Tom POV.

Inmiddels zit ik weer naast hem en ik pak Bill z'n hand vast. "Je kan dit," zeg ik en ik zie hem even knikken. Na even begint Bill dan te persen en zodra het gehuil van de baby door de ruimte galmt zie ik Bill z'n ogen sluiten zodat hij het kindje niet hoeft te zien. Ik kijk wel even en zie daardoor ook dat het een meisje is. "Ik ga Clay van de gang halen," zeg ik zachtjes. "Clay, het is een meisje.

"Dan noem ik haar, ehm, Geerdina," zegt hij en ik knik even waarna ik terugloop en het meisje krijgt een pakje aan waarna ik haar aan Clay geef. "De getekende papieren liggen beneden op tafel," zeg ik en Clay knikt dankbaar waarna ik terug naar Bill loop.

"Nu kunnen we weer door met ons leven," zegt Bill, maar ik weet dat Bill zich groot probeert te houden. Ik ken Bill en die zal dit nooit zo licht kunnen opvatten. Daarnaast heb ik hem de laatste maanden van de zwangerschap ook meegemaakt.

"Bill, je mag best huilen he," zeg ik.

"Heb jij het kindje gezien?" Vraagt Bill ineens en ik knik.

"Ik heb haar aan Clay overhandigd. Hij noemt haar Geerdina," zeg ik en Bill knikt langzaam en ik leg mijn arm om Bill heen, gewoon om hem toch even wat steun te bieden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god
    Bill gaaf instorten
    Ik hoop dat ze zo van Tom is!
    Dan heeft die geen poot om op te staan

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen