Foto bij Part 68 || Does he know

I wish we could go back
And remember what we were fighting for
Wish you knew that
I miss you too much to be mad anymore
|I wish you would - Taylor Swift|

Een hele tijd blijf ik onbewogen op bed zitten. Louis' woorden herhalen zich voortdurend in mijn hoofd.
Are you pregnant?
You heard me! Are you pregnant?
Niall thinks you are...
He has been picking up all kind of clues
The more I think about it, the more I am convinced that he might actually be right.

Ik blijf voor me uitstaren naar de bank waar Louis net nog zat. Mijn hersenen gaan in overdrive en vallen dan weer een hele tijd uit. Het lijkt alsof ze af en toe pauze nemen om de informatie te verwerken, mijn hele hoofd wordt precies leeg op die momenten. Zwanger... Zwanger? Hoe dan? Ik weet wel hoe mensen zwanger worden, ik heb goed opgelet tijdens de les natuurwetenschappen op school, maar hoe kan ik nu zwanger zijn? Ik heb toch helemaal geen symptomen? Wat zijn eigenlijk de symptomen van een zwangerschap? Een ronde buik en je menstruatie die uitblijft, denk ik dan. Een ronde buik zie ik in elk geval niet en mijn menstruatie heb ik vorige maand gehad, als ik naar mijn lichaam luister dan zitten ze er weer aan te komen. Het is bijna vier weken geleden sinds de laatste keer, ik ben prikkelbaar en word snel kwaad, mijn borsten zijn gevoeliger en ik heb buikkrampen. Alle symptomen die ik elke maand krijg wanneer het zover is. Ik zou ook niet weten hoe ik zwanger kan zijn want ik neem elke dag heel stipt mijn pil. Ik heb geen enkele dag overgeslagen, zelfs niet op die dag dat ik 's morgens misselijk was. Ik heb mijn pil toen nadien genomen. Ik neem mijn smartphone en open de browser.
Ik begin te typen in de zoekbalk Ben ik zwanger?
Symptomen zwangerschap per week is het eerste zoekresultaat. Ik klik door op de website en begin te lezen.
Hoofdpijn is één van de eerste symptomen net zoals misselijkheid en vermoeidheid. In de derde/vierde week van je zwangerschap kan je de innesteling merken aan een lichte bloeding, de innestelingsbloeding. Verwar deze bloeding niet met je menstruatie.
Wat is een innestelingsbloeding? Daar heb ik nog nooit van gehoord, onze leraar natuurwetenschappen heeft hier nooit iets over gezegd.
Een innestelingsbloeding volgt een paar dagen tot een week na de innesteling. Bij een normale menstruatiecyclus gebeurt dit ongeveer een week na de bevruchting.
Als ik het dus goed begrijp dan vindt die bloeding plaats rond dezelfde periode dat je normaal je menstruatie zou hebben. Je verliest minder bloed dan bij de menstruatie. Vorige maand verloor ik ook minder bloed dan normaal, maar dat is omdat ik geen stopweek ingelaste en daardoor wat spotting had. Volgens Google compleet normaal, maar nu ik ook de andere optie lees op Google begin ik toch te twijfelen. Ik lees verder bij de symptomen.
Vanaf 5 weken kan je vrijwel met zekerheid zeggen: je bent zwanger. Je krijgt last van misselijkheid, brandend maagzuur, een opgeblazen gevoel, pijnlijke borsten, duizeligheid en vermoeidheid. Je hebt stemmingswisselingen, vreetbuien en een afkeer van voedsel en je ruikt scherper. De hersenen, het ruggenmerg en het hartje van het embryo worden in week 5 van je zwangerschap gevormd.
Ik slik bij het lezen van al deze informatie. Een vreemd gevoel overvalt me bij het lezen van al die informatie. Vooral de laatste zin grijpt me aan. What the fuck?! Dit kan toch helemaal niet? Ik was zo zeker dat Louis geen gelijk kon hebben, maar hoe meer ik lees hoe meer ik begin te twijfelen. Alhoewel, was ik wel zo zeker van mijn stuk als ik Google nodig heb om bevestiging te zoeken? Stel nu dat mijn menstruatie effectief die innestelingsbloeding was, dan moet ik dus op dat moment 3 of 4 weken zwanger geweest zijn. Drie tot vier weken voor Spanje, dat was eind juni. Eind juni was ik nog niet eens mee op tour en hadden Louis en ik niet eens seks gehad. De allereerste keer was in Amsterdam en dat was, ik scroll door mijn kalender en begin te tellen, exact drie weken voor Spanje. No way, dat kan toch niet dat ik meteen zwanger zou zijn van de eerste keer seks. Ik heb genoeg gelezen voor vanavond en sluit de website af. Het is pikdonker geworden in de kamer, de zon is volledig onder gegaan en brengt geen licht meer in de kamer. Bij het binnenkomen van de kamer hadden we geen licht aangelegd omdat er toen nog voldoende licht van buiten binnenviel. In trance sta ik op en ga ik bij het raam staan. Ik heb uitzicht op de achterliggende parking van het hotel en zie de tourbussen van de band staan. Wellicht is Louis nu in één van die bussen aan het slapen tenzij hij bij één van de bandmates blijft slapen, maar dat zou ik betwijfelen.

Zuchtend draai ik me om, de informatie is ondertussen helemaal binnengekomen en ik raak licht in paniek. Wat moet ik hier nou mee? Wat een asshole is Louis eigenlijk? Even een bommetje droppen en dan weglopen. Als Niall hem dit alles gisterenavond vertelde dan had hij toch meteen naar me toe kunnen komen om erover te praten. Wat hij nu doet lost toch helemaal niets op? Is dit niet zoiets dat je samen moet uitzoeken als koppel?
Ik stap naar de badkamer zodat ik me kan klaarmaken om te slapen. Mijn hoofd staat totaal niet naar slapen op dit moment, maar mijn lichaam heeft wel slaap nodig.
Ik staar naar mezelf in de spiegel van de badkamer, langzaam til ik de stof op van mijn T-shirt en leg ik mijn hand over mijn onderbuik. Mijn ogen glijden naar beneden naar mijn hand en ik zucht. Lijkt mijn buik nu dikker of opgeblazen? Een aantal dagen geleden dacht ik ook dat ik wat dikker was geworden rond mijn heupen en buik. Snel doe ik mijn T-shirt uit en trek ik mijn pyjama aan. Nee, ik ben niet zwanger. Dat kan helemaal niet. Louis reist de wereld rond en ik ben net achttien. Als ik het uitreken dan zou ik zwanger zijn door onze allereerste keer seks, dat kan niet. Ik neem mijn tandenborstel en poets mijn tanden. Kwaad wrijf ik de borstel over mijn tanden heen. Godverdomme Louis!

Starend naar het plafond lig ik onder het dekbed. Ik mis Louis zijn armen om me heen, zijn lichaamswarmte en zijn geruststellende woorden. Tot zover zijn belofte "I'm always here for you" dus. Ik word steeds kwader op hem. Minuten worden uren en ik kan niet slapen. Op dit moment wil ik eigenlijk echt mijn mama bij me, zij zou me kunnen helpen en me geruststellen. Helaas kan ik haar niet eens opbellen, de voorbije anderhalve maand heeft ze geen enkele keer geprobeerd om contact met me op te nemen. Ik kan haar moeilijk opbellen en vertellen dat ik misschien zwanger ben. Als ze nu nog niet kwaad op me is, dan zal ze het zeker zijn na dat telefoontje. Mijn zus wil ik er ook niet mee lastigvallen, ik voel me beschaamd en wil eerst zekerheid voor ik mijn zus of eender wie opbel. Ik wou dat ik met iemand kon praten over dit alles, Céline of Amélie maar die zijn aan de andere kant van de wereld. Hier heb ik niemand waarmee ik over persoonlijke dingen kan praten. Het klikt wel erg goed met Harry, maar ik kan niet verwachten dat hij naar me luistert, de vriendschap tussen hem en Louis is belangrijker. Ik voel me alleen en in de steek gelaten door Louis. Alles in mij zou zo graag naar de tourbus lopen, hem eruit sleuren en praten met hem, maar ik weet niet eens of hij daar wel is. Misschien kan ik hem een bericht sturen?
Can we at least talk about all of this? x
Ik klik op verzenden en wacht bang af op zijn antwoord. Een uur van wachten en woelen gaat voorbij, Louis heeft nog steeds niet geantwoord, misschien slaapt hij. Al kan ik me niet voorstellen dat we ruzie maken, hij dan zoiets zegt en meteen erna vredig kan gaan slapen. De kamer wordt steeds minder donker en ik kom tot het besef dat ik letterlijk de hele nacht heb liggen piekeren. Ik heb geen oog dicht gedaan en ondertussen is het alweer dag en is de zon aan het opkomen. De gedachte dat ik een hele nacht heb liggen woelen en niets meer weet dan gisteren maakt me kwaad. Ondertussen weet ik wel dat een test nemen de enige manier is om meer zekerheid te hebben, maar hoe kom ik hier in godsnaam aan een test? Ik kan echt niet binnengaan in een winkel en een test kopen, mensen herkennen me ondertussen en hier krioelt het van de Directioners. Ik zou nog niet aan de kassa staan van de winkel en het gerucht zou al de ronde gaan op Twitter. Ik voel me machteloos, in het nauw gedreven en in de steek gelaten en die combinatie maakt me kwaad. Ik gooi het deken van me af, slapen zal me toch niet meer lukken. Woedend spring ik uit bed, iets wat ik beter niet had gedaan want ik word overvallen door een misselijk gevoel. Ik sla mijn hand voor mijn mond en sprint naar de badkamer. Net op tijd haal ik het toilet.
'GODVERDOMME FUCKING HELL!' schreeuw ik uit. Dit kan geen waar zijn, nee er is vast een andere oorzaak voor dit. Ik laat me op de koude badkamervloer vallen en de tranen rollen over mijn wangen. Nu wordt het plots wel allemaal heel erg toevallig, té toevallig om toeval te zijn. Snikkend sta ik op en vul ik een glas met water dat ik langzaam leeg drink. Het misselijke gevoel gaat maar niet weg. Ik poets mijn tanden en kruip terug in bed. De kwaadheid van net heeft plaats gemaakt voor verdriet. Tranen rollen over mijn wangen en ik kan ze niet stoppen. Het is de combinatie van angst, oververmoeidheid, de misselijkheid, de onzekerheid... Als ik nu gewoon even zou kunnen slapen, dan zou ik me al meteen zoveel beter voelen. Dan zou ik helderder kunnen nadenken en zou ik misschien de kracht hebben om zelf naar Louis toe te stappen. Ik ga rechtop zitten zodat ik mijn neus kan snuiten, meteen overvalt de misselijkheid me opnieuw en het enige wat ik kan doen is naar het toilet rennen. Hoe kan ik nu misselijk zijn en braken als ik nog niets heb gegeten? Is dit ook één van die zwangerschapskwaaltjes misschien? Ik neem me voor dat ik me wat rustig zal houden in bed, op deze manier kan ik vanavond niet werken. Met een berichtje breng ik Lexi op de hoogte dat ik me helemaal niet goed voel en dat ik vanavond zal moeten passen.

Uren gaan voorbij, ik heb mijn spullen ingepakt en de kamer opgeruimd. Ik voel me zo zenuwachtig en weet niet wat ik met mezelf moet aanvangen. Ik bijt al de hele tijd op mijn nagels en de huid errond, zover dat het zelfs pijn doet en bloedt op sommige plaatsen. Ik kan niet stil zitten en ijsbeer de hele tijd door de kamer heen. De laatste show in Foxborough is net gedaan, ik heb online gevolgd op Twitter hoe het eraan toeging. Louis zag er nog slechter uit dan gisteren en dit keer is het de fans wel opgevallen. De jongens kunnen elk moment terug aankomen in het hotel. Ik weet dat we deze nacht met de bus vertrekken naar Washington en dat de busrit ongeveer acht uur zal duren. Ik heb geen idee of ik nog bij de jongens op de bus kan en waar ik anders zou moeten gaan als het niet meer kan. Misschien moet ik gewoon nog een nacht hier blijven, een ticket naar huis boeken en terugkeren. Het is ondertussen wel duidelijk dat Louis niets meer met me te maken wil hebben. Een zacht kloppend geluid klinkt door de kamer heen. Verward kijk ik op. Heb ik dat nu net gehoord of is het mijn verbeelding die me parten speelt? Hoor ik dingen die er niet zijn omdat ik ze graag wil horen? Het geluid klinkt opnieuw op de deur. Zou het Louis zijn die wil praten of komt hij gewoon iets halen dat hij hier is vergeten? Zou hij zich zorgen om me maken en daarom langskomen? Ik haal diep adem en loop naar de deur. Ik werp een blik in de spiegel die bij de deur hangt. Ik zie er niet uit, mijn haar zit slordig in een dot op mijn hoofd, ik draag enkel een slordig T-shirt en een losse loungebroek. Mijn ogen zien rood van het vele huilen en er onder zijn gigantische wallen te zien. Ik open de deur op een kiertje en zie een lang figuur voor me staan. De zwarte jeans en het witte T-shirt geven me hoop, maar de bruine chelsea boots doen die snel weer verdwijnen. Ik kijk op naar zijn gezicht en zie Harry voor me staan met een medelevende blik.

'Can I come in?' vraagt hij onzeker.
Ik knik en open de deur zodat hij naar binnen kan komen.
'How are you?' vraagt hij bezorgd.
Ik haal mijn schouders op. Harry kijkt me strak aan en laat me niet toe om oogcontact te vermijden. Zodra ik wegkijk, neemt hij me bij mijn schouders beet zodat ik hem weer moet aankijken. Ik bijt op mijn onderlip om te vechten tegen mijn tranen maar ben niet sterk genoeg. Dikke tranen rollen over mijn wangen. Zuchtend trekt Harry me tegen hem aan.
'Thought so... if I would have known what was going on I would have come sooner. I'm so sorry for yesterday, Zoé!'
Ik trek mijn neus op en zet een stap achteruit zodat hij me loslaat. Verward kijk ik hem aan. Langzaam ga ik op het bed zitten en Harry komt naast me zitten.
'Yesterday Louis told us that you had a fight but he didn't say what it was about. Right after the show Niall told me everything.'
'I don't know what to do. I don't even know if I'm actually pregnant. Louis won't talk to me, he won't answer my texts or calls. I feel alone.'
'You're not alone. We're here for you. Louis is just being stupid, you know how he is when he gets mad. He'll come around, he just needs some time.'
'I don't know Harry, I think it would be better if I just go home tomorrow.'
Geschrokken kijkt hij me aan. 'Don't you dare! You're not going home without talking to him first. No, don't even think about it. You are not going home!'
'I can't stay here either! The only reason I'm here doesn't want me around anymore. I can't sit on a bus next to him for eight hours and pretend like everything is okay!'
'But you're not going home either! There are six bunk beds on the bus, you can sleep in your own one and Louis in his. It's about time that he takes his responsibility. Pregnant or not, he is acting like a dick!'
'He is', bevestig ik.
'So you're going to take a shower. I'm going to my room, pack my stuff and i'll come back in an hour. You get on our bus and you show Louis it's time to get his shit together and act like a responsible adult.'
Ik knik toestemmend. Harry doet echt zijn best om me moed te geven en me te overtuigen om niet naar huis te gaan. 'Fine, but if he keeps on ignoring me in Washington I'll go home.'
Harry knikt goedkeurend: 'I don't think you'll need to go home though. He can't ignore you forever. Niall and I will talk to him.'

Zoals afgesproken staat Harry een uur later opnieuw voor mijn deur. Ik heb een douche genomen en moet eerlijk toegeven dat het eigenlijk wel nodig was. Ik voel me al een beetje beter en ik zie er wellicht al iets beter uit. Hij pept me nog even op en dan gaan we samen naar de bus. Blijkbaar zijn Niall, Zayn en Liam al naar beneden. Louis verbleef, zoals ik dacht, de hele tijd op de tourbus. Harry begroet de bestuurder en we geven onze bagage af aan hem zodat hij die kan inladen. We stappen de trapjes van de bus op en openen de schuifdeur naar de gang waar de bedden zijn. Het ruikt niet zo fris op de bus en het ligt er vuil en rommelig bij. Ik zie Niall in de deuropening staan naar de loungeruimte achterin de bus. Hij draait zich om en knikt even naar Harry en mij. Ik zie hem opgelucht adem halen. Alsof hij opgelucht is dat Harry me mee op de bus heeft gekregen.
Liam's stem klinkt luid doorheen de bus: 'Get your fucking shit together Louis! You're old enough to know the consequences, trashing our tour bus won't help. It smells in here! You could have cleaned up your dirty laundry and the empty beer cans before we got on the bus.'
'SHUT THE FUCK UP! I DON'T NEED ANYONE TELLING ME WHAT TO DO OR WHERE TO GO!' buldert Louis.
Ik schrik van het lawaai, dit had ik absoluut niet van hem verwacht. Automatisch zet ik een stap achteruit en wil ik vluchten uit de bus. Harry die achter me staat, houdt me tegen.
'I can't do this', fluister ik hoofdschuddend.
'Yes you can, we've got your back.'
Zuchtend laat ik mijn schouders hangen. De ruzie gaat nog steeds verder en Louis is echt aan het schreeuwen tegen Liam, Zayn die zich nu ook in het gesprek heeft gemengd krijgt ook de volle laag. Niall kijkt verontschuldigend om. Goed dan, ik blijf maar ik kruip onmiddellijk in bed zodat ik hem niet onder ogen hoef te komen. Als hij zo tekeer gaat tegen Liam, hoe zou hij dan reageren als hij mij ziet.

Reacties (2)

  • LynnieTomlinson

    Die Louis moet even heel snel normaal gaan doen! Wat een eikel!

    1 jaar geleden
  • bels

    I love Harry, dat blijkt maar weer(H)
    Ik vind het zo spannend en iemand moet echt even een test voor haar kopen hoor, dit is echt niet oke!

    Enige waar ik ook nog aan denk.... seppe....

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen