Bill POV.

"Gaan jullie maar," zegt Brian en ik kijk hem verbaasd aan.

"Jij en ik kunnen ook samen gaan. Niek is onze zoon," zeg ik.

"Het is vermoedelijk beter als ik bij Lucy blijf en niet Tom," zegt Brian en ik knik begrijpend waarna ik Tom met mij meetrek om samen met Tom naar binnen te lopen.

"Ik ben echt bang Tom," zeg ik zachtjes.

"Maar dat snap ik toch. Ik was er de eerste keer niet bij, maar ik weet dat je hem toen bijna kwijt was en dat het zwaar moet zijn hem nu weer zo te zien," zegt Tom.

"Het was toen iets anders, maar, het laat mij vrezen voor z'n toekomst," zeg ik eerlijk en Tom legt z'n armen om mij heen waarna ik tegen hem aan begin te huilen.

"Oh Bill," zegt Tom zachtjes en hij wrijft liefdevol over mijn rug. "Niek is sterk, over een paar dagen wordt hij weer wakker gemaakt en ik weet zeker dat hij dan snel zal herstellen," zegt Tom.

"Ik hoop het," zeg ik en Tom houdt mij dicht tegen zich aan. Het voelt goed dat hij mij steunt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Arme jongens
    Het is afwachten

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen