kamer. Niall schuift de deur open, net op dat moment voel ik dat Harry me een kneepje geeft in mijn bovenbeen. Ik kijk hem aan en hij glimlacht even bemoedigend naar me, alsof hij mijn gedachten kan lezen.
'Louis, can we talk now?' vraag ik zodra ik ook ben uitgestapt.
'Uhm, I guess so...' zegt hij onzeker. Hij krabt aan de achterkant van zijn hoofd en kijkt zoekend rond, nog steeds oogcontact met mij vermijdend. Niall kijkt om en schenkt hem een waarschuwende blik. Louis draait zich om en loopt de andere jongens achterna in het hotel. Met ons zessen nemen we de lift naar boven, het is doodstil in de lift. Iedereen kijkt een andere kant op en niemand maakt oogcontact met elkaar. De spanning maakt me bang voor het gesprek dat nu verschrikkelijk dichtbij komt. De lift komt aan en iedereen stapt uit de lift, ik volg als laatste. Harry geeft me een schouderklopje en verdwijnt dan in zijn kamer. Louis opent de kamerdeur en gaat naar binnen, ik volg hem en sluit de deur achter me. Mijn tas met spullen laat ik op de grond vallen, Louis zet zich neer op de bank en ik ga op de rand van het bed zitten zodat ik recht voor hem zit en hem kan aankijken.

Het is stil, doodstil. Ik wacht tot hij begint en me vertelt wat er in hemelsnaam aan de hand is. Waarom hij al de hele dag en nacht zo raar doet en me ontwijkt. Ik heb zoveel vragen maar wil hem de kans geven om uitleg te geven bij zijn daden. We zitten ondertussen al een halfuur voor elkaar en nog geen één van ons twee heeft zijn mond opengedaan, als we zo verder doen dan zit ik hier morgenochtend ook nog. Als er me al iets duidelijk is geworden tijdens mijn relatie met Louis is het wel dat hij een ongelofelijk kort lontje heeft en dat we beiden enorm koppig kunnen zijn. Ik schraap mijn keel en Louis kijkt op.
'So... when are you going to start talking?' vraag ik.
Louis trekt zijn neus op. 'I don't have anything to say.' Hij klinkt koel en afstandelijk.
Ik frons mijn wenkbrauwen en kruis mijn armen: 'I think you do.'
Louis schudt zijn hoofd en kijkt me arrogant aan: 'I don't think I have anything to explain.'
What the fuck is dit nu voor een reactie. 'So you think it is perfectly normal to ignore me all day long, to refuse talking to me, to leave me on my own in this hotelroom, to not come back last night when you promised me it wouldn't take long... You could've said something!' Mijn stem klinkt steeds luider.
'So could you!' schreeuwt hij terug.
Ik begrijp er nu nog minder van. 'Why did you come in this morning and didn't you wake me up?'
Hij haalt zijn schouders op.
'Was it you who came in last night at 3 am? Did you smoke and drink last night?! Did I wake up because you slammed the door shut?!'
Louis wendt zijn blik af en zwijgt, wat mijn vermoedens alleen maar bevestigd.
'I don't know what has happened last night or what I did wrong, so please tell me if I did something wrong!'
Louis zwijgt. Oké, als hij het zo wil spelen dan zwijg ik ook. Ik heb geduld genoeg om te wachten tot hij mij een antwoord geeft. Ik begin echt kwaad te worden op hem door hoe hij zich nu gedraagt en het lijkt erop dat hij ook kwaad op mij is; Moest hij nu eens zeggen waarom dan zou dat misschien al een groot verschil kunnen maken. De hele dag kreeg ik de kans niet om een woord met hem te wisselen en nu schreeuwen we tegen elkaar alsof het een fucking wedstrijd is. Is dit dan onze eerste ruzie?
'When were you going to tell me?' vraagt hij. Zijn blik strak op die van mij gericht, zijn stem ijskoud en vol kwaadheid.
'Louis what the fuck! I don't know what you are talking about. Can you at least explain it to me!?' reageer ik emotioneel.
'Are you pregnant?'
'What?!' reageer ik verbaasd. Mijn mond valt open van verbazing. Heb ik dit nu net goed gehoord?
'You heard me! Are you pregnant? Niall thinks you are, that's what he wanted to talk about last night. He has been picking up all kind of clues and the more I think about it, the more I am convinced that he might actually be right. So yeah I had a smoke and a few drinks last night, yes I came in at 3 am to take a couple of things and yes I picked up my luggage this morning because I need time to think about all of this. I need to be on my own for a couple of days.' Kwaad staat hij op en beent hij naar de deur.
Ongelovig en in schok kijk ik hem na. 'I- I-' Ik wil iets zeggen, maar ik weet niet wat. Ik krijg er ook de kans niet toe want de deur valt dicht en Louis is vertrokken.

Reacties (1)

  • bels

    Weinig woorden helaas dit keer....

    Maar wat een....

    Fucker!

    1 jaar geleden
    • bels

      O en het is echt niet oke dit zo op haar te gooien! Ik zou wit heet zijn.

      Hij is echt een ongelofelijke klootzak en een waardeloos vriendje op het moment. I hate him!

      Maak dat maar eens goed

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen